यथा ससर्ज भगवांस्त्रीन् गुणान्प्रकृतेस्तदा ।
लक्ष्मीस्त्रिरूपा संभूता श्रीर्भूर्दुर्गोति संज्ञिता
yathā sasarja bhagavāṃstrīn guṇānprakṛtestadā |
lakṣmīstrirūpā saṃbhūtā śrīrbhūrdurgoti saṃjñitā
इति श्रीगारुडे महापुराणे उत्तरखण्डे कृष्ण गरुडसंवादे तृतीयांशे ब्रह्मकाण्डे गुणवैषम्यभेदब्रह्मदेहस्वरूपगुणसाम्यनिरूपणं नाम चतुर्थोऽध्यायः ॥
77 verses · 4 of 29
As the Lord brought forth the three gunas, Lakshmi became Shri for sattva, Bhu for rajas and Durga for tamas, with no difference among them. The Purusha too became three. Vishnu, who sustains through sattva, is Hari Himself; Hari enters Brahma to create and Rudra to destroy. The text holds that Brahma and Rudra are not Hari Himself and warns that those who take the three as one fall into naraka. Hari stirs the gunas, and Mahat arises, from which Brahma and Vayu are born. Garuda then questions Shri Krishna on how much rajas and tamas mix into each heap of the gunas, and what equilibrium and imbalance mean. Krishna reconciles His count of thirteen parts with Brahma's four and shows that Brahma's body is pure sattva.
श्रीकृष्ण उवाच
यथा ससर्ज भगवांस्त्रीन् गुणान्प्रकृतेस्तदा ।
लक्ष्मीस्त्रिरूपा संभूता श्रीर्भूर्दुर्गोति संज्ञिता
yathā sasarja bhagavāṃstrīn guṇānprakṛtestadā |
lakṣmīstrirūpā saṃbhūtā śrīrbhūrdurgoti saṃjñitā
सत्त्वाभिमानिनी श्रीस्तु भूर्देवी रजमानिनी ।
तमोभिमानिनी दुर्गा ह्येवमाहुर्मनीषिणः
sattvābhimāninī śrīstu bhūrdevī rajamāninī |
tamobhimāninī durgā hyevamāhurmanīṣiṇaḥ
अन्तरं न विजानीयाद्रूपाणां च परस्परम् ।
गुणानां चैव संबन्धाद्दुर्गादीनां खगेश्वर
antaraṃ na vijānīyādrūpāṇāṃ ca parasparam |
guṇānāṃ caiva saṃbandhāddurgādīnāṃ khageśvara
अन्तरं ये विजानन्ति ते यान्त्यन्धन्तमः परम् ।
पुरुषस्तु त्रिरूपोभूद्विष्णुर्ब्रह्मा भवेतिसः
antaraṃ ye vijānanti te yāntyandhantamaḥ param |
puruṣastu trirūpobhūdviṣṇurbrahmā bhavetisaḥ
सत्त्वेन लोकान्वर्धयितुं विष्णुः साक्षाद्धरिः स्वयम् ।
सृष्टिं कर्तुं च रजसा ब्रह्मणि प्राविशद्धरिः
sattvena lokānvardhayituṃ viṣṇuḥ sākṣāddhariḥ svayam |
sṛṣṭiṃ kartuṃ ca rajasā brahmaṇi prāviśaddhariḥ
आद्यो ब्रह्मा स विज्ञेयो न तु साक्षाद्धरिः स्वयम् ।
तमसापि समान्हन्तुं रुद्रे च प्राविशद्धरिः
