Chapter 149: Dhrishtadyumna and Draupadi born from the fire

द्रोणेन वैरं द्रुपदो न सुष्वाप स्मरंस्तदा ।
क्षात्रेण वै बलेनास्य नाऽशशंसे पराजयम्

droṇena vairaṃ drupado na suṣvāpa smaraṃstadā |
kṣātreṇa vai balenāsya nā'śaśaṃse parājayam

हीनं विदित्वा चात्मानं ब्राह्मेणापि बलेन च ।
द्रुपदोऽमर्षणाद्राजा कर्मसिद्धान्द्विजोत्तमान्

hīnaṃ viditvā cātmānaṃ brāhmeṇāpi balena ca |
drupado'marṣaṇādrājā karmasiddhāndvijottamān

अन्विच्छन्परिचक्राम ब्राह्मणावसथान्बहून् ।
नास्ति श्रेष्ठं ममापत्यं धिग्बन्धूनिति च ब्रुवन्

anvicchanparicakrāma brāhmaṇāvasathānbahūn |
nāsti śreṣṭhaṃ mamāpatyaṃ dhigbandhūniti ca bruvan

निश्वासपरमो ह्यासीद्द्रोणं प्रतिचिकीर्षया ।
न सन्ति मम मित्राणि लोकेऽस्मिन्नास्ति वीर्यवान्

niśvāsaparamo hyāsīddroṇaṃ praticikīrṣayā |
na santi mama mitrāṇi loke'sminnāsti vīryavān

पुत्रजन्म परीप्सन्वै पृथिवीमन्वयादिमाम् ।
प्रभावशिक्षाविनयाद्द्रोणस्यास्त्रबलेन च

putrajanma parīpsanvai pṛthivīmanvayādimām |
prabhāvaśikṣāvinayāddroṇasyāstrabalena ca

कर्तुं प्रयतमानो वै न शशाक पराजयम् ।
अभितः सोऽथ कल्माषीं गङ्गातीरे परिभ्रमन्

kartuṃ prayatamāno vai na śaśāka parājayam |
abhitaḥ so'tha kalmāṣīṃ gaṅgātīre paribhraman

ब्राह्मणावसथं पुण्यमाससाद महीपतिः ।
तत्र नास्नातकः कश्चिन्न चासीदव्रतो द्विजः

brāhmaṇāvasathaṃ puṇyamāsasāda mahīpatiḥ |
tatra nāsnātakaḥ kaścinna cāsīdavrato dvijaḥ

तथैव तौ महाभागौ सोऽपश्यच्छंसितव्रतौ ।
याजोपयाजौ ब्रह्मर्षी भ्रातरौ पृषतात्मजः

tathaiva tau mahābhāgau so'paśyacchaṃsitavratau |
yājopayājau brahmarṣī bhrātarau pṛṣatātmajaḥ

संहिताध्ययने युक्तौ गोत्रतश्चापि काश्यपौ ।
अरण्ये युक्तरूपौ तौ ब्राह्मणावृषिसत्तमौ

saṃhitādhyayane yuktau gotrataścāpi kāśyapau |
araṇye yuktarūpau tau brāhmaṇāvṛṣisattamau

स उपामन्त्रयामास सर्वकामैरतन्द्रितः ।
बुद्ध्वा तयोर्बलं बुद्धिं कनीयांसमुपह्वरे

sa upāmantrayāmāsa sarvakāmairatandritaḥ |
buddhvā tayorbalaṃ buddhiṃ kanīyāṃsamupahvare

प्रपेदे छन्दयन्कामैरुपयाजं धृतव्रतम् ।
गुरुशुश्रूषणे युक्तः प्रियकृत्सर्वकामदम्

prapede chandayankāmairupayājaṃ dhṛtavratam |
guruśuśrūṣaṇe yuktaḥ priyakṛtsarvakāmadam

पाद्येनासनदानेन तथाऽर्घ्येण फलैश्च तम् ।
अर्हयित्वा यथान्यायमुपयाजोऽब्रवीत्ततः

pādyenāsanadānena tathā'rghyeṇa phalaiśca tam |
arhayitvā yathānyāyamupayājo'bravīttataḥ

