कथमुत्पद्यते जन्तुर्भूतग्रामे चतुर्विधे ।
त्वचा रक्तं तथा मांसं मेदो मज्जास्थि जीवितम्
kathamutpadyate janturbhūtagrāme caturvidhe |
tvacā raktaṃ tathā māṃsaṃ medo majjāsthi jīvitam
इति श्रीगारुडे महापुराणे उत्तरखण्डे द्वितीदृ धर्मदृप्रेतदृश्रीकृष्णगरुडसंवादे जन्तूत्पत्तितद्गधात्वादिविभागभुवनादिविभागवर्णनं नाम द्वात्रिंशोऽध्यायः ॥
130 verses · 32 of 49
Garuda asks how a being is formed. Shri Vishnu traces the embryo month by month, from a drop and a bubble to flesh, bone, hair and limbs, until birth in the ninth or tenth month. He names the ten nadis, Ida, Pingala and Sushumna among them, and the ten vital airs. In the womb the being remembers past births and resolves to seek freedom, but at birth Vishnu's maya clouds the memory and it turns on samsara's wheel like a waterwheel. Then come the duties to the dying: bathe them, lay them on darbha and til, place gold in the mouth, keep shalagrama, tulasi and a ghee lamp near, and recite the Vasudeva mantra and Purusha Sukta. The fourteen worlds and the planets are mapped onto the body.
तार्क्ष्य उवाच
कथमुत्पद्यते जन्तुर्भूतग्रामे चतुर्विधे ।
त्वचा रक्तं तथा मांसं मेदो मज्जास्थि जीवितम्
kathamutpadyate janturbhūtagrāme caturvidhe |
tvacā raktaṃ tathā māṃsaṃ medo majjāsthi jīvitam
पादौ पाणी तथा गुह्यं जिह्वाकेशनखाः शिरः ।
सन्धिमार्गाश्च बहुशो रेखा नैकविधास्तथा
pādau pāṇī tathā guhyaṃ jihvākeśanakhāḥ śiraḥ |
sandhimārgāśca bahuśo rekhā naikavidhāstathā
कामः क्रोधो भयं लज्जा मनो हर्षः सुखासुखम् ।
चित्रितं छिद्रितञ्चापि नानाजालेन वेष्टितम्
kāmaḥ krodho bhayaṃ lajjā mano harṣaḥ sukhāsukham |
citritaṃ chidritañcāpi nānājālena veṣṭitam
इन्द्रजालमिदं मन्ये संसारेऽसारसागरे ।
कर्ता कोऽत्र हृषीकेश संसारे दुः खसंकुले
indrajālamidaṃ manye saṃsāre'sārasāgare |
kartā ko'tra hṛṣīkeśa saṃsāre duḥ khasaṃkule
श्रीविष्णुरुवाच
कथयामि परं गोप्यं कोशस्यास्य विनिर्णयम् ।
यस्य विज्ञानमात्रेण सर्वज्ञत्वं प्रज्यते
kathayāmi paraṃ gopyaṃ kośasyāsya vinirṇayam |
yasya vijñānamātreṇa sarvajñatvaṃ prajyate
साधु पृष्टं त्वया लोके सदयं जीवकारणम् ।
वैनतेय शृणुष्व त्वमेकाग्रकृतमानसः
sādhu pṛṣṭaṃ tvayā loke sadayaṃ jīvakāraṇam |
vainateya śṛṇuṣva tvamekāgrakṛtamānasaḥ
ऋतुकाले च नारीणां वर्ज्यं दिनचतुष्टयम् ।
यतस्तस्मिन् ब्रह्महत्यां पुरा वृत्रसमुत्थिताम्
ṛtukāle ca nārīṇāṃ varjyaṃ dinacatuṣṭayam |
yatastasmin brahmahatyāṃ purā vṛtrasamutthitām
ब्रह्मा शक्रात्समुत्तार्य चतुर्थांशेन दत्तवान् ।
तावन्नालोक्यते वक्त्रं पापं यावद्वपुः स्थितम्
brahmā śakrātsamuttārya caturthāṃśena dattavān |
tāvannālokyate vaktraṃ pāpaṃ yāvadvapuḥ sthitam
प्रथमेऽहनि चाण्डाली द्वितीये ब्रह्मघातिनी ।
तृतीये रजकी ज्ञेया चतुर्थेऽहनि शुध्यति
prathame'hani cāṇḍālī dvitīye brahmaghātinī |
tṛtīye rajakī jñeyā caturthe'hani śudhyati
सप्ताहात्पितृदेवानां भवेद्योग्या कृतार्चने ।
सप्ताहमध्ये यो गर्भस्तत्संम्भूतिर्मलिम्लुचा
saptāhātpitṛdevānāṃ bhavedyogyā kṛtārcane |
saptāhamadhye yo garbhastatsaṃmbhūtirmalimlucā
निषेकसमये पित्रोर्यादृक्चित्तविकल्पना ।
तादृग्गर्भसमुत्पत्तिर्जायते नात्र संशयः
niṣekasamaye pitroryādṛkcittavikalpanā |
tādṛggarbhasamutpattirjāyate nātra saṃśayaḥ
