Adi Parva

Chapter 140: Births of Kripa, Drona and Ashvatthama

इति श्रीमन्महाभारते आदिपर्वणि संभवपर्वणि चत्वारिंशदधिकशततमोऽध्यायः ॥

69 verses · 140 of 261

What happens in this chapter

Births of Kripa, Drona and Ashvatthama

Sharadvan Gautama, born with arrows, wins every astra by tapas. Indra sends the apsara Jalavati to break it; at the sight of her his seed falls on a clump of reeds and splits in two. King Shantanu finds the twin infants, raises them out of kripa, compassion, and names them Kripa and Kripi. Kripa masters the science of arms and teaches the Kurus. Seeking a greater teacher, Bhishma entrusts the princes to Drona. Drona was born in a vessel from the seed of Bharadvaja, who saw the apsara Ghritachi. He learns the Agneya astra from Agnivesha, plays as a boy with Drupada, marries Kripi and has Ashvatthama, who neighs like a horse at birth. Parashurama gives Drona every astra with its secrets.

जनमेजय उवाच

140.1

कृपस्यापि मम ब्रह्मन्संभवं वक्तुमर्हसि ।
शरस्तम्बात्कथं जज्ञे कथं वाऽस्त्राण्यवाप्तवान्

kṛpasyāpi mama brahmansaṃbhavaṃ vaktumarhasi |
śarastambātkathaṃ jajñe kathaṃ vā'strāṇyavāptavān

वैशंपायन उवाच

140.2

महर्षेर्गौतमस्यासीच्छरद्वान्नाम गौतमः ।
पुत्रः किल महाराज जातः सहशरैर्विभो

maharṣergautamasyāsīccharadvānnāma gautamaḥ |
putraḥ kila mahārāja jātaḥ sahaśarairvibho

140.3

न तस्य वेदाध्ययने तथा बुद्धिरजायत ।
यथास्य बुद्धिरभवद्धनुर्वेदे परन्तप

na tasya vedādhyayane tathā buddhirajāyata |
yathāsya buddhirabhavaddhanurvede parantapa

140.4

अधिजग्मुर्यथा वेदास्तपसा ब्रह्मचारिणः ।
तथा स तपसोपेतः सर्वाण्यस्त्राण्यवाप ह

adhijagmuryathā vedāstapasā brahmacāriṇaḥ |
tathā sa tapasopetaḥ sarvāṇyastrāṇyavāpa ha

140.5

धनुर्वेदपरत्वाच्च तपसा विपुलेन च ।
भृशं सन्तापयामास देवराजं स गौतमः

dhanurvedaparatvācca tapasā vipulena ca |
bhṛśaṃ santāpayāmāsa devarājaṃ sa gautamaḥ

140.6

ततो जालवतीं नाम देवकन्यां सुरेश्वरः ।
प्राहिणोत्तपसो विघ्नं कुरु तस्येति कौरव

tato jālavatīṃ nāma devakanyāṃ sureśvaraḥ |
prāhiṇottapaso vighnaṃ kuru tasyeti kaurava

140.7

सा हि गत्वाऽऽश्रमं तस्य रमणीयं शरद्वतः ।
धनुर्बाणधरं बाला लोभयामास गौतमम्

sā hi gatvā''śramaṃ tasya ramaṇīyaṃ śaradvataḥ |
dhanurbāṇadharaṃ bālā lobhayāmāsa gautamam

140.8

तामेकवसनां दृष्ट्वा गौतमोऽप्सरसं वने ।
लोकेऽप्रतिमसंस्थानां प्रोत्फुल्लनयनोऽभवत्

tāmekavasanāṃ dṛṣṭvā gautamo'psarasaṃ vane |
loke'pratimasaṃsthānāṃ protphullanayano'bhavat

140.9

धनुश्च हि शरास्तस्य कराभ्यामपतन्भुवि ।
वेपथुश्चास्य सहसा शरीरे समजायत

dhanuśca hi śarāstasya karābhyāmapatanbhuvi |
vepathuścāsya sahasā śarīre samajāyata

140.10

स तु ज्ञानगरीयस्त्वात्तपसश्च समर्थनात् ।
अवतस्थे महाप्राज्ञो धैर्येण परमेण ह

sa tu jñānagarīyastvāttapasaśca samarthanāt |
avatasthe mahāprājño dhairyeṇa parameṇa ha