येन कार्यविशेषेण त्वमस्मानभिकाङ्क्षसे ।
कृतश्चायं समुद्योगस्तद्ब्रवीतु भवानिति

yena kāryaviśeṣeṇa tvamasmānabhikāṅkṣase |
kṛtaścāyaṃ samudyogastadbravītu bhavāniti

स बुद्ध्वा प्रीतिसंयुक्तमृषीणामुत्तमं तदा ।
उवाच छन्दयन्कामैर्द्रुपदः स तपस्विनम्

sa buddhvā prītisaṃyuktamṛṣīṇāmuttamaṃ tadā |
uvāca chandayankāmairdrupadaḥ sa tapasvinam

येन मे कर्मणा ब्रह्मन्पुत्रः स्याद्द्रोणमृत्येव ।
उपयाज चरस्वैतत्प्रदास्यामि धनं तव

yena me karmaṇā brahmanputraḥ syāddroṇamṛtyeva |
upayāja carasvaitatpradāsyāmi dhanaṃ tava

नाहं फलार्थी द्रुपद योऽर्थी स्यात्तत्र गम्यताम् ।
(वैशंपायन उवाच)
प्रत्याख्यातस्तु तेनैवं स वै सज्जनसंनिधौ

nāhaṃ phalārthī drupada yo'rthī syāttatra gamyatām |
(vaiśaṃpāyana uvāca)
pratyākhyātastu tenaivaṃ sa vai sajjanasaṃnidhau

आराधयिष्यन्द्रुपदः स तं पर्यचरत्तदा ।
ततः संवत्सरस्यान्ते द्रुपदं द्विजसत्तमः

ārādhayiṣyandrupadaḥ sa taṃ paryacarattadā |
tataḥ saṃvatsarasyānte drupadaṃ dvijasattamaḥ

उपयाजोऽब्रवीद्वाक्यं काले मधुरया गिरा ।
ज्येष्ठो भ्राता न मेऽत्याक्षीद्विचरन्विजने वने

upayājo'bravīdvākyaṃ kāle madhurayā girā |
jyeṣṭho bhrātā na me'tyākṣīdvicaranvijane vane

अपरिज्ञातशौचायां भूमौ निपतितं फलम् ।
तदपश्यमहं भ्रातुरसांप्रतमनुव्रजन्

aparijñātaśaucāyāṃ bhūmau nipatitaṃ phalam |
tadapaśyamahaṃ bhrāturasāṃpratamanuvrajan

विमर्शं हि फलादाने नायं कुर्यात्कथंचन ।
नापश्यत्फलं दृष्ट्वा दोषांस्तस्याऽऽनुबन्धिकान्

vimarśaṃ hi phalādāne nāyaṃ kuryātkathaṃcana |
nāpaśyatphalaṃ dṛṣṭvā doṣāṃstasyā''nubandhikān

विविनक्ति न शौचार्थी सोऽन्यत्रापि कथं भवेत् ।
संहिताध्ययनस्यान्ते पञ्चयज्ञान्निरूप्य च

vivinakti na śaucārthī so'nyatrāpi kathaṃ bhavet |
saṃhitādhyayanasyānte pañcayajñānnirūpya ca

भैक्षमुञ्छेन सहितं भुञ्जानस्तु तदा तदा ।
कीर्तयत्येव राजर्षे भोजनस्य रसं पुनः

bhaikṣamuñchena sahitaṃ bhuñjānastu tadā tadā |
kīrtayatyeva rājarṣe bhojanasya rasaṃ punaḥ

संहिताध्ययनं कुर्वन्वने गुरुकुले वसन् ।
भैक्षमुच्छिष्टमन्येषां भुङ्क्ते स्म सततं तथा

saṃhitādhyayanaṃ kurvanvane gurukule vasan |
bhaikṣamucchiṣṭamanyeṣāṃ bhuṅkte sma satataṃ tathā

कीर्तयन्गुणमन्नानामथ प्रीतो मुहुर्मुहुः ।
एवं फलार्थिनस्त्समान्मन्येऽहं तर्कचक्षुषा

kīrtayanguṇamannānāmatha prīto muhurmuhuḥ |
evaṃ phalārthinastsamānmanye'haṃ tarkacakṣuṣā

तं वै गच्छेह नृपते त्वां स संयाजयिष्यति

taṃ vai gaccheha nṛpate tvāṃ sa saṃyājayiṣyati

उपयाजवचः श्रुत्वा याजस्याश्रममभ्यगात् ।
जुगुप्समानो नृपतिर्मनसेदं विचिन्तयन्

upayājavacaḥ śrutvā yājasyāśramamabhyagāt |
jugupsamāno nṛpatirmanasedaṃ vicintayan

