गर्भाष्टमेऽष्टमे वाब्दे ब्राह्मणस्योपनायनम् ।
रज्ञामेकादशे सैके विशामेके यथाकुलम्
garbhāṣṭame'ṣṭame vābde brāhmaṇasyopanāyanam |
rajñāmekādaśe saike viśāmeke yathākulam
33 verses · 94 of 241
Yajnavalkya sets the age of upanayana: the eighth year from conception or birth for a brahmin, the eleventh for a kshatriya, the twelfth for a vaishya, or by family custom. The guru invests the pupil with the great vyahritis, teaches him the Veda and the rules of purity. The student relieves himself facing north by day and south by night. He keeps sandhya morning and evening until the sun is seen or the stars appear, tends the fire, greets elders by name and serves the guru for his study. If upanayana is not done by the set age, the youth falls from Savitri and becomes a vratya, redeemed only by the Vratyastoma. The lifelong brahmachari stays near his teacher and reaches Brahmaloka.
याज्ञवल्क्य उवाच
गर्भाष्टमेऽष्टमे वाब्दे ब्राह्मणस्योपनायनम् ।
रज्ञामेकादशे सैके विशामेके यथाकुलम्
garbhāṣṭame'ṣṭame vābde brāhmaṇasyopanāyanam |
rajñāmekādaśe saike viśāmeke yathākulam
उपनीय कुरुः शिष्यं महाव्याहृतिपूर्वकम् ।
वेदमध्यापयेदेनं शौचाचारांश्च शिक्षयेत्
upanīya kuruḥ śiṣyaṃ mahāvyāhṛtipūrvakam |
vedamadhyāpayedenaṃ śaucācārāṃśca śikṣayet
दिवा सन्ध्यासु कर्णस्थब्रह्मसूत्र उदड्मुखः ।
कुर्य्यान्मूत्रपुरीषे तु रात्रौ चेद्दक्षिणामुखः
divā sandhyāsu karṇasthabrahmasūtra udaḍmukhaḥ |
kuryyānmūtrapurīṣe tu rātrau ceddakṣiṇāmukhaḥ
गृहीतशिश्रश्चोत्थाय मृद्भिरभ्युद्धृतैर्जलैः ।
गन्धलेपक्षयकरं शौचं कुर्य्यान्महाव्रतः
gṛhītaśiśraścotthāya mṛdbhirabhyuddhṛtairjalaiḥ |
gandhalepakṣayakaraṃ śaucaṃ kuryyānmahāvrataḥ
अन्तर्जानुः शुचौ देश उपविष्ट उदङ्मुखः ।
प्राग्वा ब्राह्मेण तीर्थेन द्विजो नित्यमुपस्पृशेत्
antarjānuḥ śucau deśa upaviṣṭa udaṅmukhaḥ |
prāgvā brāhmeṇa tīrthena dvijo nityamupaspṛśet
कनिष्ठादेशिन्यङ्गुष्ठमूलान्यग्रं करस्य च ।
प्रजापतिपितृब्रह्मदेवतीर्थान्यनुक्रमात्
kaniṣṭhādeśinyaṅguṣṭhamūlānyagraṃ karasya ca |
prajāpatipitṛbrahmadevatīrthānyanukramāt
त्रिः प्राश्यापो द्विरुन्मृज्य खान्याद्भिः समुपस्पृशेत् ।
अद्भिस्तु प्रकृतिस्थाभिर्होनाभिः फेनबुद्दैः
triḥ prāśyāpo dvirunmṛjya khānyādbhiḥ samupaspṛśet |
adbhistu prakṛtisthābhirhonābhiḥ phenabuddaiḥ
हृत्कण्ठतालुनाभिस्तु यथासंख्यं द्विजातयः ।
शुध्येरंस्री च शूद्रश्च सकृत्स्पृष्टाभिरन्ततः
hṛtkaṇṭhatālunābhistu yathāsaṃkhyaṃ dvijātayaḥ |
śudhyeraṃsrī ca śūdraśca sakṛtspṛṣṭābhirantataḥ
