एवमेतत्पुरा पृष्टो मैत्रेयो भगवान् किल ।
क्षत्त्रा वनं प्रविष्टेन त्यक्त्वा स्वगृह ऋद्धिमत्
evametatpurā pṛṣṭo maitreyo bhagavān kila |
kṣattrā vanaṃ praviṣṭena tyaktvā svagṛha ṛddhimat
इति श्रीमद्भागवते महापुराणे पारमहंस्यां संहितायां तृतीयस्कन्धे विदुरोद्धवसंवादे प्रथमोऽध्यायः ॥
45 verses · 1 of 33
Parikshit asks about Vidura's meeting with Maitreya, and Shukadeva goes back to why Vidura left home. When the Pandavas returned from exile, Vidura counselled Dhritarashtra to give back their share, warning that Shri Krishna stood with them. Duryodhana, Karna and Duhshasana insulted him as the son of a maid and ordered him out. Vidura laid his bow at the door and left without anger, taking it as Bhagwan's will. He wandered the holy places as an avadhuta, living on little, until at Prabhasa he learnt of the Kurus' destruction. On the bank of the Yamuna he met Uddhava, Krishna's dear devotee, embraced him, and asked anxiously after Krishna, Balarama, Pradyumna, Ugrasena, the Pandavas, and even the blind king.
श्रीशुक उवाच
एवमेतत्पुरा पृष्टो मैत्रेयो भगवान् किल ।
क्षत्त्रा वनं प्रविष्टेन त्यक्त्वा स्वगृह ऋद्धिमत्
evametatpurā pṛṣṭo maitreyo bhagavān kila |
kṣattrā vanaṃ praviṣṭena tyaktvā svagṛha ṛddhimat
यद्वा अयं मंत्रकृद्वो भगवान् अखिलेश्वरः ।
पौरवेन्द्रगृहं हित्वा प्रविवेशात्मसात्कृतम्
yadvā ayaṃ maṃtrakṛdvo bhagavān akhileśvaraḥ |
pauravendragṛhaṃ hitvā praviveśātmasātkṛtam
राजोवाच
कुत्र क्षत्तुर्भगवता मैत्रेयेणास सङ्गमः ।
कदा वा सहसंवाद एतद् वर्णय नः प्रभो
kutra kṣatturbhagavatā maitreyeṇāsa saṅgamaḥ |
kadā vā sahasaṃvāda etad varṇaya naḥ prabho
न ह्यल्पार्थोदयस्तस्य विदुरस्य अमलात्मनः ।
तस्मिन् वरीयसि प्रश्नः साधुवादोपबृंहितः
na hyalpārthodayastasya vidurasya amalātmanaḥ |
tasmin varīyasi praśnaḥ sādhuvādopabṛṃhitaḥ
सूत उवाच
स एवं ऋषिवर्योऽयं पृष्टो राज्ञा परीक्षिता ।
प्रत्याह तं सुबहुवित् प्रीतात्मा श्रूयतामिति
sa evaṃ ṛṣivaryo'yaṃ pṛṣṭo rājñā parīkṣitā |
pratyāha taṃ subahuvit prītātmā śrūyatāmiti
श्रीशुक उवाच
यदा तु राजा स्वसुतानसाधून्
पुष्णन् न धर्मेण विनष्टदृष्टिः ।
भ्रातुर्यविष्ठस्य सुतान् विबन्धून्
प्रवेश्य लाक्षाभवने ददाह
yadā tu rājā svasutānasādhūn
puṣṇan na dharmeṇa vinaṣṭadṛṣṭiḥ |