भृशं संपूज्य पूजार्हमृषिं याजमुवाच ह ।
गोशतानि ददान्यष्टौ याज याजय मां विभो

bhṛśaṃ saṃpūjya pūjārhamṛṣiṃ yājamuvāca ha |
gośatāni dadānyaṣṭau yāja yājaya māṃ vibho

द्रोणवैरान्तरे तप्तं विषण्णं शरणागतम् ।
ब्रह्मबन्धुप्रणिहितं न क्षत्रं क्षत्रियो जयेत्

droṇavairāntare taptaṃ viṣaṇṇaṃ śaraṇāgatam |
brahmabandhupraṇihitaṃ na kṣatraṃ kṣatriyo jayet

तस्माद्द्रोणभयार्तं मां भवांस्त्रातुमिहार्हति ।
येन मे कर्मणा ब्रह्मन्पुत्रः स्याद्द्रोणमृत्यवे

tasmāddroṇabhayārtaṃ māṃ bhavāṃstrātumihārhati |
yena me karmaṇā brahmanputraḥ syāddroṇamṛtyave

अर्जुनस्यापि वै भार्या भवेद्या वरवर्णिनी ।
स हि ब्रह्मविदां श्रेष्ठो ब्राह्मे क्षात्रेऽप्यनुत्तमः

arjunasyāpi vai bhāryā bhavedyā varavarṇinī |
sa hi brahmavidāṃ śreṣṭho brāhme kṣātre'pyanuttamaḥ

ततो द्रोणस्तु माऽजैषीत्सखिविग्रहकारणात् ।
क्षत्रियो नास्ति तुल्योऽस्य पृथिव्यां कश्चिदग्रणीः

tato droṇastu mā'jaiṣītsakhivigrahakāraṇāt |
kṣatriyo nāsti tulyo'sya pṛthivyāṃ kaścidagraṇīḥ

भारताचार्यमुख्यस्य भारद्वाजस्य धीमतः ।
द्रोणस्य शरजालानि रिपुदेहहराणि च

bhāratācāryamukhyasya bhāradvājasya dhīmataḥ |
droṇasya śarajālāni ripudehaharāṇi ca

षडरत्नि धनुश्चास्य खड्गमप्रतिम तथा ।
स हि ब्राह्मणवेषेण क्षात्रं वेगमसंशयम्

ṣaḍaratni dhanuścāsya khaḍgamapratima tathā |
sa hi brāhmaṇaveṣeṇa kṣātraṃ vegamasaṃśayam

प्रतिहन्ति महेष्वासो भारद्वाजो महामनाः ।
कार्तवीर्यसमो ह्येष खट्वाङ्गप्रतिमो रणे

pratihanti maheṣvāso bhāradvājo mahāmanāḥ |
kārtavīryasamo hyeṣa khaṭvāṅgapratimo raṇe

क्षत्रोच्छेदाय विहितो जामदग्न्य इवास्थितः

kṣatrocchedāya vihito jāmadagnya ivāsthitaḥ

सहितं क्षत्रवेगेन ब्रह्मवेगेन सांप्रतम् ।
उपपन्नं हि मन्येऽहं भारद्वाजं यशस्विनम्

sahitaṃ kṣatravegena brahmavegena sāṃpratam |
upapannaṃ hi manye'haṃ bhāradvājaṃ yaśasvinam

नेषवस्तमपाकुर्युर्न च प्रासा न चासयः ।
ब्राह्मं तस्य महातेजो मन्त्राहुतिहुतं यथा

neṣavastamapākuryurna ca prāsā na cāsayaḥ |
brāhmaṃ tasya mahātejo mantrāhutihutaṃ yathā

तस्य ह्यस्त्रबलं घोरमप्रसह्यं परैर्भुवि ।
शत्रून्समेत्य जयति क्षत्रं ब्रह्मपुरस्कृतम्

tasya hyastrabalaṃ ghoramaprasahyaṃ parairbhuvi |
śatrūnsametya jayati kṣatraṃ brahmapuraskṛtam