युग्मासु पुत्त्रा जायन्ते स्त्रियोऽयुग्मासु रात्रिषु ।
पूर्वसप्तममुत्सृज्य तस्माद्युग्मासु संविशेत्
yugmāsu puttrā jāyante striyo'yugmāsu rātriṣu |
pūrvasaptamamutsṛjya tasmādyugmāsu saṃviśet
षोडशर्तुर्निशाः स्त्रीणां सामान्यात्समुदाहृतः ।
या चतुर्दशमी रात्रिर्गर्भस्तिष्ठति तत्र चेत्
ṣoḍaśarturniśāḥ strīṇāṃ sāmānyātsamudāhṛtaḥ |
yā caturdaśamī rātrirgarbhastiṣṭhati tatra cet
गुणभाग्यनिधिः पुत्रस्तत्र जायेत धार्मिकः ।
सा निशा तत्र सामान्यैर्न लभ्येत खगाधिप
guṇabhāgyanidhiḥ putrastatra jāyeta dhārmikaḥ |
sā niśā tatra sāmānyairna labhyeta khagādhipa
प्रायशः सम्भवत्यत्र गर्भस्त्वष्टाहमध्यतः ।
पञ्चमेऽहनि नारीणां कार्यं माधुर्यभोजनम्
prāyaśaḥ sambhavatyatra garbhastvaṣṭāhamadhyataḥ |
pañcame'hani nārīṇāṃ kāryaṃ mādhuryabhojanam
कटुक्षारञ्च तीक्ष्णञ्च त्याज्यमुष्णञ्च दूरतः ।
तत्क्षेत्रमोषधीपात्रं बीजञ्चाप्यमृतायितम्
kaṭukṣārañca tīkṣṇañca tyājyamuṣṇañca dūrataḥ |
tatkṣetramoṣadhīpātraṃ bījañcāpyamṛtāyitam
तस्मिन्नुप्त्वा नरः स्वामी सम्यक्फलमवाप्नुयात् ।
तस्याश्चैवातपो वर्ज्य शीतलं केवलं चरेत्
tasminnuptvā naraḥ svāmī samyakphalamavāpnuyāt |
tasyāścaivātapo varjya śītalaṃ kevalaṃ caret
ताम्बूलपुष्पश्रीखण्डैः संयुक्तः शुचिवस्त्रभृत् ।
धर्ममादाय मनसि सुतल्पं संविशेत्पुमान्
tāmbūlapuṣpaśrīkhaṇḍaiḥ saṃyuktaḥ śucivastrabhṛt |
dharmamādāya manasi sutalpaṃ saṃviśetpumān
निषेकसमये यादृङ्नरचित्तविकल्पना ।
तादृक्स्वभावसम्भूतिर्जन्तुर्विशति कुक्षिगः
niṣekasamaye yādṛṅnaracittavikalpanā |
tādṛksvabhāvasambhūtirjanturviśati kukṣigaḥ
शुक्रशोणितसंयोगे पिण्डोत्पत्तिः प्रजायते ।
वर्धते जठरे जन्तुस्तारापतिरिवाम्बरे
śukraśoṇitasaṃyoge piṇḍotpattiḥ prajāyate |
vardhate jaṭhare jantustārāpatirivāmbare
चैतन्यं बीजरूपं हि शुक्रे नित्यं व्यवस्थितम् ।
कामश्चित्तञ्च शुक्रञ्च यदा ह्येकत्वमाप्नुयुः
caitanyaṃ bījarūpaṃ hi śukre nityaṃ vyavasthitam |
kāmaścittañca śukrañca yadā hyekatvamāpnuyuḥ
तदा द्रावमवाप्नोति योषागर्भाशये नरः ।
रक्ताधिक्ये भवेन्नारी शुक्राधिक्ये भवेत्पुमान्
tadā drāvamavāpnoti yoṣāgarbhāśaye naraḥ |
raktādhikye bhavennārī śukrādhikye bhavetpumān
शुक्रशोणितयो साम्ये गर्भाः षण्डत्वमाप्नुयुः ।
अहोरात्रेण कलिलं बुद्वदं पञ्चभिर्दिनैः
śukraśoṇitayo sāmye garbhāḥ ṣaṇḍatvamāpnuyuḥ |
ahorātreṇa kalilaṃ budvadaṃ pañcabhirdinaiḥ
चतुर्दशे भवेन्मांसं मिश्रधातुसमन्वितम् ।
घनं मांसञ्च विंशाहे गर्भस्थो वर्धते क्रमात्
caturdaśe bhavenmāṃsaṃ miśradhātusamanvitam |
ghanaṃ māṃsañca viṃśāhe garbhastho vardhate kramāt
पञ्चविंशतिमे चाह्नि बलं पुष्टिश्च जायते ।
तथा मासे तु सम्पूर्णे पञ्चतत्त्वं निधारयेत्
pañcaviṃśatime cāhni balaṃ puṣṭiśca jāyate |
tathā māse tu sampūrṇe pañcatattvaṃ nidhārayet
मासद्वये तु सञ्जाते त्वचा मेदश्च जायते ।
मज्जास्थीनि त्रिभिर्मासैः केशाङ्गुल्यश्चतुर्थके
māsadvaye tu sañjāte tvacā medaśca jāyate |
majjāsthīni tribhirmāsaiḥ keśāṅgulyaścaturthake
कर्णौ च नासिके वक्षो जायेरन्मासि पञ्चमे ।
कण्ठरन्ध्रोदरं षष्ठे गुह्यादिर्मासि सप्तमे
karṇau ca nāsike vakṣo jāyeranmāsi pañcame |
kaṇṭharandhrodaraṃ ṣaṣṭhe guhyādirmāsi saptame
अङ्गप्रत्यङ्गसम्पूर्णो गर्भो मासैरथाष्टभिः ।
अष्टमे चलते जीवो धात्रीगर्भे पुनः पुनः ।
नवमेमासि सम्प्राप्ते गर्भस्थौजौ दृढं भवेत्
aṅgapratyaṅgasampūrṇo garbho māsairathāṣṭabhiḥ |