ādyo brahmā sa vijñeyo na tu sākṣāddhariḥ svayam |
tamasāpi samānhantuṃ rudre ca prāviśaddhariḥ
रुद्रे स्थितो रुद्रसंज्ञो न रुद्रस्तु हरिः स्वयम् ।
विष्णुरेव हरिः साक्षात्तावुभौन हरी स्मृतौ
rudre sthito rudrasaṃjño na rudrastu hariḥ svayam |
viṣṇureva hariḥ sākṣāttāvubhauna harī smṛtau
आविष्टरूपौ विज्ञेयौ ब्रह्मरुद्राभिधायकौ ।
एवं ज्ञात्वा मोक्षमेति नान्यथा तु कथञ्चन
āviṣṭarūpau vijñeyau brahmarudrābhidhāyakau |
evaṃ jñātvā mokṣameti nānyathā tu kathañcana
विष्णुब्रह्मादिरूपाणामैक्यं जानन्ति ये द्विजाः ।
ते यान्ति नरकं घोरं पुनरावृत्तिवर्जितम्
viṣṇubrahmādirūpāṇāmaikyaṃ jānanti ye dvijāḥ |
te yānti narakaṃ ghoraṃ punarāvṛttivarjitam
गुणत्रयं प्रविष्टस्तु पुरुषो हरिरव्ययः ।
कार्योन्मुखं यथा भूयात्क्षोभयामास वै तथा
guṇatrayaṃ praviṣṭastu puruṣo hariravyayaḥ |
kāryonmukhaṃ yathā bhūyātkṣobhayāmāsa vai tathā
जातक्षोभाद्भगवतो महानासीद्गुणत्रयात् ।
गुणत्रये विद्यमानाद्भागादेव न संशयः
jātakṣobhādbhagavato mahānāsīdguṇatrayāt |
guṇatraye vidyamānādbhāgādeva na saṃśayaḥ
महतो ब्रह्मवायू च जज्ञाते खाभिमानिनौ ।
तस्य संवत्सरात्पश्चाद्यमलौ संबभूवतुः
mahato brahmavāyū ca jajñāte khābhimāninau |
tasya saṃvatsarātpaścādyamalau saṃbabhūvatuḥ
रजः प्रधानं यत्तत्वं महत्तत्तवमितीरितम् ।
सर्गं त्विमं विजानीयाद्गुणवैषम्यनामकम्
rajaḥ pradhānaṃ yattatvaṃ mahattattavamitīritam |
sargaṃ tvimaṃ vijānīyādguṇavaiṣamyanāmakam
गरुड उवाच
महत्तत्तवस्वरूपस्य ज्ञानार्थं देवकीसुत ।
त्वयोक्ता गुणवैषम्यनामिका सृष्टिरुत्तमा
mahattattavasvarūpasya jñānārthaṃ devakīsuta |
tvayoktā guṇavaiṣamyanāmikā sṛṣṭiruttamā
गुणवैषम्यशब्दार्थं मम ब्रूहि महाप्रभो ।
(श्रीकृष्ण उवाच)
गुणवैषम्यशब्दार्थज्ञापनाय खगेश्वर
guṇavaiṣamyaśabdārthaṃ mama brūhi mahāprabho |
(śrīkṛṣṇa uvāca)
guṇavaiṣamyaśabdārthajñāpanāya khageśvara
अपिक्षितं च तत्रादौ गुणसाम्यं न संशयः ।
सम्यग्ज्ञापयितुं तत्र खादौ तावत्स्वगेश्वर
apikṣitaṃ ca tatrādau guṇasāmyaṃ na saṃśayaḥ |
samyagjñāpayituṃ tatra khādau tāvatsvageśvara
राशिभूतं गुणानां तु दर्शयिष्ये स्थितिं च वै ।
राशीभूतस्य तसमः सकाशाद्विनतासुत
rāśibhūtaṃ guṇānāṃ tu darśayiṣye sthitiṃ ca vai |
rāśībhūtasya tasamaḥ sakāśādvinatāsuta
राशीभूतं रजो ज्ञेयन्द्विगुणं तत्तु नान्यथा ।