ब्रह्मक्षत्रे च सहिते ब्रह्मतेजो विशिष्यते ।
सोऽहं क्षत्रबलाद्दीनो ब्रह्मतेजः प्रपेदिवान्

brahmakṣatre ca sahite brahmatejo viśiṣyate |
so'haṃ kṣatrabalāddīno brahmatejaḥ prapedivān

द्रोणाद्विशिष्टमासाद्य भवन्तं ब्रह्मवित्तमम् ।
द्रोणान्तकमहं पुत्रं लभेयं युधि दुर्जयम्

droṇādviśiṣṭamāsādya bhavantaṃ brahmavittamam |
droṇāntakamahaṃ putraṃ labheyaṃ yudhi durjayam

द्रोणमृत्युर्यथा मेऽद्य पुत्रो जायेत वीर्यवान् ।
तत्कर्म कुरु मे याज निर्वपाम्यर्बुद्धं गवाम्

droṇamṛtyuryathā me'dya putro jāyeta vīryavān |
tatkarma kuru me yāja nirvapāmyarbuddhaṃ gavām

तथेत्युक्त्वा तुं तं याजो यज्ञार्थमुपकल्पयन् ।
गुर्वर्थ इति चाकाममुपयाजमचोदयत्

tathetyuktvā tuṃ taṃ yājo yajñārthamupakalpayan |
gurvartha iti cākāmamupayājamacodayat

द्रुपदं च महाराजमिदं वचनमब्रवीत् ।
मा भैस्त्वं संप्रदास्यामि कर्मणा भवतः सुतम्

drupadaṃ ca mahārājamidaṃ vacanamabravīt |
mā bhaistvaṃ saṃpradāsyāmi karmaṇā bhavataḥ sutam

क्षिप्रमुत्तिष्ठ चाव्यग्रः संभारानुपकल्पय ।
(वैशंपायन उवाच)
एवमुक्त्वा प्रतिज्ञाय कर्म चास्याददे मुनिः

kṣipramuttiṣṭha cāvyagraḥ saṃbhārānupakalpaya |
(vaiśaṃpāyana uvāca)
evamuktvā pratijñāya karma cāsyādade muniḥ

ब्राह्मणो द्विपदां श्रेष्ठो यथाविधि कथाक्रमम् ।
याजो द्रोणविनाशाय याजयामास तं नृपम्

brāhmaṇo dvipadāṃ śreṣṭho yathāvidhi kathākramam |
yājo droṇavināśāya yājayāmāsa taṃ nṛpam

गुर्वर्थेऽयोजयत्कर्म याजस्यापि समीपतः ।
ततस्तस्य नरेन्द्रस्य उपयाजो महातपाः

gurvarthe'yojayatkarma yājasyāpi samīpataḥ |
tatastasya narendrasya upayājo mahātapāḥ

आचव्यौ कर्म वैतानं तथा पुत्रफलाय वै ।
इह पुत्रो महावीर्यो महातेजा महाबलः ।
इष्यते यद्विधो राजन्भविता स तथाविधः

ācavyau karma vaitānaṃ tathā putraphalāya vai |
iha putro mahāvīryo mahātejā mahābalaḥ |
iṣyate yadvidho rājanbhavitā sa tathāvidhaḥ

भारद्वाजस्य हन्तारं सोऽभिसन्धाय पार्थिवः ।
आजहेऽथ तदा राजन्द्रुपदः कर्म सिद्धये

bhāradvājasya hantāraṃ so'bhisandhāya pārthivaḥ |
ājahe'tha tadā rājandrupadaḥ karma siddhaye

ब्राह्मणो द्विपदां श्रेष्ठो जुहाव च यथाविधि ।
कौसवी नाम तस्यासीद्या वै तां पुत्रगृद्धिनः

brāhmaṇo dvipadāṃ śreṣṭho juhāva ca yathāvidhi |
kausavī nāma tasyāsīdyā vai tāṃ putragṛddhinaḥ

सौत्रामणिं तथा पत्नीं ततः कालेऽभ्ययात्तदा ।
याजस्तु सवनस्यान्ते देवीमाह्वापयत्तदा

sautrāmaṇiṃ tathā patnīṃ tataḥ kāle'bhyayāttadā |
yājastu savanasyānte devīmāhvāpayattadā