aṣṭame calate jīvo dhātrīgarbhe punaḥ punaḥ |
navamemāsi samprāpte garbhasthaujau dṛḍhaṃ bhavet
चिकित्सा जायते तस्य गर्भवासपरिक्षये ।
नारी वाथ नरो वाथ नपुंस्त्वं वाभिजायते
cikitsā jāyate tasya garbhavāsaparikṣaye |
nārī vātha naro vātha napuṃstvaṃ vābhijāyate
शक्तित्रयं विशालाक्षं षाट्कौशिकसमायुतम् ।
पञ्चेन्द्रियसमोपेतं दशनाडीविभूषितम्
śaktitrayaṃ viśālākṣaṃ ṣāṭkauśikasamāyutam |
pañcendriyasamopetaṃ daśanāḍīvibhūṣitam
दशप्राणगुणोपेतं यो जानाति स योगवित् ।
मज्जास्थिशुक्रमांसानि रोम रक्तं बलं तथा
daśaprāṇaguṇopetaṃ yo jānāti sa yogavit |
majjāsthiśukramāṃsāni roma raktaṃ balaṃ tathā
षाट्कौशिकमिदं पिण्डं स्याज्जन्तोः पाञ्चभौतिकम् ।
नवमे दशमे मासि जायते पाञ्चभौतिकः
ṣāṭkauśikamidaṃ piṇḍaṃ syājjantoḥ pāñcabhautikam |
navame daśame māsi jāyate pāñcabhautikaḥ
सूतिवातैः समाकृष्टः पीडया विह्वलीकृतः ।
पुष्टो नाड्याः सुषुम्णाया योषिद्गर्भस्थितस्त्वरन्
sūtivātaiḥ samākṛṣṭaḥ pīḍayā vihvalīkṛtaḥ |
puṣṭo nāḍyāḥ suṣumṇāyā yoṣidgarbhasthitastvaran
क्षितिर्वारि हविर्भोक्ता पवनाकाशमेव च ।
एभिर्भूतैः पीडितस्तु निबद्धः स्नायुबन्धनैः
kṣitirvāri havirbhoktā pavanākāśameva ca |
ebhirbhūtaiḥ pīḍitastu nibaddhaḥ snāyubandhanaiḥ
मूलभूता इमे प्रोक्ताः सप्त नाड्यन्तरे स्थिताः ।
त्वचास्थिनाड्यो रोमाणि मांसञ्चैवात्र पञ्चमम्
mūlabhūtā ime proktāḥ sapta nāḍyantare sthitāḥ |
tvacāsthināḍyo romāṇi māṃsañcaivātra pañcamam
एते पञ्च गुणाः प्रोक्ता मया भूमेः खगेश्वर ।
यथा पञ्च गुणाश्चापस्तथा तच्छृणु काश्यप
ete pañca guṇāḥ proktā mayā bhūmeḥ khageśvara |
yathā pañca guṇāścāpastathā tacchṛṇu kāśyapa
लाला मूत्रं तथा शुक्रं मज्जार रक्तञ्च पञ्चमम् ।
आपः पञ्चगुणाः प्रोक्ता ज्ञातव्यास्ते प्रयत्नतः
lālā mūtraṃ tathā śukraṃ majjāra raktañca pañcamam |
āpaḥ pañcaguṇāḥ proktā jñātavyāste prayatnataḥ
क्षुधा तृषा तथा निद्रा आलस्यं कान्तिरेव च ।
तेजः पञ्चगुणं प्रोक्तं तार्क्ष्य सर्वत्रयोगिभिः
kṣudhā tṛṣā tathā nidrā ālasyaṃ kāntireva ca |
tejaḥ pañcaguṇaṃ proktaṃ tārkṣya sarvatrayogibhiḥ
रागद्वेषौ तथा लज्जा भयं मोहस्तथैव च ।
इत्येतत्कथितं तार्क्ष्य वायुजं गुणपञ्चकम्
rāgadveṣau tathā lajjā bhayaṃ mohastathaiva ca |
ityetatkathitaṃ tārkṣya vāyujaṃ guṇapañcakam
आकुञ्चनं धावनञ्च लङ्घनञ्च प्रसारणम् ।
निरोधः पञ्चमः प्रोक्तो वायोः पञ्च गुणाः स्मृताः
ākuñcanaṃ dhāvanañca laṅghanañca prasāraṇam |
nirodhaḥ pañcamaḥ prokto vāyoḥ pañca guṇāḥ smṛtāḥ
घोषश्चिन्ता च गाम्भीर्यं श्रवणं सत्यसंक्रमः ।
आकाशस्य गुणाः पञ्च ज्ञातव्यास्तार्क्ष्य यत्नतः
ghoṣaścintā ca gāmbhīryaṃ śravaṇaṃ satyasaṃkramaḥ |
ākāśasya guṇāḥ pañca jñātavyāstārkṣya yatnataḥ
श्रोत्रं त्वक्चक्षुषी जिह्वा नासा बुद्धीन्द्रियाणि च ।
पाणी पादौ गुदं प्राक्च गुह्यं कर्मेन्द्रियाणि च
śrotraṃ tvakcakṣuṣī jihvā nāsā buddhīndriyāṇi ca |
pāṇī pādau gudaṃ prākca guhyaṃ karmendriyāṇi ca
इडाच पिङ्गला चैव सुषुम्णा च तृतीयका ।
गान्धारी गजजिह्वा च पूषा चैव यशा तथा
iḍāca piṅgalā caiva suṣumṇā ca tṛtīyakā |
gāndhārī gajajihvā ca pūṣā caiva yaśā tathā
अलम्बुषा कुहूश्चैव शङ्खिनी दशमी स्मृता ।
पिण्ड मध्ये स्थिता ह्येताः प्रधाना दश नाडयः
alambuṣā kuhūścaiva śaṅkhinī daśamī smṛtā |
piṇḍa madhye sthitā hyetāḥ pradhānā daśa nāḍayaḥ
प्राणापानौ समानश्च उदानो व्यान एव च ।
नागः कूर्मश्च कृकरो देवदत्तो धनञ्जयः
