Adi Parva

Chapter 145: Arjuna's display of the astras

इति श्रीमन्महाभारते आदिपर्वणि संभवपर्वणि पञ्चचत्वारिंशदधिकशततमोऽध्यायः ॥

33 verses · 145 of 261

What happens in this chapter

Arjuna's display of the astras

As Duryodhana and Bhima face each other with maces, the crowd splits into cheering factions. Fearing a real quarrel, Drona sends Ashvatthama to part them. Then he stills the music and calls forth Arjuna, dearer to him than his own son. Arjuna enters in golden armour to a roar of praise, and Kunti weeps for joy. Dhritarashtra, told by Vidura, declares himself blessed by Pandu's sons. Arjuna makes fire with the Agneya astra, water with the Varuna, then wind, clouds, earth and mountains, and vanishes by the astra of concealment. He shoots five arrows at once into a moving iron boar's mouth and twenty-one into a swinging cow's horn. As the show ends, a sound like a thunderbolt is heard at the gate.

वैशंपायन उवाच

145.1

कुरुराजे हि रङ्गस्थे भीमे च बलिनां वरे ।
पक्षपातकृतस्नेहः स द्विधेवाभवज्जनः

kururāje hi raṅgasthe bhīme ca balināṃ vare |
pakṣapātakṛtasnehaḥ sa dvidhevābhavajjanaḥ

145.2

जय हे कुरुराजेति जय हे भीम इत्युत ।
पुरुषाणां सुविपुलाः प्रणादाः सहसोत्थिताः

jaya he kururājeti jaya he bhīma ityuta |
puruṣāṇāṃ suvipulāḥ praṇādāḥ sahasotthitāḥ

145.3

ततः क्षुब्धार्णवनिभं रङ्गमालोक्य बुद्धिमान् ।
भारद्वाजः प्रियं पुत्रमश्वत्थामानमब्रवीत्

tataḥ kṣubdhārṇavanibhaṃ raṅgamālokya buddhimān |
bhāradvājaḥ priyaṃ putramaśvatthāmānamabravīt

145.4

वारयैतौ महावीर्यौ कृतयोग्यावुभावपि ।
मा भूद्रङ्गप्रकोपोऽयं भीमदुर्योधनोद्भवः

vārayaitau mahāvīryau kṛtayogyāvubhāvapi |
mā bhūdraṅgaprakopo'yaṃ bhīmaduryodhanodbhavaḥ

145.5

तत उत्थाय वेगेन अश्वत्थामा न्यवारयत् ।
गुरोराज्ञा भीम इति गान्धारे गुरुशासनम् ।
अलं शिक्षाकृतं वेगमलं साहसमित्युत

tata utthāya vegena aśvatthāmā nyavārayat |
gurorājñā bhīma iti gāndhāre guruśāsanam |
alaṃ śikṣākṛtaṃ vegamalaṃ sāhasamityuta

145.6

ततस्तावुद्यतगतौ गुरुपुत्रेण वारितौ ।
युगान्तानिलसंक्षुब्धौ महावेलाविवार्णवौ

tatastāvudyatagatau guruputreṇa vāritau |
yugāntānilasaṃkṣubdhau mahāvelāvivārṇavau

145.7

ततो रङ्गाङ्गणगतो द्रोणो वचनमब्रवीत् ।
निवार्य वादित्रगणं महामेघनिभस्वनम्

tato raṅgāṅgaṇagato droṇo vacanamabravīt |
nivārya vāditragaṇaṃ mahāmeghanibhasvanam

145.8

यो मे पुत्रात्प्रियतरः सर्वशस्त्रविशारदः ।
ऐन्द्रिरिन्द्रानुजसमः स पार्थो दृश्यतामिति

yo me putrātpriyataraḥ sarvaśastraviśāradaḥ |
aindririndrānujasamaḥ sa pārtho dṛśyatāmiti

145.9

आचार्यवचनेनाथ कृतस्वस्त्ययनो युवा ।
बद्धगोधाङ्गुलित्राणः पूर्णतूणः सकार्मुकः

ācāryavacanenātha kṛtasvastyayano yuvā |
baddhagodhāṅgulitrāṇaḥ pūrṇatūṇaḥ sakārmukaḥ

145.10

काञ्चनं कवचं बिभ्रत्प्रत्यदृश्य फाल्गुनः ।
सार्कः सेन्द्रायुधतडित्ससन्ध्य इव तोयदः

kāñcanaṃ kavacaṃ bibhratpratyadṛśya phālgunaḥ |
sārkaḥ sendrāyudhataḍitsasandhya iva toyadaḥ