bhrāturyaviṣṭhasya sutān vibandhūn
praveśya lākṣābhavane dadāha
यदा सभायां कुरुदेवदेव्याः
केशाभिमर्शं सुतकर्म गर्ह्यम् ।
न वारयामास नृपः स्नुषायाः
स्वास्रैर्हरन्त्याः कुचकुङ्कुमानि
yadā sabhāyāṃ kurudevadevyāḥ
keśābhimarśaṃ sutakarma garhyam |
na vārayāmāsa nṛpaḥ snuṣāyāḥ
svāsrairharantyāḥ kucakuṅkumāni
द्यूते त्वधर्मेण जितस्य साधोः
सत्यावलंबस्य वनं गतस्य ।
न याचतोऽदात् समयेन दायं
तमोजुषाणो यदजातशत्रोः
dyūte tvadharmeṇa jitasya sādhoḥ
satyāvalaṃbasya vanaṃ gatasya |
na yācato'dāt samayena dāyaṃ
tamojuṣāṇo yadajātaśatroḥ
यदा च पार्थप्रहितः सभायां
जगद्गुरुर्यानि जगाद कृष्णः ।
न तानि पुंसां अमृतायनानि
राजोरु मेने क्षतपुण्यलेशः
yadā ca pārthaprahitaḥ sabhāyāṃ
jagadgururyāni jagāda kṛṣṇaḥ |
na tāni puṃsāṃ amṛtāyanāni
rājoru mene kṣatapuṇyaleśaḥ
यदोपहूतो भवनं प्रविष्टो
मंत्राय पृष्टः किल पूर्वजेन ।
अथाह तन्मंत्रदृशां वरीयान्
यन्मंत्रिणो वैदुरिकं वदन्ति
yadopahūto bhavanaṃ praviṣṭo
maṃtrāya pṛṣṭaḥ kila pūrvajena |
athāha tanmaṃtradṛśāṃ varīyān
yanmaṃtriṇo vaidurikaṃ vadanti
अजातशत्रोः प्रतियच्छ दायं
तितिक्षतो दुर्विषहं तवागः ।
सहानुजो यत्र वृकोदराहिः
श्वसन् रुषा यत्त्वमलं बिभेषि
ajātaśatroḥ pratiyaccha dāyaṃ
titikṣato durviṣahaṃ tavāgaḥ |
sahānujo yatra vṛkodarāhiḥ
śvasan ruṣā yattvamalaṃ bibheṣi
पार्थांस्तु देवो भगवान् मुकुन्दो
गृहीतवान् स क्षितिदेवदेवः ।
आस्ते स्वपुर्यां यदुदेवदेवो
विनिर्जिताशेष नृदेवदेवः
pārthāṃstu devo bhagavān mukundo
gṛhītavān sa kṣitidevadevaḥ |
āste svapuryāṃ yadudevadevo
vinirjitāśeṣa nṛdevadevaḥ
स एष दोषः पुरुषद्विडास्ते
गृहान् प्रविष्टो यमपत्यमत्या ।
पुष्णासि कृष्णाद्विमुखो गतश्रीः
त्यजाश्वशैवं कुलकौशलाय
sa eṣa doṣaḥ puruṣadviḍāste
gṛhān praviṣṭo yamapatyamatyā |
puṣṇāsi kṛṣṇādvimukho gataśrīḥ
tyajāśvaśaivaṃ kulakauśalāya
इति ऊचिवान् तत्र सुयोधनेन
प्रवृद्धकोपस्फुरिताधरेण ।
असत्कृतः सत्स्पृहणीयशीलः
क्षत्ता सकर्णानुजसौबलेन
iti ūcivān tatra suyodhanena
pravṛddhakopasphuritādhareṇa |
asatkṛtaḥ satspṛhaṇīyaśīlaḥ
kṣattā sakarṇānujasaubalena
क एनमत्रोपजुहाव जिह्मं
दास्याः सुतं यद्बलिनैव पुष्टः ।
तस्मिन् प्रतीपः परकृत्य आस्ते
निर्वास्यतामाशु पुराच्छ्वसानः
ka enamatropajuhāva jihmaṃ
dāsyāḥ sutaṃ yadbalinaiva puṣṭaḥ |
tasmin pratīpaḥ parakṛtya āste
nirvāsyatāmāśu purācchvasānaḥ