prāṇāpānau samānaśca udāno vyāna eva ca |
nāgaḥ kūrmaśca kṛkaro devadatto dhanañjayaḥ
इत्येते वायवः प्रोक्ता दश देहेषु सुस्थिताः ।
केवलं भुक्तमन्नञ्च पुष्टिदं सर्वदेहिनाम्
ityete vāyavaḥ proktā daśa deheṣu susthitāḥ |
kevalaṃ bhuktamannañca puṣṭidaṃ sarvadehinām
नयते प्राणदो वायुः शरीरे सर्वसन्धिषु ।
आहारो भुक्तमात्रस्तु वायुना क्रियते द्विधा
nayate prāṇado vāyuḥ śarīre sarvasandhiṣu |
āhāro bhuktamātrastu vāyunā kriyate dvidhā
स प्रविश्य गुहे सम्यक्पृथगन्नं पृथग्जलम् ।
ऊर्ध्वमग्नेर्जलं कृत्वा तदन्नञ्च जलोपरि
sa praviśya guhe samyakpṛthagannaṃ pṛthagjalam |
ūrdhvamagnerjalaṃ kṛtvā tadannañca jalopari
अग्नेश्चाधः स्वयं प्राणस्तमग्निञ्च धमेच्छनैः ।
वायुना धम्यमानोऽग्निः पृथक्किट्टं पृथग्रसम्
agneścādhaḥ svayaṃ prāṇastamagniñca dhamecchanaiḥ |
vāyunā dhamyamāno'gniḥ pṛthakkiṭṭaṃ pṛthagrasam
मलैर्द्वादशभिः किट्टं भिन्नं देहात्पृथग्भवेत् ।
कर्णाक्षिनासिका जिह्वा दन्तनाभिवपुर्गुदम्
malairdvādaśabhiḥ kiṭṭaṃ bhinnaṃ dehātpṛthagbhavet |
karṇākṣināsikā jihvā dantanābhivapurgudam
नखा मलाश्रया ह्येते विण्मूत्रञ्चेत्यनन्तकम् ।
शुक्रशोणितसंयोगादेतत्षाट्कौशिकं स्मृतम्
nakhā malāśrayā hyete viṇmūtrañcetyanantakam |
śukraśoṇitasaṃyogādetatṣāṭkauśikaṃ smṛtam
रोम्णां कोट्यस्तथा तिस्रोऽप्यर्धकोटि समन्विताः ।
द्वात्रिंशद्दशनाः प्रोक्ताः सामान्याद्विनतासुत
romṇāṃ koṭyastathā tisro'pyardhakoṭi samanvitāḥ |
dvātriṃśaddaśanāḥ proktāḥ sāmānyādvinatāsuta
सप्त लक्षाणि केशाः स्युर्नखाः प्रोक्तास्तु विंशतिः ।
मांसं पलसहस्रैकं सामान्याद्देहसंस्थितम्
sapta lakṣāṇi keśāḥ syurnakhāḥ proktāstu viṃśatiḥ |
māṃsaṃ palasahasraikaṃ sāmānyāddehasaṃsthitam
रक्तं पलशतं तार्क्ष्यं बुद्धमेव पुरातनैः ।
पलानि दश मेदश्च त्वचा चैव तु तत्समा
raktaṃ palaśataṃ tārkṣyaṃ buddhameva purātanaiḥ |
palāni daśa medaśca tvacā caiva tu tatsamā
पलद्वादशकं मज्जा महारक्तं पलत्रयम् ।
शुक्रं द्विकुडवं ज्ञेयं शोणितं कुडवं स्मृतम्
paladvādaśakaṃ majjā mahāraktaṃ palatrayam |
śukraṃ dvikuḍavaṃ jñeyaṃ śoṇitaṃ kuḍavaṃ smṛtam
श्लेष्माणश्च षडूर्ध्वञ्च विण्मूत्रं तत्प्रमाणतः ।
अस्थ्नां हि ह्यधिकं प्रोक्तं षष्ट्युत्तरशतत्रयात्
śleṣmāṇaśca ṣaḍūrdhvañca viṇmūtraṃ tatpramāṇataḥ |
asthnāṃ hi hyadhikaṃ proktaṃ ṣaṣṭyuttaraśatatrayāt
एवं पिण्डः समाख्यातो वैभवं सम्प्रचक्ष्महे ।
सुखं दुः खं भयं क्षेमं कर्मणैव हि प्राप्यते
evaṃ piṇḍaḥ samākhyāto vaibhavaṃ sampracakṣmahe |
sukhaṃ duḥ khaṃ bhayaṃ kṣemaṃ karmaṇaiva hi prāpyate
अधोमुखं चोर्ध्वपादं गर्भाद्वायुः प्रकर्षति ।
तले तु करयोर्न्यस्य वर्धते जानुपार्श्वयोः
adhomukhaṃ cordhvapādaṃ garbhādvāyuḥ prakarṣati |
tale tu karayornyasya vardhate jānupārśvayoḥ
अङ्गुष्ठौ चोपरि न्यस्तौ जान्वोरथ कराङ्गुली ।
जानुपृष्ठे तथा नेत्रे जानुमध्ये च नासिका
aṅguṣṭhau copari nyastau jānvoratha karāṅgulī |
jānupṛṣṭhe tathā netre jānumadhye ca nāsikā
एवं वृद्धिं क्रमाद्याति जन्तुः स्त्रीगर्भसंस्थितः ।
काठिन्यमस्थीन्यायान्ति भुक्तपीतेन जीवति
evaṃ vṛddhiṃ kramādyāti jantuḥ strīgarbhasaṃsthitaḥ |
kāṭhinyamasthīnyāyānti bhuktapītena jīvati
नाडी वाप्यायनी नाम नाभ्यां तत्र निबध्यते ।
स्त्रीणां तथान्त्रसुषिरे स निबद्धः प्रजायते
nāḍī vāpyāyanī nāma nābhyāṃ tatra nibadhyate |
strīṇāṃ tathāntrasuṣire sa nibaddhaḥ prajāyate
क्रामन्ति भुक्तपीतानि स्त्रीणां गर्भोदरे तथा ।