राशीभूतस्य रजसः सकाशाद्विनतासुत
rāśībhūtaṃ rajo jñeyandviguṇaṃ tattu nānyathā |
rāśībhūtasya rajasaḥ sakāśādvinatāsuta
राशीभूतं तथा सत्त्वं द्विगुणं समुदाहृतम् ।
मूलप्रकृतिजा ह्येते न मूला प्रकृतिः स्मृता
rāśībhūtaṃ tathā sattvaṃ dviguṇaṃ samudāhṛtam |
mūlaprakṛtijā hyete na mūlā prakṛtiḥ smṛtā
यतः प्रकृतिरूपाणां परिच्छेदो न विद्यते ।
अतः प्रकृतिजा ज्ञेया न मूलास्ते खगेश्वर
yataḥ prakṛtirūpāṇāṃ paricchedo na vidyate |
ataḥ prakṛtijā jñeyā na mūlāste khageśvara
एवं तव गुणानाञ्च परिमाणं खगेश्वर ।
उक्तं स्वरूपं तेषां तु तव सम्यक्खगेश्वर
evaṃ tava guṇānāñca parimāṇaṃ khageśvara |
uktaṃ svarūpaṃ teṣāṃ tu tava samyakkhageśvara
तत्र राशित्रये सत्त्वं केवलं समुदाहृतम् ।
रजस्तमोभ्यां गरुड ह्यविमिश्रं ह्यतस्तु तत्
tatra rāśitraye sattvaṃ kevalaṃ samudāhṛtam |
rajastamobhyāṃ garuḍa hyavimiśraṃ hyatastu tat
केवलं सत्त्वमित्युक्तं न तु श्रेष्ठत्वतः प्रभो ।
सृष्टिकाले केवलं स्यात्प्रलये मिश्रितं भवेत्
kevalaṃ sattvamityuktaṃ na tu śreṣṭhatvataḥ prabho |
sṛṣṭikāle kevalaṃ syātpralaye miśritaṃ bhavet
सर्वदाप्यविमिश्रं च सत्त्वराशिं खगेश्वर ।
सर्वदापि विमिश्रं च सत्त्वराशिं द्विजोत्तम
sarvadāpyavimiśraṃ ca sattvarāśiṃ khageśvara |
sarvadāpi vimiśraṃ ca sattvarāśiṃ dvijottama
ये विजानन्ति ते सर्वे विशन्ति ह्यधरं तमः ।
रजस्तमोगुणौ वीन्द्र इतराभ्यां विमिश्रितौ
ye vijānanti te sarve viśanti hyadharaṃ tamaḥ |
rajastamoguṇau vīndra itarābhyāṃ vimiśritau
सृष्टौ प्रलयकालेपि मिश्रावेव खगेश्वर ।
राशिभूतेपि रजसि रजोभागाच्छताधिकम्
sṛṣṭau pralayakālepi miśrāveva khageśvara |
rāśibhūtepi rajasi rajobhāgācchatādhikam
सत्त्वं च मिश्रितं ज्ञेयं नान्यथा पक्षिसत्तम ।
रजसः शतभागानां मध्ये तु विनतासुत
sattvaṃ ca miśritaṃ jñeyaṃ nānyathā pakṣisattama |
rajasaḥ śatabhāgānāṃ madhye tu vinatāsuta
य एको भाग उद्दिष्टस्तावत्परिमितं तमः ।
राशिभूतेपि रजसि मिश्रितं परिकीर्तितम्
ya eko bhāga uddiṣṭastāvatparimitaṃ tamaḥ |
rāśibhūtepi rajasi miśritaṃ parikīrtitam
रजोराशिस्थितिस्त्वेवं तात व्याप्तं तमोगुणैः ।
राशिभूतेपि तमसि सत्त्वं च विनतासुत
rajorāśisthitistvevaṃ tāta vyāptaṃ tamoguṇaiḥ |
rāśibhūtepi tamasi sattvaṃ ca vinatāsuta
तमः सकाशाद्गरुड दशभागाधिकेन च ।
मिश्रितं भवतीत्येवं ज्ञातव्यं नात्र संशयः