स इत्थमत्युल्बणकर्णबाणैः
भ्रातुः पुरो मर्मसु ताडितोऽपि ।
स्वयं धनुर्द्वारि निधाय मायां
गतव्यथोऽयादुरु मानयानः
sa itthamatyulbaṇakarṇabāṇaiḥ
bhrātuḥ puro marmasu tāḍito'pi |
svayaṃ dhanurdvāri nidhāya māyāṃ
gatavyatho'yāduru mānayānaḥ
स निर्गतः कौरवपुण्यलब्धो
गजाह्वयात् तीर्थपदः पदानि ।
अन्वाक्रमत्पुण्यचिकीर्षयोर्व्यां
स्वधिष्ठितो यानि सहस्रमूर्तिः
sa nirgataḥ kauravapuṇyalabdho
gajāhvayāt tīrthapadaḥ padāni |
anvākramatpuṇyacikīrṣayorvyāṃ
svadhiṣṭhito yāni sahasramūrtiḥ
पुरेषु पुण्योपवनाद्रिकुञ्जे
ष्वपङ्कतोयेषु सरित्सरःसु ।
अनन्तलिङ्गैः समलङ्कृतेषु
चचार तीर्थायतनेष्वनन्यः
pureṣu puṇyopavanādrikuñje
ṣvapaṅkatoyeṣu saritsaraḥsu |
anantaliṅgaiḥ samalaṅkṛteṣu
cacāra tīrthāyataneṣvananyaḥ
गां पर्यटन् मेध्यविविक्तवृत्तिः
सदाप्लुतोऽधः शयनोऽवधूतः ।
अलक्षितः स्वैरवधूतवेषो
व्रतानि चेरे हरितोषणानि
gāṃ paryaṭan medhyaviviktavṛttiḥ
sadāpluto'dhaḥ śayano'vadhūtaḥ |
alakṣitaḥ svairavadhūtaveṣo
vratāni cere haritoṣaṇāni
इत्थं व्रजन् भारतमेव वर्षं
कालेन यावद्गतवान् प्रभासम् ।
तावच्छशास क्षितिमेक चक्रां
एकातपत्रामजितेन पार्थः
itthaṃ vrajan bhāratameva varṣaṃ
kālena yāvadgatavān prabhāsam |
tāvacchaśāsa kṣitimeka cakrāṃ
ekātapatrāmajitena pārthaḥ
तत्राथ शुश्राव सुहृद्विनष्टिं
वनं यथा वेणुज वह्निसंश्रयम् ।
संस्पर्धया दग्धमथानुशोचन्
सरस्वतीं प्रत्यगियाय तूष्णीम्
tatrātha śuśrāva suhṛdvinaṣṭiṃ
vanaṃ yathā veṇuja vahnisaṃśrayam |
saṃspardhayā dagdhamathānuśocan
sarasvatīṃ pratyagiyāya tūṣṇīm
तस्यां त्रितस्योशनसो मनोश्च
पृथोरथाग्नेरसितस्य वायोः ।
तीर्थं सुदासस्य गवां गुहस्य
यत् श्राद्धदेवस्य स आसिषेवे
tasyāṃ tritasyośanaso manośca
pṛthorathāgnerasitasya vāyoḥ |
tīrthaṃ sudāsasya gavāṃ guhasya
yat śrāddhadevasya sa āsiṣeve
अन्यानि चेह द्विजदेवदेवैः
कृतानि नानायतनानि विष्णोः ।
प्रत्यङ्ग मुख्याङ्कितमन्दिराणि
यद्दर्शनात् कृष्णमनुस्मरन्ति
anyāni ceha dvijadevadevaiḥ
kṛtāni nānāyatanāni viṣṇoḥ |
pratyaṅga mukhyāṅkitamandirāṇi
yaddarśanāt kṛṣṇamanusmaranti
ततस्त्वतिव्रज्य सुराष्ट्रमृद्धं
सौवीरमत्स्यान् कुरुजाङ्गलांश्च ।
कालेन तावद्यमुनामुपेत्य
तत्रोद्धवं भागवतं ददर्श
tatastvativrajya surāṣṭramṛddhaṃ
sauvīramatsyān kurujāṅgalāṃśca |
kālena tāvadyamunāmupetya
tatroddhavaṃ bhāgavataṃ dadarśa
स वासुदेवानुचरं प्रशान्तं
बृहस्पतेः प्राक्तनयं प्रतीतम् ।