तैराप्यायितदेहोऽसौ जन्तुर्वृद्धिमुपैति च
krāmanti bhuktapītāni strīṇāṃ garbhodare tathā |
tairāpyāyitadeho'sau janturvṛddhimupaiti ca
स्मृत्यस्तत्र प्रयान्त्यस्य बह्व्यः संसारभूतयः ।
ततो निर्वेदमायाति पीड्यमान इतस्ततः
smṛtyastatra prayāntyasya bahvyaḥ saṃsārabhūtayaḥ |
tato nirvedamāyāti pīḍyamāna itastataḥ
पुनर्नैवं करिष्यामि भुक्तमात्र इहोदरात् ।
तथातथा यतिष्यामि गर्भं नाप्नोम्यहं यथा
punarnaivaṃ kariṣyāmi bhuktamātra ihodarāt |
tathātathā yatiṣyāmi garbhaṃ nāpnomyahaṃ yathā
इति सञ्चिन्तयञ्जीवो स्मृत्वा जन्मशतानि वै ।
यानि पूर्वानुभूतानि देवभूतात्मजानि वै
iti sañcintayañjīvo smṛtvā janmaśatāni vai |
yāni pūrvānubhūtāni devabhūtātmajāni vai
ततः कालक्रमाज्जन्तुः परिवर्त्यत्वधोमुखः ।
नवमे दशमे वापि मासि संजायते ततः
tataḥ kālakramājjantuḥ parivartyatvadhomukhaḥ |
navame daśame vāpi māsi saṃjāyate tataḥ
निष्क्रम्यमाणो वातेन प्राजापत्येन पीड्यते ।
निष्क्रमते च विलपंस्तदा दुःखनिपीडितः
niṣkramyamāṇo vātena prājāpatyena pīḍyate |
niṣkramate ca vilapaṃstadā duḥkhanipīḍitaḥ
निष्क्रामंश्चोदरान्मूर्छामसह्यां प्रतिपद्यते ।
प्राप्नोति चेतनां चासौ वायुस्पर्शसुखान्वितः
niṣkrāmaṃścodarānmūrchāmasahyāṃ pratipadyate |
prāpnoti cetanāṃ cāsau vāyusparśasukhānvitaḥ
ततस्तं वैष्णवी माया समास्कन्दति मोहिनी ।
तया विमोहितात्मासौ ज्ञानभ्रंशमवाप्नुते
tatastaṃ vaiṣṇavī māyā samāskandati mohinī |
tayā vimohitātmāsau jñānabhraṃśamavāpnute
भ्रष्टज्ञानं बालभावे ततो जन्तुः प्रपद्यते ।
ततः कौमारकावस्थां यौवनं वृद्धतामपि
bhraṣṭajñānaṃ bālabhāve tato jantuḥ prapadyate |
tataḥ kaumārakāvasthāṃ yauvanaṃ vṛddhatāmapi
पुनश्च तद्वन्मरणं जन्म प्राप्नोति मानवः ।
ततः संसारचक्रेऽस्मिन् भ्राम्यते घटयन्त्रवत्
punaśca tadvanmaraṇaṃ janma prāpnoti mānavaḥ |
tataḥ saṃsāracakre'smin bhrāmyate ghaṭayantravat
कदाचित्स्वर्गमाप्नोति कदाचिन्निरयं नरः ।
स्वर्गं च निरयं चैव स्वकर्मफलमश्नुते
kadācitsvargamāpnoti kadācinnirayaṃ naraḥ |
svargaṃ ca nirayaṃ caiva svakarmaphalamaśnute
कदाचिद्भुक्तकर्मा च भुवं स्वल्पेन गच्छति ।
स्वर्लोके नरके चैव भुक्तप्राये द्विजोत्तमाः
kadācidbhuktakarmā ca bhuvaṃ svalpena gacchati |
svarloke narake caiva bhuktaprāye dvijottamāḥ
नरकेषु महद्दुःखमेतद्यत्स्वर्गवासिनः ।
दृश्यते नात्र मोदन्ते पात्यमानास्तु नारकैः
narakeṣu mahadduḥkhametadyatsvargavāsinaḥ |
dṛśyate nātra modante pātyamānāstu nārakaiḥ
स्वर्गेऽपि दुः खमतुलं यदारोहणकालतः ।
प्रभृत्यहं पतिष्यामीत्येतन्मनसि वर्तते
svarge'pi duḥ khamatulaṃ yadārohaṇakālataḥ |
prabhṛtyahaṃ patiṣyāmītyetanmanasi vartate
नारकांश्चैव सम्प्रेक्ष्य महद्दुःखमवाप्यते ।
एवं गतिमहं गन्तेत्यहर्निशमनिर्वृतः
nārakāṃścaiva samprekṣya mahadduḥkhamavāpyate |
evaṃ gatimahaṃ gantetyaharniśamanirvṛtaḥ
गर्भवासे महद्दुःखं जायमानस्य योनिजम् ।
जातस्य बालभावेऽपि वृद्धत्वे दुःखमेव च
garbhavāse mahadduḥkhaṃ jāyamānasya yonijam |
jātasya bālabhāve'pi vṛddhatve duḥkhameva ca
कामेर्ष्याक्रोधसम्बन्धाद्यौवनेऽपि च दुः सहम् ।
दुःस्वप्नं या वृद्धता च मरणे दुःखमुत्कटम्
kāmerṣyākrodhasambandhādyauvane'pi ca duḥ saham |
duḥsvapnaṃ yā vṛddhatā ca maraṇe duḥkhamutkaṭam
कृष्यमाणश्च याम्यैः स नरकेऽपि च यात्यधः ।
पुनश्च गर्भाज्जन्म स्यान्मरणं दुष्करं तथा
kṛṣyamāṇaśca yāmyaiḥ sa narake'pi ca yātyadhaḥ |