स्नानमब्दैवतैर्मन्त्रैर्मार्जनं प्राणसंयमः ।
सूर्य्यस्य चाप्युपस्थानं गायत्त्रयाः प्रत्ययं जपः
snānamabdaivatairmantrairmārjanaṃ prāṇasaṃyamaḥ |
sūryyasya cāpyupasthānaṃ gāyattrayāḥ pratyayaṃ japaḥ
गायत्त्रीं शिरसा सार्द्धं जपेद्व्याहृतिपूर्विकाम् ।
प्रतिप्रणवसंयुक्तां त्रिरयं प्राणसंयमः
gāyattrīṃ śirasā sārddhaṃ japedvyāhṛtipūrvikām |
pratipraṇavasaṃyuktāṃ trirayaṃ prāṇasaṃyamaḥ
प्राणानायम्य सम्प्रोक्ष्य त्र्यृचेनाब्दैवतेन तु ।
जपन्नासीत सावित्त्रीं प्रत्यगातारकोदयात्
prāṇānāyamya samprokṣya tryṛcenābdaivatena tu |
japannāsīta sāvittrīṃ pratyagātārakodayāt
सन्ध्यां प्राक् प्रातरेवं हि तिष्ठेदासूर्य्यदर्शनात् ।
अग्निकार्य्यं ततः कुर्य्यात्सन्ध्ययोरुभयोरपि
sandhyāṃ prāk prātarevaṃ hi tiṣṭhedāsūryyadarśanāt |
agnikāryyaṃ tataḥ kuryyātsandhyayorubhayorapi
ततोऽभिवादयेद्वृद्वानसावहमिति ब्रुवन् ।
गुरुं चैवाप्युपासीत स्वाध्यायार्थं समाहितः
tato'bhivādayedvṛdvānasāvahamiti bruvan |
guruṃ caivāpyupāsīta svādhyāyārthaṃ samāhitaḥ
साहूतश्चाप्यधीयीत सर्वं चास्मै निवेदयेत् ।
हितं तस्याचरेन्नित्यं मनोवाक्रायकर्मभिः
sāhūtaścāpyadhīyīta sarvaṃ cāsmai nivedayet |
hitaṃ tasyācarennityaṃ manovākrāyakarmabhiḥ
दण्डाजिनोपवीतानि मेखलां चैव धारयेत् ।
ब्राह्मणेषु चरेद्भैक्षमनिन्द्येष्वात्मवृत्तये
daṇḍājinopavītāni mekhalāṃ caiva dhārayet |
brāhmaṇeṣu caredbhaikṣamanindyeṣvātmavṛttaye
आदिमध्यावसानेषु भवेच्छन्दोपलक्षिता ।
ब्राह्मणक्षत्त्रियविशां भैक्षचर्य्या यथाक्रमम्
ādimadhyāvasāneṣu bhavecchandopalakṣitā |
brāhmaṇakṣattriyaviśāṃ bhaikṣacaryyā yathākramam
कृताग्निकार्य्यो भुञ्जीत विनीतो गुर्वनुज्ञया ।
आपोशानक्रियापूर्वं सत्कृत्यान्नमकुत्सयन्
kṛtāgnikāryyo bhuñjīta vinīto gurvanujñayā |
āpośānakriyāpūrvaṃ satkṛtyānnamakutsayan
ब्रह्मचार्य्यास्थितो नैकमन्नमद्यादनापदि ।
ब्राह्मणः काममश्रीयाच्छ्राद्धे व्रतमपडियन्
brahmacāryyāsthito naikamannamadyādanāpadi |
brāhmaṇaḥ kāmamaśrīyācchrāddhe vratamapaḍiyan
मधु मांसं तथा स्विन्नमित्यादि परिवर्जयेत् ।
स गुरुर्यः क्रियाः कृत्वा वेदमस्मै प्रयच्छति
madhu māṃsaṃ tathā svinnamityādi parivarjayet |
sa gururyaḥ kriyāḥ kṛtvā vedamasmai prayacchati
उपनीय ददात्येनामाचार्य्यः स प्रकीर्त्तितः ।
एकदेशमुपाध्याय ऋत्विग्यज्ञकृदुच्यते
upanīya dadātyenāmācāryyaḥ sa prakīrttitaḥ |
ekadeśamupādhyāya ṛtvigyajñakṛducyate
एते मान्या यथापूर्वमेभ्यो माता गरीयसी ।
प्रतिवेदं ब्रह्मचर्य्यं द्वादशाब्दानि पञ्च वा
ete mānyā yathāpūrvamebhyo mātā garīyasī |
prativedaṃ brahmacaryyaṃ dvādaśābdāni pañca vā