tamaḥ sakāśādgaruḍa daśabhāgādhikena ca |
miśritaṃ bhavatītyevaṃ jñātavyaṃ nātra saṃśayaḥ
तमसो दशभागानां मध्ये तु विनतासुत ।
य एको भाग उद्दिष्टस्तावत्परिमितं रजः
tamaso daśabhāgānāṃ madhye tu vinatāsuta |
ya eko bhāga uddiṣṭastāvatparimitaṃ rajaḥ
राशिभूतेपि तमसि मिश्रितं भवति ध्रुवम् ।
तमोराशिस्थितिस्त्वेवं ज्ञातव्या पक्षिसत्तम
rāśibhūtepi tamasi miśritaṃ bhavati dhruvam |
tamorāśisthitistvevaṃ jñātavyā pakṣisattama
रशिभूतेपि रजसि राशिभूते तमस्यपि ।
सत्त्वांशा ह्यधिकाः संतीत्येवमुक्तं मयानघ
raśibhūtepi rajasi rāśibhūte tamasyapi |
sattvāṃśā hyadhikāḥ saṃtītyevamuktaṃ mayānagha
तत्र मे संशयो ह्यस्ति शृणु त्वं सात्त्वतां पते ।
यद्राश्यां यद्रा शिभागा ह्यधिकाः संति यावता
tatra me saṃśayo hyasti śṛṇu tvaṃ sāttvatāṃ pate |
yadrāśyāṃ yadrā śibhāgā hyadhikāḥ saṃti yāvatā
तावता व्यवहारः स्यात्क्षीरनीरमिव प्रभो ।
श्रुत्वा स गरुडेनोक्तं भगवान्पुरुषोत्तमः
tāvatā vyavahāraḥ syātkṣīranīramiva prabho |
śrutvā sa garuḍenoktaṃ bhagavānpuruṣottamaḥ
उवाच पर मप्रीत्या संस्तुवन् गरुडं हरिः ।
(श्रीकृष्ण उवाच)
रजोराश्या तमोराश्या सत्त्वराश्यधिका सदा
uvāca para maprītyā saṃstuvan garuḍaṃ hariḥ |
(śrīkṛṣṇa uvāca)
rajorāśyā tamorāśyā sattvarāśyadhikā sadā
मिश्रितं चापि पक्षीन्द्र न सत्तवमिति कीर्त्यते ।
रजोराशिस्तमोराशिरित्येवं विबुधा विदुः
miśritaṃ cāpi pakṣīndra na sattavamiti kīrtyate |
rajorāśistamorāśirityevaṃ vibudhā viduḥ
विषं तु चरुदुग्धस्थं विषमित्युच्यते यथा ।
एवं मयोक्ता गरुड गुणानां निजसंस्थितिः
viṣaṃ tu carudugdhasthaṃ viṣamityucyate yathā |
evaṃ mayoktā garuḍa guṇānāṃ nijasaṃsthitiḥ
साम्यावस्थां गुणानां च शृण्विदानीं खगेश्वर ।
राशीकृताच्च रजसः जन्यं यच्च कगेश्वर
sāmyāvasthāṃ guṇānāṃ ca śṛṇvidānīṃ khageśvara |
rāśīkṛtācca rajasaḥ janyaṃ yacca kageśvara
महत्तत्त्वे प्रविष्टं च यद्रजः परिकीर्तितम् ।
प्रलये समनुप्राप्ते महत्तत्त्वे स्थितं रजः
mahattattve praviṣṭaṃ ca yadrajaḥ parikīrtitam |
pralaye samanuprāpte mahattattve sthitaṃ rajaḥ
द्वादशांशेन तु ह्यद्धा विभक्तं भवतिं प्रभो ।
राशीभूते हि सत्त्वे तु दशभागेन मिश्रितम्
dvādaśāṃśena tu hyaddhā vibhaktaṃ bhavatiṃ prabho |
rāśībhūte hi sattve tu daśabhāgena miśritam
सम्यक्भवति पक्षीन्द्र तथैकांशेन चाण्डज ।
तमोराश्या मिश्रितं च भवत्येव न संशयः