punaśca garbhājjanma syānmaraṇaṃ duṣkaraṃ tathā
एवं संसारचक्रेऽस्मिज्जन्तवो घटयन्त्रवत् ।
भ्राम्यन्ते प्राक्तनैर्बधैर्बद्धा विध्यन्ति चासकृत्
evaṃ saṃsāracakre'smijjantavo ghaṭayantravat |
bhrāmyante prāktanairbadhairbaddhā vidhyanti cāsakṛt
नास्ति पक्षिन्सुखं किञ्चित्क्षेत्रे दुः खशताकुले ।
विनतासुत मोक्षाय यतितव्यं ततो नरैः
nāsti pakṣinsukhaṃ kiñcitkṣetre duḥ khaśatākule |
vinatāsuta mokṣāya yatitavyaṃ tato naraiḥ
एतत्ते सर्वमाख्यातं यथा गर्भस्य संस्थितिः ।
कथयामि क्रमप्रश्रं पृष्टं वा वर्तते स्पृहा
etatte sarvamākhyātaṃ yathā garbhasya saṃsthitiḥ |
kathayāmi kramapraśraṃ pṛṣṭaṃ vā vartate spṛhā
गरुड उवाच
मध्ये कृतमहाप्रश्नद्वयस्याप्तं मयोत्तरम् ।
प्रश्नस्यापि तृतीयस्य उत्तरं च विधीयताम्
madhye kṛtamahāpraśnadvayasyāptaṃ mayottaram |
praśnasyāpi tṛtīyasya uttaraṃ ca vidhīyatām
श्रीकृष्ण उवाच
म्रियमाणस्य किं कृत्यमिति त्वं पृष्टवानसि ।
शृणु तत्रोत्तरं तूक्तं कथयामि समासतः
mriyamāṇasya kiṃ kṛtyamiti tvaṃ pṛṣṭavānasi |
śṛṇu tatrottaraṃ tūktaṃ kathayāmi samāsataḥ
आसन्नमरणं ज्ञात्वा पुरुषं स्नापयेत्ततः ।
गोमूत्रगोमयसुमृत्तीर्थोदककुशोदकैः
āsannamaraṇaṃ jñātvā puruṣaṃ snāpayettataḥ |
gomūtragomayasumṛttīrthodakakuśodakaiḥ
वाससी परिधार्याथ धौते तु शुचिनी शुभे ।
दर्भाण्यादौ समास्तीर्य दक्षिणाग्रान्विकीर्य च
vāsasī paridhāryātha dhaute tu śucinī śubhe |
darbhāṇyādau samāstīrya dakṣiṇāgrānvikīrya ca
तिलान् गोमयलिप्तायां भूमौ तत्र निवेशयेत्
tilān gomayaliptāyāṃ bhūmau tatra niveśayet
प्रागुदक्शिरसं वापि मुखे स्वर्णं विनिः क्षेपेत् ।
शालग्रामशिला तत्र तुलसी च खगेश्वर
prāgudakśirasaṃ vāpi mukhe svarṇaṃ viniḥ kṣepet |
śālagrāmaśilā tatra tulasī ca khageśvara
विधेया सन्निधौ सर्पिर्दीपं प्रज्वालयेत्पुनः ।
नमो भगवते वासुदेवायेति जपस्तथा
vidheyā sannidhau sarpirdīpaṃ prajvālayetpunaḥ |
namo bhagavate vāsudevāyeti japastathā
आदौ तु प्रणवं कृत्वा पूजादाने ततः स्मृते ।
समभ्यर्च्य हृषीकेशं पुष्पधूपादिभिस्ततः
ādau tu praṇavaṃ kṛtvā pūjādāne tataḥ smṛte |
samabhyarcya hṛṣīkeśaṃ puṣpadhūpādibhistataḥ
प्रणिपातैः स्तवैः पुण्यैर्ध्या नयोगेन पूजयेत् ।
दत्त्वा दानं च विप्रेभ्यो दीनानाथेभ्य एव च
praṇipātaiḥ stavaiḥ puṇyairdhyā nayogena pūjayet |
dattvā dānaṃ ca viprebhyo dīnānāthebhya eva ca
पुत्त्रे मित्रे कलत्रे च क्षेत्रधान्यधनादिषु ।
निवर्तयेन्ममत्वं च विष्णोः पादौ हृदि स्मरन्
puttre mitre kalatre ca kṣetradhānyadhanādiṣu |
nivartayenmamatvaṃ ca viṣṇoḥ pādau hṛdi smaran
उच्चैः पुरुषसूक्तं च यदि श्रेष्ठापदस्तदा ।
पुत्त्राद्याः प्रपठेयुस्ते म्रियमाणे निजे जने
uccaiḥ puruṣasūktaṃ ca yadi śreṣṭhāpadastadā |
puttrādyāḥ prapaṭheyuste mriyamāṇe nije jane
एतत्ते सर्वमाख्यातं कृत्यं मृत्यावुपस्थिते ।
फलमप्यस्य कृत्स्नस्य समासात्ते वदाम्यहम्
etatte sarvamākhyātaṃ kṛtyaṃ mṛtyāvupasthite |
phalamapyasya kṛtsnasya samāsātte vadāmyaham
स्नानेन शुचिताप्राप्तिरपावित्र्यहृतिस्ततः ।
ततो विष्णोः स्मृतिस्तस्य ज्ञानात्सर्वफलप्रदा
snānena śucitāprāptirapāvitryahṛtistataḥ |
tato viṣṇoḥ smṛtistasya jñānātsarvaphalapradā
दर्भतूली नयेत्स्वर्गमातुरं तु न संशयः ।
तिलैर्दर्भैश्च निः क्षिप्तैः स्नानं क्रतुमयं भवेत्
darbhatūlī nayetsvargamāturaṃ tu na saṃśayaḥ |
tilairdarbhaiśca niḥ kṣiptaiḥ snānaṃ kratumayaṃ bhavet