145.11

ततः सर्वस्य रङ्गस्य समुत्पिञ्जलकोऽभवत् ।
प्रावाद्यन्त च वाद्यानि सशङ्खानि समन्ततः

tataḥ sarvasya raṅgasya samutpiñjalako'bhavat |
prāvādyanta ca vādyāni saśaṅkhāni samantataḥ

प्रेक्षका ऊचुः

145.12

एष कुन्तीसुतः श्रीमानेष मध्यमपाण्डवः ।
एष पुत्रो महेन्द्रस्य कुरूणामेष रक्षिता

eṣa kuntīsutaḥ śrīmāneṣa madhyamapāṇḍavaḥ |
eṣa putro mahendrasya kurūṇāmeṣa rakṣitā

145.13

एषोऽस्त्रविदुषां श्रेष्ठ एष धर्मभृतां वरः ।
एष शीलवतां चापि शीलज्ञाननिधिः परः

eṣo'straviduṣāṃ śreṣṭha eṣa dharmabhṛtāṃ varaḥ |
eṣa śīlavatāṃ cāpi śīlajñānanidhiḥ paraḥ

वैशंपायन उवाच

145.14

इत्येवं तुमुला वाचः शुश्रुवुः प्रेक्षकेरिताः ।
कुन्त्याः प्रस्रवसंयुक्तैरस्रैः क्लिन्नमुरोऽभवत्

ityevaṃ tumulā vācaḥ śuśruvuḥ prekṣakeritāḥ |
kuntyāḥ prasravasaṃyuktairasraiḥ klinnamuro'bhavat

145.15

तेन शब्देन महता पूर्णश्रुतिरथाब्रवीत् ।
धृतराष्ट्रो नरश्रेष्ठो विदुरं हृष्टमानसः

tena śabdena mahatā pūrṇaśrutirathābravīt |
dhṛtarāṣṭro naraśreṣṭho viduraṃ hṛṣṭamānasaḥ

145.16

क्षत्तः क्षुब्धार्णवनिभः किमेष सुमहास्वनः ।
सहसैवोत्थितो रङ्गे भिन्दन्निव नभस्तलम्

kṣattaḥ kṣubdhārṇavanibhaḥ kimeṣa sumahāsvanaḥ |
sahasaivotthito raṅge bhindanniva nabhastalam

विदुर उवाच

145.17

एष पार्थो महाराज फाल्गुनः पाण्डुनन्दनः ।
अवतीर्णः सकवचस्तत्रैव सुमिहास्वनः

eṣa pārtho mahārāja phālgunaḥ pāṇḍunandanaḥ |
avatīrṇaḥ sakavacastatraiva sumihāsvanaḥ

धृतराष्ट्र उवाच

145.18

धन्योऽस्म्यनुगृहीतोऽस्मि रक्षितोऽस्मि महामते ।
पृथारणिसमुद्भूतैस्त्रिभिः पाण्डववह्निभिः

dhanyo'smyanugṛhīto'smi rakṣito'smi mahāmate |
pṛthāraṇisamudbhūtaistribhiḥ pāṇḍavavahnibhiḥ

वैशंपायन उवाच

145.19

तस्मिन्प्रमुदिते रङ्गे कथंचित्प्रत्युपस्थिते ।
दर्शयामास बीभत्सुराचार्यायास्त्रलाघवम्

tasminpramudite raṅge kathaṃcitpratyupasthite |
darśayāmāsa bībhatsurācāryāyāstralāghavam

145.20

आग्नेयेनासृजद्वह्निं वारुणेनासृजत्पयः ।
वायव्येनासृजद्वह्निं पार्जन्येनासृजद्धनान्

āgneyenāsṛjadvahniṃ vāruṇenāsṛjatpayaḥ |
vāyavyenāsṛjadvahniṃ pārjanyenāsṛjaddhanān

145.21

भौमेन प्रासृजद्भूमिं पार्वतेनासृजद्गिरीन् ।
अन्तर्धानेन चास्त्रेण पुनरन्तर्हितोऽभवत्

bhaumena prāsṛjadbhūmiṃ pārvatenāsṛjadgirīn |
antardhānena cāstreṇa punarantarhito'bhavat