samyakbhavati pakṣīndra tathaikāṃśena cāṇḍaja |
tamorāśyā miśritaṃ ca bhavatyeva na saṃśayaḥ
अन्येनैकेन भागेन रजोराश्या खगेश्वर ।
मिश्रितं भवतीत्येवं ज्ञातव्यं नान्यथा क्वचित्
anyenaikena bhāgena rajorāśyā khageśvara |
miśritaṃ bhavatītyevaṃ jñātavyaṃ nānyathā kvacit
गुणत्रयेपि भगवान्महत्तत्त्वस्य चाण्डज ।
एवं लयस्तु ज्ञातव्यो हृदि तत्त्वार्थवोदिभिः
guṇatrayepi bhagavānmahattattvasya cāṇḍaja |
evaṃ layastu jñātavyo hṛdi tattvārthavodibhiḥ
एवं गुणत्रयाणां च मिश्रितत्त्वात्खगेश्वर ।
गुणसाम्यमिति प्राहुरेवं जानीहि वै खग
evaṃ guṇatrayāṇāṃ ca miśritattvātkhageśvara |
guṇasāmyamiti prāhurevaṃ jānīhi vai khaga
अन्यथा ये विजानन्ति ते यान्ति ह्यधरं तमः ।
(गरुड उवाच)
राशीकृतगुणानां च त्रयाणां परमेश्वर
anyathā ye vijānanti te yānti hyadharaṃ tamaḥ |
(garuḍa uvāca)
rāśīkṛtaguṇānāṃ ca trayāṇāṃ parameśvara
विशालानां परं ब्रह्मन्प्रलये गुणसाम्यता ।
कथं ब्रूहि महाभाग एतत्तत्त्वं समासतः
viśālānāṃ paraṃ brahmanpralaye guṇasāmyatā |
kathaṃ brūhi mahābhāga etattattvaṃ samāsataḥ
श्रीकृष्ण उवाच
राशीभूतगुणानां तु त्रयणामपि सत्तम ।
तदा विमिश्रितत्वेन ह्यवस्थानं विदुर्बुधाः
rāśībhūtaguṇānāṃ tu trayaṇāmapi sattama |
tadā vimiśritatvena hyavasthānaṃ vidurbudhāḥ
इदानीं गुणवैषम्यं शृणु सम्यङ्मम प्रिय ।
सृष्टिकाले तु संप्राप्ते यत्पूर्वं प्रलये खग
idānīṃ guṇavaiṣamyaṃ śṛṇu samyaṅmama priya |
sṛṣṭikāle tu saṃprāpte yatpūrvaṃ pralaye khaga
दशभागैश्च सत्त्वे तु मिश्रितं यद्र जस्तथा ।
तमस्यप्येकभागेन प्रविष्टं यत्तु तद्रजः
daśabhāgaiśca sattve tu miśritaṃ yadra jastathā |
tamasyapyekabhāgena praviṣṭaṃ yattu tadrajaḥ
रजस्यप्येकभागेन प्रविष्टं यच्च तद्रजः ।
एवं द्वादशभागैश्च प्रविष्टं सर्वशो रजः
rajasyapyekabhāgena praviṣṭaṃ yacca tadrajaḥ |
evaṃ dvādaśabhāgaiśca praviṣṭaṃ sarvaśo rajaḥ
सत्त्वस्तैर्दशभागैश्च तथैकेन रजोंशिना ।
एवमेकादशैर्भागैस्तमस्थांशेन वै व्दिज
sattvastairdaśabhāgaiśca tathaikena rajoṃśinā |
evamekādaśairbhāgaistamasthāṃśena vai vdija
मिश्रितं भवति ह्यद्धा महत्तत्त्वं तदा स्मृतम् ।
एतदन्यो विशेषश्च मन्तध्यो विनतासुत
miśritaṃ bhavati hyaddhā mahattattvaṃ tadā smṛtam |
etadanyo viśeṣaśca mantadhyo vinatāsuta
एकांशस्तामसो ज्ञेयो महत्तत्त्वे न संशयः ।