ब्रह्मा विष्णुश्च रुद्रश्च श्रीर्हुताशस्तथैव च ।
मण्डले चोपतिष्ठन्ति तस्मात्कुर्वीत मण्डलम्
brahmā viṣṇuśca rudraśca śrīrhutāśastathaiva ca |
maṇḍale copatiṣṭhanti tasmātkurvīta maṇḍalam
प्रागुदग्वा कृतेनेह शिरसा लोकमुत्तमम् ।
व्रजते यदि पापस्याल्पत्वं पुंसो भवेत्खग
prāgudagvā kṛteneha śirasā lokamuttamam |
vrajate yadi pāpasyālpatvaṃ puṃso bhavetkhaga
पञ्चरत्ने मुखे मुक्ते जिवे ज्ञानं प्ररोहति ।
तुलसी ब्राह्मणा गावो विष्णुरेकादशी खग
pañcaratne mukhe mukte jive jñānaṃ prarohati |
tulasī brāhmaṇā gāvo viṣṇurekādaśī khaga
पञ्च प्रवहणान्येव भवाब्धौ मज्जतां नृणाम् ।
विष्णुरेकादशी गीता तुलसी विप्रधेनवः
pañca pravahaṇānyeva bhavābdhau majjatāṃ nṛṇām |
viṣṇurekādaśī gītā tulasī vipradhenavaḥ
असारे दुर्गसंसारे षट्पदी भक्तिदायिनी ।
नमो भगवते वासुदेवायेति जपन्नरः
asāre durgasaṃsāre ṣaṭpadī bhaktidāyinī |
namo bhagavate vāsudevāyeti japannaraḥ
ओङ्कारपूर्वं सायुज्यं प्राप्नुयान्नात्र संशयः ।
पूजयापि च मल्लोकप्राप्तिराराद्दिवं व्रजेत्
oṅkārapūrvaṃ sāyujyaṃ prāpnuyānnātra saṃśayaḥ |
pūjayāpi ca mallokaprāptirārāddivaṃ vrajet
बन्धाभावे ममत्वेतु ज्ञानं पुरुषसूक्ततः ।
यस्ययस्याधिकत्वं तु साधनेष्वेषु काश्यप
bandhābhāve mamatvetu jñānaṃ puruṣasūktataḥ |
yasyayasyādhikatvaṃ tu sādhaneṣveṣu kāśyapa
तत्तत्फलस्याप्याधिक्यं भवतीत्यवधारय ।
दातव्यानि यथाशक्त्या प्रीतोऽसौ सर्वदा भवेत्
tattatphalasyāpyādhikyaṃ bhavatītyavadhāraya |
dātavyāni yathāśaktyā prīto'sau sarvadā bhavet
एतत्ते सर्वमाख्यातं स्नानादिषु फलं मया ।
ब्रह्माण्डे ये गुणाः सन्ति शरीरे ते व्यवस्थिताः
etatte sarvamākhyātaṃ snānādiṣu phalaṃ mayā |
brahmāṇḍe ye guṇāḥ santi śarīre te vyavasthitāḥ
पातालभूधरा लोकास्तथान्ये द्वीपसागराः ।
आदित्यादिग्रहाः सर्वे पिण्डमध्ये व्यवस्थिताः
pātālabhūdharā lokāstathānye dvīpasāgarāḥ |
ādityādigrahāḥ sarve piṇḍamadhye vyavasthitāḥ
पादाधस्तु तलं ज्ञेयं पादोर्ध्वं वितलं तथा ।
जानुभ्यां सुतलं विद्धि सक्थिदेशे महातलम्
pādādhastu talaṃ jñeyaṃ pādordhvaṃ vitalaṃ tathā |
jānubhyāṃ sutalaṃ viddhi sakthideśe mahātalam
तथा तलातलञ्चोरौ गुह्यदेशे रसातलम् ।
पातालं कटिसंस्थन्तु पादादौ लक्षयेद्बुधः
tathā talātalañcorau guhyadeśe rasātalam |
pātālaṃ kaṭisaṃsthantu pādādau lakṣayedbudhaḥ
भूर्लोकं नाभिमध्ये तु भुवर्लोकं तदूर्ध्वतः ।
स्वर्गलोकं हृदये विद्यात्कण्ठदेशे महस्तथा
bhūrlokaṃ nābhimadhye tu bhuvarlokaṃ tadūrdhvataḥ |
svargalokaṃ hṛdaye vidyātkaṇṭhadeśe mahastathā
जनलोकं वक्त्रदेशे तपोलोकं ललाटके ।
सत्यलोकं महारन्ध्रे भुवनानि चतुर्दश
janalokaṃ vaktradeśe tapolokaṃ lalāṭake |
satyalokaṃ mahārandhre bhuvanāni caturdaśa
त्रिकोणे संस्थितो मेरुरधः कोणे च मन्दरः ।
दक्षिणे चैव कैलासो वामभागे हिमाचलः
trikoṇe saṃsthito meruradhaḥ koṇe ca mandaraḥ |
dakṣiṇe caiva kailāso vāmabhāge himācalaḥ
निषधश्चोर्ध्वभागे च दक्षिणे गन्धमादनः ।
मलयो
वामरेखायां सप्तैते कुलपर्वताः
niṣadhaścordhvabhāge ca dakṣiṇe gandhamādanaḥ |
malayo
vāmarekhāyāṃ saptaite kulaparvatāḥ
अस्थिस्थाने स्थितो जम्बूः शाको मज्जासु संस्थितः ।
कुशद्वीपः स्थितो मांसे क्रौञ्चद्वीपः शिरास्थितः
asthisthāne sthito jambūḥ śāko majjāsu saṃsthitaḥ |
kuśadvīpaḥ sthito māṃse krauñcadvīpaḥ śirāsthitaḥ
त्वचायां शाल्मलिर्द्वीपो प्लक्षः रोम्णां च सञ्चये ।