140.11

यस्तस्य सहसा राजन्विकारः समदृश्यत ।
तेन सुस्राव रेतोऽस्य स च तन्नान्वबुध्यत

yastasya sahasā rājanvikāraḥ samadṛśyata |
tena susrāva reto'sya sa ca tannānvabudhyata

140.12

धनुश्च सशरं त्यक्त्वा तथा कृष्णाजिनानि च ।
स विहायाश्रमं तं च तां चैवाप्सरसं मुनिः

dhanuśca saśaraṃ tyaktvā tathā kṛṣṇājināni ca |
sa vihāyāśramaṃ taṃ ca tāṃ caivāpsarasaṃ muniḥ

140.13

जगाम रेतस्तत्तस्य शरस्तम्बे पपात च ।
शरस्तम्बे च पतितं द्विधा तदभवन्नृप

jagāma retastattasya śarastambe papāta ca |
śarastambe ca patitaṃ dvidhā tadabhavannṛpa

140.14

तस्याथ मिथुं जज्ञे गौतमस्य शरद्वतः ।
महर्षेर्गौतमस्यास्य ह्याश्रमस्य समीपतः ॥
मृगयां चरतो राज्ञः शान्तनोस्तु यदृच्छया

tasyātha mithuṃ jajñe gautamasya śaradvataḥ |
maharṣergautamasyāsya hyāśramasya samīpataḥ ||
mṛgayāṃ carato rājñaḥ śāntanostu yadṛcchayā

140.15

कश्चित्सेनाचरोऽरण्ये मिथुनं तदपश्यत ।
धनुश्च सशरं दृष्ट्वा तथा कृष्णाजिनानि च

kaścitsenācaro'raṇye mithunaṃ tadapaśyata |
dhanuśca saśaraṃ dṛṣṭvā tathā kṛṣṇājināni ca

140.16

ज्ञात्वा द्विजस्य चापत्ये धनुर्वेदान्तगस्य ह ।
स राज्ञे दर्शयामास मिथुनं सशरं धनुः

jñātvā dvijasya cāpatye dhanurvedāntagasya ha |
sa rājñe darśayāmāsa mithunaṃ saśaraṃ dhanuḥ

140.17

स तदादाय मिथुनं राजा च कृपयान्वितः ।
आजगाम गृहानेव मम पुत्राविति ब्रुवन्

sa tadādāya mithunaṃ rājā ca kṛpayānvitaḥ |
ājagāma gṛhāneva mama putrāviti bruvan

140.18

ततः संवर्धयामास संस्कारैश्चाप्ययोजयत् ।
प्रातिपेयो नरश्रेष्ठो मिथुनं गौतमस्य तत्

tataḥ saṃvardhayāmāsa saṃskāraiścāpyayojayat |
prātipeyo naraśreṣṭho mithunaṃ gautamasya tat

140.19

कृपया यन्मया बालाविमौ संवर्धिताविति ।
तस्मात्तयोर्नाम चक्रे तदेव स महीपतिः ।
तस्मात्कृप इति ख्यातः कृपी कन्या च साऽभवत्

kṛpayā yanmayā bālāvimau saṃvardhitāviti |
tasmāttayornāma cakre tadeva sa mahīpatiḥ |
tasmātkṛpa iti khyātaḥ kṛpī kanyā ca sā'bhavat

140.20

पितापि गौतमस्तत्र तपसा ताववन्दित ।
आगत्य तस्मै गोत्रादि सर्वमाख्यातवांस्तदा

pitāpi gautamastatra tapasā tāvavandita |
āgatya tasmai gotrādi sarvamākhyātavāṃstadā

140.21

कृपोऽपि च तदा राजन्धनुर्वेदपरोऽभवत् ।
चतुर्विधं धनुर्वेदं शास्त्राणि विविधानि च

kṛpo'pi ca tadā rājandhanurvedaparo'bhavat |
caturvidhaṃ dhanurvedaṃ śāstrāṇi vividhāni ca

140.22

निशिलेनास्य तत्सर्वं गुह्यमाख्यातवान्पिता ।
सोऽचिरेणैव कालेन परमाचार्यतां गतः

niśilenāsya tatsarvaṃ guhyamākhyātavānpitā |
so'cireṇaiva kālena paramācāryatāṃ gataḥ