एवं त्रयोदशैर्भागैर्मिश्रितं तच्च सत्तम
ekāṃśastāmaso jñeyo mahattattve na saṃśayaḥ |
evaṃ trayodaśairbhāgairmiśritaṃ tacca sattama
एवमेतद्विजानीयान्नान्यथा तु कथञ्चन ।
(गरुड उवाच)
चतुर्मुखाच्छ्रुतं पूर्वं भगवन्सात्त्वतां पते
evametadvijānīyānnānyathā tu kathañcana |
(garuḍa uvāca)
caturmukhācchrutaṃ pūrvaṃ bhagavansāttvatāṃ pate
चतुर्भागात्समुत्पन्नं महत्तत्त्वमिति प्रभो ।
तत्रैकांशस्तमः प्रोक्तः त्रिभागो रज एव च
caturbhāgātsamutpannaṃ mahattattvamiti prabho |
tatraikāṃśastamaḥ proktaḥ tribhāgo raja eva ca
तदाहुर्ब्रह्मणो रूपं गुणवैषम्यनामकम् ।
चतुर्भागात्मकं प्रोक्तं महत्तत्त्वं श्रुतं मया
tadāhurbrahmaṇo rūpaṃ guṇavaiṣamyanāmakam |
caturbhāgātmakaṃ proktaṃ mahattattvaṃ śrutaṃ mayā
त्रयोदशांशैः संभूतमिति प्रोक्तं त्वयानघ ।
तदेतत्संशयं छिन्धि कृपालो भक्तवत्सल
trayodaśāṃśaiḥ saṃbhūtamiti proktaṃ tvayānagha |
tadetatsaṃśayaṃ chindhi kṛpālo bhaktavatsala
ब्रह्मोक्तम्य मयोक्तस्य विवादो नास्ति सर्वथा ।
मूलसत्त्वे मिश्रितं च दशभागेन यद्रजः
brahmoktamya mayoktasya vivādo nāsti sarvathā |
mūlasattve miśritaṃ ca daśabhāgena yadrajaḥ
तत्सर्वं च मिलित्वैव त्वेको भागस्तु कीर्तितः ।
मूले रजसि यच्चोक्तो रजोभागः खगेश्वर
tatsarvaṃ ca militvaiva tveko bhāgastu kīrtitaḥ |
mūle rajasi yaccokto rajobhāgaḥ khageśvara
भागे द्वितीये विज्ञेयस्तद्रजो नात्र संशयः ।
मूले तमसि यच्चोक्तो रजोभागस्तथैव च
bhāge dvitīye vijñeyastadrajo nātra saṃśayaḥ |
mūle tamasi yaccokto rajobhāgastathaiva ca
तृतीयभागो विज्ञेयो नात्र कार्या विचारणा ।
तथा मूले च तमसि ह्येको भागस्तमः स्मृतः
tṛtīyabhāgo vijñeyo nātra kāryā vicāraṇā |
tathā mūle ca tamasi hyeko bhāgastamaḥ smṛtaḥ
एवं त्रिभागो रजसः एकांशस्तमसः स्मृतः ।
तदाहुर्ब्रह्मणो देहं गुणवैषम्यनामकम्
evaṃ tribhāgo rajasaḥ ekāṃśastamasaḥ smṛtaḥ |
tadāhurbrahmaṇo dehaṃ guṇavaiṣamyanāmakam
गरुड उवाच
महत्तत्त्वस्य चत्वारो भागास्तेषु रजस्त्रयः ।
तमसस्त्वेक एवेति त्वयोक्तं गरुडध्वज
mahattattvasya catvāro bhāgāsteṣu rajastrayaḥ |
tamasastveka eveti tvayoktaṃ garuḍadhvaja
रजोभागात्मको देहोः ब्रह्मणः परमेष्ठिनः ।
इति प्रतीयते ब्रह्मन्वचनात्तव माधव
rajobhāgātmako dehoḥ brahmaṇaḥ parameṣṭhinaḥ |
iti pratīyate brahmanvacanāttava mādhava
शुद्धसत्त्वात्मको देहो ब्रह्मणः परमेष्ठिनः ।