145.22

क्षणात्प्रांशुः क्षणाद्ध्रस्वः क्षणाच्च रथधूर्गतः ।
क्षणेन रथमध्यस्थः क्षणेनावतरन्महीम्

kṣaṇātprāṃśuḥ kṣaṇāddhrasvaḥ kṣaṇācca rathadhūrgataḥ |
kṣaṇena rathamadhyasthaḥ kṣaṇenāvataranmahīm

145.23

सुकुमारं च सूक्ष्मं च गुरु चापि गुरुप्रियः ।
सौष्ठवेनाभिसंयुक्तः सोऽविध्यद्विविधैः शरैः

sukumāraṃ ca sūkṣmaṃ ca guru cāpi gurupriyaḥ |
sauṣṭhavenābhisaṃyuktaḥ so'vidhyadvividhaiḥ śaraiḥ

145.24

भ्रमतश्च वराहस्य लोहस्य प्रमुखे समम् ।
पञ्चबाणानसंक्तान्संमुमोचैकबाणवत्

bhramataśca varāhasya lohasya pramukhe samam |
pañcabāṇānasaṃktānsaṃmumocaikabāṇavat

145.25

गव्ये विषाणकोशे च चले रज्ज्ववलम्बिनि ।
निचखान महावीर्यः सायकानेकविंशतिम्

gavye viṣāṇakośe ca cale rajjvavalambini |
nicakhāna mahāvīryaḥ sāyakānekaviṃśatim

145.26

इत्येवमादि सुमहत्खड्गे धनुषि चानघ ।
गदायां शस्त्रकुशलो मण्डलानि ह्यदर्शयत्

ityevamādi sumahatkhaḍge dhanuṣi cānagha |
gadāyāṃ śastrakuśalo maṇḍalāni hyadarśayat

145.27

ततः समाप्तभूयिष्ठे तस्मिन्कर्मणि भारत ।
मन्दीभूते समाजे च वादित्रस्य च निःस्वने

tataḥ samāptabhūyiṣṭhe tasminkarmaṇi bhārata |
mandībhūte samāje ca vāditrasya ca niḥsvane

145.28

द्वारदेशात्समुद्भूतो माहात्म्यबलसूचकः ।
वज्रनिष्पेषसदृशः शुश्रुवे भुजनिःस्वनः

dvāradeśātsamudbhūto māhātmyabalasūcakaḥ |
vajraniṣpeṣasadṛśaḥ śuśruve bhujaniḥsvanaḥ

145.29

दीर्यन्ते किं नु गिरयः किंस्विद्भूमिर्विदीर्यते ।
किंस्विदापूर्यते व्योम जलधाराघनैर्घनैः

dīryante kiṃ nu girayaḥ kiṃsvidbhūmirvidīryate |
kiṃsvidāpūryate vyoma jaladhārāghanairghanaiḥ

145.30

रङ्गस्यैवं मतिरभूत्क्षणेन वसुधाधिप ।
द्वारं चाभिमुखाः सर्वे बभूवुः प्रेक्षकास्तदा

raṅgasyaivaṃ matirabhūtkṣaṇena vasudhādhipa |
dvāraṃ cābhimukhāḥ sarve babhūvuḥ prekṣakāstadā

145.31

पञ्चभिर्भ्रातृभिः पार्थैर्द्रोणः परिवृतो वभौ ।
पञ्चतारेण संयुक्तः सावित्रेणेव चन्द्रमाः

pañcabhirbhrātṛbhiḥ pārthairdroṇaḥ parivṛto vabhau |
pañcatāreṇa saṃyuktaḥ sāvitreṇeva candramāḥ

145.32

अश्वत्थाम्ना च सहितं भ्रातॄणां शतमूर्जितम् ।
दुर्योधनममित्रघ्नमुत्थितं पर्यवारयत्

aśvatthāmnā ca sahitaṃ bhrātṝṇāṃ śatamūrjitam |
duryodhanamamitraghnamutthitaṃ paryavārayat

145.33

स तैस्तदा भ्रातृभिरुद्यतायुधै-
र्गदाग्रपाणिः समवस्थितैर्वृतः ।
बभौ यथा दानवसंक्षये पुरा
पुनन्दरो देवगणैः समावृतः

sa taistadā bhrātṛbhirudyatāyudhai-
rgadāgrapāṇiḥ samavasthitairvṛtaḥ |
babhau yathā dānavasaṃkṣaye purā
punandaro devagaṇaiḥ samāvṛtaḥ

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)