140.23

कृपमाहूय गाङ्गेयस्तव शिष्या इति ब्रुवन् ।
पौत्रान्परिसमाधाय कृपमाराधयत्तदा

kṛpamāhūya gāṅgeyastava śiṣyā iti bruvan |
pautrānparisamādhāya kṛpamārādhayattadā

140.24

ततोऽधिजग्मुः सर्वे ते धनुर्वेदं महारथाः ।
धृतराष्ट्रात्मजाश्चैव पाण्डवाः सह यादवैः

tato'dhijagmuḥ sarve te dhanurvedaṃ mahārathāḥ |
dhṛtarāṣṭrātmajāścaiva pāṇḍavāḥ saha yādavaiḥ

140.25

वृष्णयश्च नृपाश्चान्ये नानादेशसमागताः ।
(वैशंपायन उवाच)
कृपमाचार्यमासाद्य परमास्त्रज्ञतां गतः ।
विशेषार्थी ततो भीष्मः पौत्राणां विनयेप्सया

vṛṣṇayaśca nṛpāścānye nānādeśasamāgatāḥ |
(vaiśaṃpāyana uvāca)
kṛpamācāryamāsādya paramāstrajñatāṃ gataḥ |
viśeṣārthī tato bhīṣmaḥ pautrāṇāṃ vinayepsayā

140.26

इष्वस्त्रज्ञान्पर्यपृच्छदाचार्यान्वीर्यसंमतान् ।
नाल्पधीर्नामहाभागस्तथा नानस्त्रकोविदः

iṣvastrajñānparyapṛcchadācāryānvīryasaṃmatān |
nālpadhīrnāmahābhāgastathā nānastrakovidaḥ

140.27

नादेवसत्वो विनयेत्कुरूनस्त्रे महावलान् ।
इति संचिन्त्य गाङ्गेयस्तदा भरतसत्तमः

nādevasatvo vinayetkurūnastre mahāvalān |
iti saṃcintya gāṅgeyastadā bharatasattamaḥ

140.28

द्रोणाय वेदविदुषे भारद्वाजाय धमते ।
पाण्डवान्कौरवांश्चैव ददौ शिष्यान्नरर्षभ

droṇāya vedaviduṣe bhāradvājāya dhamate |
pāṇḍavānkauravāṃścaiva dadau śiṣyānnararṣabha

140.29

शास्त्रतः पूजितश्चैव सम्यक्तेन महात्मना ।
स भीष्मेण महाभागस्तुष्टोऽस्त्रविदुषां वरः

śāstrataḥ pūjitaścaiva samyaktena mahātmanā |
sa bhīṣmeṇa mahābhāgastuṣṭo'straviduṣāṃ varaḥ

140.30

प्रतिजग्राह तान्सर्वाञ्शिष्यत्वेन महायशाः ।
शिक्षयामास च द्रोणो धनुर्वेदमशेषतः

pratijagrāha tānsarvāñśiṣyatvena mahāyaśāḥ |
śikṣayāmāsa ca droṇo dhanurvedamaśeṣataḥ

140.31

तेऽचिरेणैव कालेन सर्वशस्त्रविशारदाः ।
बभूवुः कौरवा राजन्पाण्डवाश्चामितौजसः

te'cireṇaiva kālena sarvaśastraviśāradāḥ |
babhūvuḥ kauravā rājanpāṇḍavāścāmitaujasaḥ

जनमेजय उवाच

140.32

कथं समभवद्द्रोणः कथं चास्त्राण्यवाप्तवान् ।
कथं चागात्कुरून्ब्रह्मन्कस्य पुत्रः स वीर्यवान्

kathaṃ samabhavaddroṇaḥ kathaṃ cāstrāṇyavāptavān |
kathaṃ cāgātkurūnbrahmankasya putraḥ sa vīryavān

140.33

कथं चास्य सुतो जातः सोश्वत्थामाऽस्त्रवित्तमः ।
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं विस्तरेण प्रकीर्तय

kathaṃ cāsya suto jātaḥ sośvatthāmā'stravittamaḥ |
etadicchāmyahaṃ śrotuṃ vistareṇa prakīrtaya