प्रेहि मां राज्ञि पृषति मिथुनं त्वामुपस्थितम् ।
कुमारश्च कुमारी च पितृवंशविवृद्धये

prehi māṃ rājñi pṛṣati mithunaṃ tvāmupasthitam |
kumāraśca kumārī ca pitṛvaṃśavivṛddhaye

नालिप्तं वै मम मुखं पुण्यान्गन्धान्बिभर्मि च ।
न पत्नी तेऽस्मि सूत्यर्थे तिष्ठ याज मम प्रिये

nāliptaṃ vai mama mukhaṃ puṇyāngandhānbibharmi ca |
na patnī te'smi sūtyarthe tiṣṭha yāja mama priye

याजेन श्रपितं हव्यमुपयाजेन मन्त्रितम् ।
कथं कामं न संदध्यात्पृषति प्रेहि तिष्ठ वा

yājena śrapitaṃ havyamupayājena mantritam |
kathaṃ kāmaṃ na saṃdadhyātpṛṣati prehi tiṣṭha vā

एवमुक्त्वा तु याजेन हुते हविषि संस्कृते ।
उत्तस्थौ पावकात्तस्मात्कुमारो देवसंनिभः

evamuktvā tu yājena hute haviṣi saṃskṛte |
uttasthau pāvakāttasmātkumāro devasaṃnibhaḥ

ज्वालावर्णो घोररूपः किरीटी वर्म धारयन् ।
वीरः सखङ्गः सशरो धनुष्मान्स नदन्मुहुः

jvālāvarṇo ghorarūpaḥ kirīṭī varma dhārayan |
vīraḥ sakhaṅgaḥ saśaro dhanuṣmānsa nadanmuhuḥ

सोऽभ्यरोहद्रथवरं तेन च प्रययौ तदा ।
जातमात्रे कुमारे च वाक्किलान्तर्हिताब्रवीत्

so'bhyarohadrathavaraṃ tena ca prayayau tadā |
jātamātre kumāre ca vākkilāntarhitābravīt

एष शिष्यश्च मृत्युश्च भारद्वाजस्य जायते ।
भयापहो राजपुत्रः पाञ्चालानां यशस्करः

eṣa śiṣyaśca mṛtyuśca bhāradvājasya jāyate |
bhayāpaho rājaputraḥ pāñcālānāṃ yaśaskaraḥ

राज्ञः शोकापहो जात एष द्रोणवधाय हि ।
इत्यवोचन्महद्भूतमदृश्यं खेचरं तदा

rājñaḥ śokāpaho jāta eṣa droṇavadhāya hi |
ityavocanmahadbhūtamadṛśyaṃ khecaraṃ tadā

ततः प्रणेदुः पाञ्चालाः प्रहृष्टाः साधुसाध्विति ।
द्वितीयायां च होत्रायां हुते हविषि मन्त्रिते

tataḥ praṇeduḥ pāñcālāḥ prahṛṣṭāḥ sādhusādhviti |
dvitīyāyāṃ ca hotrāyāṃ hute haviṣi mantrite

कुमारी चापि पाञ्चाली वेदिमध्यात्समुत्थिता ।
प्रत्याख्याते पृषत्या च याजके भरतर्षभ

kumārī cāpi pāñcālī vedimadhyātsamutthitā |
pratyākhyāte pṛṣatyā ca yājake bharatarṣabha

पुनः कुमारी पाञ्चाली सुभगा वेदिमध्यगा ।
अन्तर्वेद्यां समुद्भूता कन्या सा सुमनोहरा

punaḥ kumārī pāñcālī subhagā vedimadhyagā |
antarvedyāṃ samudbhūtā kanyā sā sumanoharā

श्यामा पद्मपलाशाक्षी नीलकुञ्चितमूर्धजा ।
मानुषं विग्रहं कृत्वा साक्षाच्छ्रीरिव वर्णिनी

śyāmā padmapalāśākṣī nīlakuñcitamūrdhajā |
mānuṣaṃ vigrahaṃ kṛtvā sākṣācchrīriva varṇinī

ताम्रतुङ्गनखी सुभ्रूश्चारुपीनपयोधरा ।
नीलोत्पलसमो गन्धो यस्याः क्रोशात्प्रधावति

tāmratuṅganakhī subhrūścārupīnapayodharā |
nīlotpalasamo gandho yasyāḥ krośātpradhāvati