नखस्थः पुष्करद्वीपः सागरास्तदनन्तरम्
tvacāyāṃ śālmalirdvīpo plakṣaḥ romṇāṃ ca sañcaye |
nakhasthaḥ puṣkaradvīpaḥ sāgarāstadanantaram
क्षारोदश्च तथा मूत्रे क्षारे क्षीरोदसागरः ।
सुरोदधिश्च श्लेष्मस्थः मज्जायां घृतसागरः
kṣārodaśca tathā mūtre kṣāre kṣīrodasāgaraḥ |
surodadhiśca śleṣmasthaḥ majjāyāṃ ghṛtasāgaraḥ
रसोदधिं रसे विद्याच्छोणिते दधिसागरम् ।
स्वादुलं लम्बिकास्थाने गर्भोदं शुक्रसंस्थितम्
rasodadhiṃ rase vidyācchoṇite dadhisāgaram |
svādulaṃ lambikāsthāne garbhodaṃ śukrasaṃsthitam
नादचक्रे स्थितः सूर्यो बिन्दुचक्रे च चन्द्रमाः ।
लोचनस्थः कुजो ज्ञेयो हृदये च बुधः स्मृतः
nādacakre sthitaḥ sūryo binducakre ca candramāḥ |
locanasthaḥ kujo jñeyo hṛdaye ca budhaḥ smṛtaḥ
विष्णुस्थाने गुरुं विद्याच्छ्रुक्रे शुक्रो व्यवस्थितः ।
नाभिस्थाने स्थितो मन्दो मुखे राहुः स्थितः सदा
viṣṇusthāne guruṃ vidyācchrukre śukro vyavasthitaḥ |
nābhisthāne sthito mando mukhe rāhuḥ sthitaḥ sadā
पायु
स्थाने स्थितः केतुः शरीरे ग्रहमण्डलम् ।
विभक्तञ्च समाख्यातमापादतलमस्तकम्
pāyu
sthāne sthitaḥ ketuḥ śarīre grahamaṇḍalam |
vibhaktañca samākhyātamāpādatalamastakam
उत्पन्ना ये हि संसारे म्रियन्ते ते न संशयः ।
बुभुक्षा च तृषा रौद्रा दाहोद्भूता च मूर्छना
utpannā ye hi saṃsāre mriyante te na saṃśayaḥ |
bubhukṣā ca tṛṣā raudrā dāhodbhūtā ca mūrchanā
यत्र पीडास्त्विमा रौद्रास्ता वै वृश्चिकदंशजाः ।
विनाशः पूर्णकाले च जायते सर्वदेहिनाम्
yatra pīḍāstvimā raudrāstā vai vṛścikadaṃśajāḥ |
vināśaḥ pūrṇakāle ca jāyate sarvadehinām
अग्रे अग्रे हि धावन्ति यमलोकगतस्यवै ।
तप्तवालुकमध्येन प्रज्वलद्वह्निमध्यतः
agre agre hi dhāvanti yamalokagatasyavai |
taptavālukamadhyena prajvaladvahnimadhyataḥ
केशग्राहैः समाक्रान्ता नीयन्ते यमकिङ्करैः ।
पापिष्ठास्त्वधमास्तार्क्ष्य दयाधर्मविविर्जिताः
keśagrāhaiḥ samākrāntā nīyante yamakiṅkaraiḥ |
pāpiṣṭhāstvadhamāstārkṣya dayādharmavivirjitāḥ
यमलोके वसन्त्येते कुट्यां जन्म न विद्यते ।
एवं सञ्जायते तार्क्ष्य मर्त्ये जन्तुः स्वकर्मभिः
yamaloke vasantyete kuṭyāṃ janma na vidyate |
evaṃ sañjāyate tārkṣya martye jantuḥ svakarmabhiḥ
उत्पन्ना ये हि संसारे म्रियन्ते ते न संशयः ।
आयुः कर्म च वित्तञ्च विद्या निधनमेव च
utpannā ye hi saṃsāre mriyante te na saṃśayaḥ |
āyuḥ karma ca vittañca vidyā nidhanameva ca
पञ्चैतानि हि सृज्यन्ते गर्भस्थस्यैव देहिनः ।
कर्मणा जायते जन्तुः कर्मणैव प्रलीयते
pañcaitāni hi sṛjyante garbhasthasyaiva dehinaḥ |
karmaṇā jāyate jantuḥ karmaṇaiva pralīyate
सुखं दुःखं भयं क्षेमं कर्मणैवाभिपद्यते ।
अधोमुखं चोर्ध्वपादं गर्भाद्वायुः प्रकर्षति
sukhaṃ duḥkhaṃ bhayaṃ kṣemaṃ karmaṇaivābhipadyate |
adhomukhaṃ cordhvapādaṃ garbhādvāyuḥ prakarṣati
जन्मतो वैष्णवी माया संमोहयति सत्वरम् ।
स्वकर्मकृतसम्बन्धो जन्तुर्जन्म प्रपद्यते
janmato vaiṣṇavī māyā saṃmohayati satvaram |
svakarmakṛtasambandho janturjanma prapadyate
सुकृतादुत्तमो भोगभोग्यवान् सुकुले भवेत् ।
यथायथा दुष्कृतं तत्कुले हीने प्रजायते
sukṛtāduttamo bhogabhogyavān sukule bhavet |
yathāyathā duṣkṛtaṃ tatkule hīne prajāyate
दरिद्रो व्याधितो मूर्खः पापकृद्दुःखभाजनम् ।
अतः परं किमर्थं ते कथयामि खगेश्वर
daridro vyādhito mūrkhaḥ pāpakṛdduḥkhabhājanam |
ataḥ paraṃ kimarthaṃ te kathayāmi khageśvara
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)