वैशंपायन उवाच

140.34

गङ्गाद्वारं प्रति महान्बभूव भगवानृषिः ।
भरद्वाज इति ख्यातः सततं संशितव्रतः

gaṅgādvāraṃ prati mahānbabhūva bhagavānṛṣiḥ |
bharadvāja iti khyātaḥ satataṃ saṃśitavrataḥ

140.35

सोऽभिषेक्तुं गतो गङ्गां पूर्वमेवागतां सतीम् ।
महर्षिभिर्भरद्वाजो हविर्धाने चरन्पुरा

so'bhiṣektuṃ gato gaṅgāṃ pūrvamevāgatāṃ satīm |
maharṣibhirbharadvājo havirdhāne caranpurā

140.36

ददर्शाप्सरसं साक्षाद्धृताचीमाप्लुतामृषिः ।
रूपयौवनसंपन्नां मददृप्तां मदालसाम्

dadarśāpsarasaṃ sākṣāddhṛtācīmāplutāmṛṣiḥ |
rūpayauvanasaṃpannāṃ madadṛptāṃ madālasām

140.37

तस्या वायुर्नदीतीर वसनं पर्यवर्तत ।
व्यपकृष्टाम्बरां दृष्ट्वा तामृषिश्चकमे ततः

tasyā vāyurnadītīra vasanaṃ paryavartata |
vyapakṛṣṭāmbarāṃ dṛṣṭvā tāmṛṣiścakame tataḥ

140.38

तत्र संसक्तमनसो भरद्वाजस्य धीमतः ।
हृष्टस्य रेतश्चस्कन्द तदृषिर्द्रोण आदधे

tatra saṃsaktamanaso bharadvājasya dhīmataḥ |
hṛṣṭasya retaścaskanda tadṛṣirdroṇa ādadhe

140.39

ततः समभवद्द्रोणः कलशे तस्य धीमतः ।
अध्यगीष्ट स वेदांश्च वेदाङ्गानि च सर्वशः

tataḥ samabhavaddroṇaḥ kalaśe tasya dhīmataḥ |
adhyagīṣṭa sa vedāṃśca vedāṅgāni ca sarvaśaḥ

140.40

अग्नेरस्त्रमुपादाय यदृषिर्वेद काश्यपः ।
अध्यगच्छद्भरद्वाजस्तदस्त्रं देवकार्यतः

agnerastramupādāya yadṛṣirveda kāśyapaḥ |
adhyagacchadbharadvājastadastraṃ devakāryataḥ

140.41

अग्निवेश्यं महाभागं भरद्वाजः प्रतापवान् ।
प्रत्यपादयदाग्नेयमस्त्रमस्त्रविदां वरः

agniveśyaṃ mahābhāgaṃ bharadvājaḥ pratāpavān |
pratyapādayadāgneyamastramastravidāṃ varaḥ

140.42

कनिष्ठजातं स मुनिर्भ्राता भ्रातरमन्तिके ।
अग्निवेश्यस्तथा द्रोणं तदा भरतसत्तम ।
भारद्वाजं तदाग्नेयं महास्त्रं प्रत्यपादयत्

kaniṣṭhajātaṃ sa munirbhrātā bhrātaramantike |
agniveśyastathā droṇaṃ tadā bharatasattama |
bhāradvājaṃ tadāgneyaṃ mahāstraṃ pratyapādayat

140.43

भरद्वाजसखा चासीत्पृषतो नाम पार्थिवः ।
तस्यापि द्रुपदो नाम तथा समभवत्सुतः

bharadvājasakhā cāsītpṛṣato nāma pārthivaḥ |
tasyāpi drupado nāma tathā samabhavatsutaḥ

140.44

स नित्यमाश्रमं गत्वा द्रोणेन सह पार्थिवः ।
चिक्रीडाध्ययनं चैव चकार क्षत्रियर्षभः

sa nityamāśramaṃ gatvā droṇena saha pārthivaḥ |
cikrīḍādhyayanaṃ caiva cakāra kṣatriyarṣabhaḥ

140.45

ततो व्यतीते पृषते स राजा द्रुपदोऽभवत् ।
पञ्चालेषु महाबाहुरुत्तरेषु नरेश्वरः

tato vyatīte pṛṣate sa rājā drupado'bhavat |
pañcāleṣu mahābāhuruttareṣu nareśvaraḥ