या बिभर्ति परं रूपं यस्या नास्त्युपमा भुवि ।
देवदानवयक्षाणामीप्सिता वरवर्णिनी

yā bibharti paraṃ rūpaṃ yasyā nāstyupamā bhuvi |
devadānavayakṣāṇāmīpsitā varavarṇinī

तां चापि जातां सुश्रोणीं वागुवाचाशरीरिणी ।
सर्वयोषिद्वरा कृष्णा क्षयं क्षत्रस्य नेष्यति

tāṃ cāpi jātāṃ suśroṇīṃ vāguvācāśarīriṇī |
sarvayoṣidvarā kṛṣṇā kṣayaṃ kṣatrasya neṣyati

सुरकार्यमियं काले करिष्यति सुमध्यमा ।
अस्या हेतोः क्षत्रियाणां महदुत्पत्स्यते भयम्

surakāryamiyaṃ kāle kariṣyati sumadhyamā |
asyā hetoḥ kṣatriyāṇāṃ mahadutpatsyate bhayam

तच्छ्रुत्वा सर्वपाञ्चालाः प्रणेदुः सिंहसङ्घवत् ।
न चैनान्हर्षसंपन्नानियं सेहे वसुन्धरा

tacchrutvā sarvapāñcālāḥ praṇeduḥ siṃhasaṅghavat |
na cainānharṣasaṃpannāniyaṃ sehe vasundharā

तथा तु मिथुनं जज्ञे द्रुपदस्य महात्मनः ।
कुमारश्च कुमारी च मनोज्ञौ तौ नरर्षभौ

tathā tu mithunaṃ jajñe drupadasya mahātmanaḥ |
kumāraśca kumārī ca manojñau tau nararṣabhau

श्रिया परमया युक्तौ क्षात्रेण वपुषा तथा ।
तौ दृष्ट्वा पृषती याजं प्रपेदे सा सुतार्थिनी

śriyā paramayā yuktau kṣātreṇa vapuṣā tathā |
tau dṛṣṭvā pṛṣatī yājaṃ prapede sā sutārthinī

न वै मदन्यां जननीं जानीयातामिमाविति ।
तथेत्युवाच तां याजो राज्ञः प्रियचिकीर्षया

na vai madanyāṃ jananīṃ jānīyātāmimāviti |
tathetyuvāca tāṃ yājo rājñaḥ priyacikīrṣayā

तयोस्तु नामनी चक्रुर्द्विजाः संपूर्णमानसाः ।
धृष्टत्वादप्रधृष्यत्वात् द्युम्नाद्युत्संभवादपि

tayostu nāmanī cakrurdvijāḥ saṃpūrṇamānasāḥ |
dhṛṣṭatvādapradhṛṣyatvāt dyumnādyutsaṃbhavādapi

धृष्टद्युम्नः कुमारोऽयं द्रुपद्सय भवत्विति ।
कृष्णेत्येवाभवत्कन्या कृष्णा भूत्सा हि वर्णतः

dhṛṣṭadyumnaḥ kumāro'yaṃ drupadsaya bhavatviti |
kṛṣṇetyevābhavatkanyā kṛṣṇā bhūtsā hi varṇataḥ

तथा तन्मिथुनं जज्ञे द्रुपदस्य महामखे ।
वैदिकाध्ययने पारं धृष्टद्युम्नो गतस्तदा

tathā tanmithunaṃ jajñe drupadasya mahāmakhe |
vaidikādhyayane pāraṃ dhṛṣṭadyumno gatastadā

धृष्टद्युम्नं तु पाञ्चाल्यमानीय स्वं निवेशनम् ।
उपाकरोदस्त्रहेतोर्भारद्वाजः प्रतापवान्

dhṛṣṭadyumnaṃ tu pāñcālyamānīya svaṃ niveśanam |
upākarodastrahetorbhāradvājaḥ pratāpavān

अमोक्षणीयं दैवं हि भावि मत्वा महामतिः ।
तथा तत्कृतवान्द्रोण आत्मकीर्त्यनुरक्षणात्

amokṣaṇīyaṃ daivaṃ hi bhāvi matvā mahāmatiḥ |
tathā tatkṛtavāndroṇa ātmakīrtyanurakṣaṇāt

सर्वास्त्राणि स तु क्षिप्रमाप्तवान्परया धिया

sarvāstrāṇi sa tu kṣipramāptavānparayā dhiyā