एवं हि श्रूयते कृष्ण संशयो मेत्र बाधते
śuddhasattvātmako deho brahmaṇaḥ parameṣṭhinaḥ |
evaṃ hi śrūyate kṛṣṇa saṃśayo metra bādhate
तमेवं संशयं छिन्धि यद्धि तच्छ्रोतुमर्हति ।
(श्रीकृष्ण उवाच)
त्रिभागभूते रजसि तथा द्वादशधापि च
tamevaṃ saṃśayaṃ chindhi yaddhi tacchrotumarhati |
(śrīkṛṣṇa uvāca)
tribhāgabhūte rajasi tathā dvādaśadhāpi ca
रजसोपेक्षया सत्त्वं दशांशाधिकमेव च ।
प्रविष्टमस्तीति खग ज्ञातव्यं तच्छणु द्विज
rajasopekṣayā sattvaṃ daśāṃśādhikameva ca |
praviṣṭamastīti khaga jñātavyaṃ tacchaṇu dvija
तमसोपेक्षया सत्त्वं दशांशाधिकमेव वै ।
प्रविष्टमस्तीति खग वक्तव्यं नात्र संशयः
tamasopekṣayā sattvaṃ daśāṃśādhikameva vai |
praviṣṭamastīti khaga vaktavyaṃ nātra saṃśayaḥ
तमसोपेक्षया तत्र तम एकादशं स्मृतम् ।
एकांशस्तु रजो ज्ञेयमेवमाहुर्मनीषिणः ।
एवं च मिलितान्भागान्वक्ष्ये शृणु महामते
tamasopekṣayā tatra tama ekādaśaṃ smṛtam |
ekāṃśastu rajo jñeyamevamāhurmanīṣiṇaḥ |
evaṃ ca militānbhāgānvakṣye śṛṇu mahāmate
महत्तत्त्वसमुत्पत्ता उपादानं खगेश्वर ।
त्रयोदशांशा विज्ञेया द्वादशाशं रजः स्मृतम्
mahattattvasamutpattā upādānaṃ khageśvara |
trayodaśāṃśā vijñeyā dvādaśāśaṃ rajaḥ smṛtam
एकांशस्तमसो ज्ञेयस्तत्र भागाञ्छृणु द्विजा ।
आदौ तु द्वादशांशेषु भागान्वक्ष्यामि तच्छृणु
ekāṃśastamaso jñeyastatra bhāgāñchṛṇu dvijā |
ādau tu dvādaśāṃśeṣu bhāgānvakṣyāmi tacchṛṇu
एकांशस्तमसो ज्ञेयस्तद्दशां शाधिकं रजः ।
तच्छतांशाधिकं सत्त्वमेवमाहुर्मनीषिणः
ekāṃśastamaso jñeyastaddaśāṃ śādhikaṃ rajaḥ |
tacchatāṃśādhikaṃ sattvamevamāhurmanīṣiṇaḥ
एकांशतमसि ह्येवं विभागाञ्छृणु सत्तम ।
एकांशस्तु रजो ज्ञेयस्तमो ह्येका दशाधिकम्
ekāṃśatamasi hyevaṃ vibhāgāñchṛṇu sattama |
ekāṃśastu rajo jñeyastamo hyekā daśādhikam
तमोभागास्तु विज्ञेयास्तद्दशांशाधिकः स्मृतः ।
सत्त्वभाग इति ज्ञेयो महत्तत्त्वे खगेश्वर
tamobhāgāstu vijñeyāstaddaśāṃśādhikaḥ smṛtaḥ |
sattvabhāga iti jñeyo mahattattve khageśvara
सत्त्वांशो बहुलो यस्माच्छुद्धसत्त्वं चतुर्मुखः ।
उत्पत्तिर्महतश्चोक्ता एवं च विनतासुत
sattvāṃśo bahulo yasmācchuddhasattvaṃ caturmukhaḥ |
utpattirmahataścoktā evaṃ ca vinatāsuta
तज्ज्ञानान्मोक्षमाप्नोति नान्यथा तु कथञ्चन
tajjñānānmokṣamāpnoti nānyathā tu kathañcana
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)