140.46

भरद्वाजोऽपि भगवानारुरोह दिवं तदा ।
तत्रैव च वसन्द्रोणस्तपस्तेपे महातपाः

bharadvājo'pi bhagavānāruroha divaṃ tadā |
tatraiva ca vasandroṇastapastepe mahātapāḥ

140.47

वेदवेदाङ्गविद्वान्स तपसा दग्धकिल्बिषः ।
ततः पितृनियुक्तात्मा पुत्रलोभान्महायशाः

vedavedāṅgavidvānsa tapasā dagdhakilbiṣaḥ |
tataḥ pitṛniyuktātmā putralobhānmahāyaśāḥ

140.48

शारद्वतीं ततो भार्यां कृपीं द्रोणोऽन्वविन्दत ।
अग्निहोत्रे च धर्मे च दमे च सतत रताम्

śāradvatīṃ tato bhāryāṃ kṛpīṃ droṇo'nvavindata |
agnihotre ca dharme ca dame ca satata ratām

140.49

अलभद्गौतमी पुत्रमश्वत्थामानमेव च ।
स जातमात्रो व्यनदद्यथैवोच्चैःश्रवा हयः

alabhadgautamī putramaśvatthāmānameva ca |
sa jātamātro vyanadadyathaivoccaiḥśravā hayaḥ

140.50

तच्छ्रुत्वान्तर्हितं भूतमन्तरिक्षस्थमब्रवीत् ।
अश्वस्येवास्य यत्स्थाम नदतः प्रदिशो गतम्

tacchrutvāntarhitaṃ bhūtamantarikṣasthamabravīt |
aśvasyevāsya yatsthāma nadataḥ pradiśo gatam

140.51

अश्वत्थामैव बालोऽयं तस्मान्नाम्ना भविष्यति ।
सुतेन तेन सुप्रीतो भारद्वाजस्ततोऽभवत्

aśvatthāmaiva bālo'yaṃ tasmānnāmnā bhaviṣyati |
sutena tena suprīto bhāradvājastato'bhavat

140.52

तत्रैव च वसन्धीमान्धनुर्वेदपरोऽभवत् ।
स शुश्राव महात्मानं जामदग्न्यं परंतपम्

tatraiva ca vasandhīmāndhanurvedaparo'bhavat |
sa śuśrāva mahātmānaṃ jāmadagnyaṃ paraṃtapam

140.53

सर्वज्ञानविदं विप्रं सर्वशस्त्रभृतां वरम् ।
ब्राह्मणेभ्यस्तदा राजन्दित्सन्तं वसु सर्वशः

sarvajñānavidaṃ vipraṃ sarvaśastrabhṛtāṃ varam |
brāhmaṇebhyastadā rājanditsantaṃ vasu sarvaśaḥ

140.54

स रामस्य धनुर्वेदं दिव्यान्यस्त्राणि चैव ह ।
श्रउत्वा तेषु मनश्चक्रे नीतिशास्त्रे तथैव च

sa rāmasya dhanurvedaṃ divyānyastrāṇi caiva ha |
śrautvā teṣu manaścakre nītiśāstre tathaiva ca

140.55

ततः स व्रतिभिः शिष्यैस्तपोयुक्तैर्महातपाः ।
वृतः प्रायान्महावाहुर्महेन्द्रं पर्वतोत्तमम्

tataḥ sa vratibhiḥ śiṣyaistapoyuktairmahātapāḥ |
vṛtaḥ prāyānmahāvāhurmahendraṃ parvatottamam

140.56

ततो महेन्द्रमासाद्य भारद्वाजो महातपाः ।
क्षत्रघ्नं तममित्रघ्नमपश्यद्भृगुनन्दनम्

tato mahendramāsādya bhāradvājo mahātapāḥ |
kṣatraghnaṃ tamamitraghnamapaśyadbhṛgunandanam

140.57

ततो द्रोणो वृतः शिष्यैरुपगम्य भृगूद्वहम् ।
आचख्यावात्मनो नाम जन्म चाङ्गिरसः कुले

tato droṇo vṛtaḥ śiṣyairupagamya bhṛgūdvaham |
ācakhyāvātmano nāma janma cāṅgirasaḥ kule