ग्रहणान्तिकमित्येके केशान्तश्चैव षोडशे ।
आषोडशाऽऽद्वाविंशाच्चाचतुर्विंशाच्च वत्सरात्
grahaṇāntikamityeke keśāntaścaiva ṣoḍaśe |
āṣoḍaśā''dvāviṃśāccācaturviṃśācca vatsarāt
ब्रह्मक्षत्त्रविशां काल औपनायनिकः परः ।
अत ऊर्द्ध्वं पतन्त्येते सर्वधर्मविवर्जिताः
brahmakṣattraviśāṃ kāla aupanāyanikaḥ paraḥ |
ata ūrddhvaṃ patantyete sarvadharmavivarjitāḥ
सावित्रीपतिता व्रात्या व्रात्यस्तोमादृते क्रतोः ।
मातुर्यदग्रे जायन्ते द्वितीयं मौञ्जिबन्धनम्
sāvitrīpatitā vrātyā vrātyastomādṛte kratoḥ |
māturyadagre jāyante dvitīyaṃ mauñjibandhanam
ब्राह्मणक्षत्त्रिय विशस्तस्मादेते द्विजातयः ।
यज्ञानां तपसां चैव शुभानां चैव कर्मणाम्
brāhmaṇakṣattriya viśastasmādete dvijātayaḥ |
yajñānāṃ tapasāṃ caiva śubhānāṃ caiva karmaṇām
वेद एव द्विजातीनां निः श्रेयसकरः परः ।
मधुना पयसा चैव स देवांस्तर्पयेद्द्विजः
veda eva dvijātīnāṃ niḥ śreyasakaraḥ paraḥ |
madhunā payasā caiva sa devāṃstarpayeddvijaḥ
पितॄन्मधुघृताभ्यां च ऋचोऽधीते हि सोऽन्वहम् ।
यजुः साम पठेत्तद्वदथर्वाङ्गिरसं द्विजः
pitṝnmadhughṛtābhyāṃ ca ṛco'dhīte hi so'nvaham |
yajuḥ sāma paṭhettadvadatharvāṅgirasaṃ dvijaḥ
सन्तर्पयेत्पितॄन्देवान्सोऽन्वहं हि घृतामृतैः ।
वाकोवाक्यं पुराणं च नाराशंसीश्च गाथिकाः
santarpayetpitṝndevānso'nvahaṃ hi ghṛtāmṛtaiḥ |
vākovākyaṃ purāṇaṃ ca nārāśaṃsīśca gāthikāḥ
इतिहासांस्तथा विद्या योऽधीते शक्तितोऽन्वहम् ।
सन्तर्पयेत्पितॄन्देवान्मांसक्षीरोदनादिभिः
itihāsāṃstathā vidyā yo'dhīte śaktito'nvaham |
santarpayetpitṝndevānmāṃsakṣīrodanādibhiḥ
ते तृप्तास्तर्पयन्त्येनं सर्वकामफलैः शुभैः ।
यं यं क्रतुमधीतेसौ तस्यस्याप्नुयात्फलम्
te tṛptāstarpayantyenaṃ sarvakāmaphalaiḥ śubhaiḥ |
yaṃ yaṃ kratumadhītesau tasyasyāpnuyātphalam
भूमिदानस्य तपसः स्वाध्यायफलभाग्द्विजः ।
नेष्ठिको ब्रह्मचारी तु वसेदाचार्य्यसन्निधौ
bhūmidānasya tapasaḥ svādhyāyaphalabhāgdvijaḥ |
neṣṭhiko brahmacārī tu vasedācāryyasannidhau
तदभावेऽस्य तनये पत्न्यां वैश्वानरेऽपि वा ।
अनेन विधिना देहे साधयेद्विजितेन्द्रियः ।
ब्रह्मलोकमवाप्नोति न चेह जायते पुनः
tadabhāve'sya tanaye patnyāṃ vaiśvānare'pi vā |
anena vidhinā dehe sādhayedvijitendriyaḥ |
brahmalokamavāpnoti na ceha jāyate punaḥ
इत श्रीगारुडे महापुराणे पूर्वखण्डे प्रथमांशाक्ये आचारकाण्डे याज्ञवल्क्योक्तवर्णधर्मनिरूपणं नाम चतुर्नवतितमोऽध्यायः
ita śrīgāruḍe mahāpurāṇe pūrvakhaṇḍe prathamāṃśākye ācārakāṇḍe yājñavalkyoktavarṇadharmanirūpaṇaṃ nāma caturnavatitamo'dhyāyaḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)