140.58

निवेद्य शिरसा भूमौ पादौ चैवाभ्यवादयत् ।
ततस्तं सर्वमुत्सृज्य वनं जिगमिषुं तदा

nivedya śirasā bhūmau pādau caivābhyavādayat |
tatastaṃ sarvamutsṛjya vanaṃ jigamiṣuṃ tadā

140.59

जामदग्न्यं महात्मानं भारद्वाजोऽब्रवीदिदम् ।
भरद्वाजात्समुत्पन्नं तथा त्वं मामयोनिजम्

jāmadagnyaṃ mahātmānaṃ bhāradvājo'bravīdidam |
bharadvājātsamutpannaṃ tathā tvaṃ māmayonijam

140.60

आगतं वित्तकामं मां विद्धि द्रोणं द्विजोत्तम ।
तमब्रवीन्महात्मा स सर्वक्षत्रियमर्दनः

āgataṃ vittakāmaṃ māṃ viddhi droṇaṃ dvijottama |
tamabravīnmahātmā sa sarvakṣatriyamardanaḥ

140.61

स्वागतं ते द्विजश्रेष्ठ यदिच्छसि वदस्व मे ।
एवमुक्तस्तु रामेण भारद्वाजोऽब्रवीद्वचः

svāgataṃ te dvijaśreṣṭha yadicchasi vadasva me |
evamuktastu rāmeṇa bhāradvājo'bravīdvacaḥ

140.62

रामं प्रहरतां श्रेष्ठं दित्सन्तं विविधं वसु ।
अहं धनमनन्तं हि प्रार्थये विपुलव्रत

rāmaṃ praharatāṃ śreṣṭhaṃ ditsantaṃ vividhaṃ vasu |
ahaṃ dhanamanantaṃ hi prārthaye vipulavrata

राम उवाच

140.63

हिरण्यं मम यच्चान्यद्वसु किंचिदिह स्थितम् ।
ब्राह्मणेभ्यो मया दत्तं सर्वमेतत्तपोधन

hiraṇyaṃ mama yaccānyadvasu kiṃcidiha sthitam |
brāhmaṇebhyo mayā dattaṃ sarvametattapodhana

140.64

तथैवेयं धरा देवी सागरान्ता सपत्तना ।
कश्यपाय मया दत्ता कृत्स्ना नगरमालिनी

tathaiveyaṃ dharā devī sāgarāntā sapattanā |
kaśyapāya mayā dattā kṛtsnā nagaramālinī

140.65

शरीरमात्रमेवाद्य ममेदमवशेषितम् ।
अस्त्राणि च महार्हाणि शस्त्राणि विविधानि च

śarīramātramevādya mamedamavaśeṣitam |
astrāṇi ca mahārhāṇi śastrāṇi vividhāni ca

140.66

अस्त्राणि वा शरीरं वा ब्रह्मञ्शस्त्राणि वा पुनः ।
वृणीष्व किं प्रयच्छामि तुभ्यं द्रोण वदाशु तत्

astrāṇi vā śarīraṃ vā brahmañśastrāṇi vā punaḥ |
vṛṇīṣva kiṃ prayacchāmi tubhyaṃ droṇa vadāśu tat

द्रोण उवाच

140.67

अस्त्राणि मे समग्राणि ससंहाराणि भार्गव ।
स प्रयोगरहस्यानि दातुमर्हस्यशेषतः

astrāṇi me samagrāṇi sasaṃhārāṇi bhārgava |
sa prayogarahasyāni dātumarhasyaśeṣataḥ

140.68

एतद्वसु वसूनां हि सर्वेषां विप्रसत्तम ।
तथेत्युक्त्वा ततस्तस्मै प्रादादस्त्राणि भार्गवः ।
सरहस्यव्रतं चैव धनुर्वेदमशेषतः

etadvasu vasūnāṃ hi sarveṣāṃ viprasattama |
tathetyuktvā tatastasmai prādādastrāṇi bhārgavaḥ |
sarahasyavrataṃ caiva dhanurvedamaśeṣataḥ

140.69

प्रतिगृह्य तु तत्सर्वं कृतास्त्रे द्विजसत्तमः ।
प्रियं सखायं सुप्रीतो जगाम द्रुपदं प्रति

pratigṛhya tu tatsarvaṃ kṛtāstre dvijasattamaḥ |
priyaṃ sakhāyaṃ suprīto jagāma drupadaṃ prati

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)