आलिङ्ग्य गाढं प्रणयेन भद्रं
स्वानां अपृच्छद् भागवत्प्रजानाम्
sa vāsudevānucaraṃ praśāntaṃ
bṛhaspateḥ prāktanayaṃ pratītam |
āliṅgya gāḍhaṃ praṇayena bhadraṃ
svānāṃ apṛcchad bhāgavatprajānām
कच्चित्पुराणौ पुरुषौ स्वनाभ्य
पाद्मानुवृत्त्येह किलावतीर्णौ ।
आसात उर्व्याः कुशलं विधाय
कृतक्षणौ कुशलं शूरगेहे
kaccitpurāṇau puruṣau svanābhya
pādmānuvṛttyeha kilāvatīrṇau |
āsāta urvyāḥ kuśalaṃ vidhāya
kṛtakṣaṇau kuśalaṃ śūragehe
कच्चित् कुरूणां परमः सुहृन्नो
भामः स आस्ते सुखमङ्ग शौरिः ।
यो वै स्वसॄणां पितृवद् ददाति
वरान् वदान्यो वरतर्पणेन
kaccit kurūṇāṃ paramaḥ suhṛnno
bhāmaḥ sa āste sukhamaṅga śauriḥ |
yo vai svasṝṇāṃ pitṛvad dadāti
varān vadānyo varatarpaṇena
कच्चिद् वरूथाधिपतिर्यदूनां
प्रद्युम्न आस्ते सुखमङ्ग वीरः ।
यं रुक्मिणी भगवतोऽभिलेभे
आराध्य विप्रान् स्मरमादिसर्गे
kaccid varūthādhipatiryadūnāṃ
pradyumna āste sukhamaṅga vīraḥ |
yaṃ rukmiṇī bhagavato'bhilebhe
ārādhya viprān smaramādisarge
कच्चित्सुखं सात्वतवृष्णिभोज
दाशार्हकाणामधिपः स आस्ते ।
यमभ्यषिञ्चत् शतपत्रनेत्रो
नृपासनाशां परिहृत्य दूरात्
kaccitsukhaṃ sātvatavṛṣṇibhoja
dāśārhakāṇāmadhipaḥ sa āste |
yamabhyaṣiñcat śatapatranetro
nṛpāsanāśāṃ parihṛtya dūrāt
कच्चिद् हरेः सौम्य सुतः सदृक्ष
आस्तेऽग्रणी रथिनां साधु साम्बः ।
असूत यं जाम्बवती व्रताढ्या
देवं गुहं योऽम्बिकया धृतोऽग्रे
kaccid hareḥ saumya sutaḥ sadṛkṣa
āste'graṇī rathināṃ sādhu sāmbaḥ |
asūta yaṃ jāmbavatī vratāḍhyā
devaṃ guhaṃ yo'mbikayā dhṛto'gre
क्षेमं स कच्चिद् युयुधान आस्ते
यः फाल्गुनात् लब्धधनूरहस्यः ।
लेभेऽञ्जसाधोक्षजसेवयैव
गतिं तदीयां यतिभिर्दुरापाम्
kṣemaṃ sa kaccid yuyudhāna āste
yaḥ phālgunāt labdhadhanūrahasyaḥ |
lebhe'ñjasādhokṣajasevayaiva
gatiṃ tadīyāṃ yatibhirdurāpām
कच्चिद् बुधः स्वस्त्यनमीव
आस्ते श्वफल्कपुत्रो भगवत्प्रपन्नः ।
यः कृष्णपादाङ्कितमार्गपांसु
ष्वचेष्टत प्रेमविभिन्नधैर्यः
kaccid budhaḥ svastyanamīva
āste śvaphalkaputro bhagavatprapannaḥ |
yaḥ kṛṣṇapādāṅkitamārgapāṃsu
ṣvaceṣṭata premavibhinnadhairyaḥ
कच्चिच्छिवं देवकभोजपुत्र्या
विष्णुप्रजाया इव देवमातुः ।
या वै स्वगर्भेण दधार देवं
त्रयी यथा यज्ञवितानमर्थम्
kaccicchivaṃ devakabhojaputryā
viṣṇuprajāyā iva devamātuḥ |
yā vai svagarbheṇa dadhāra devaṃ
trayī yathā yajñavitānamartham
अपिस्विदास्ते भगवान् सुखं वो
यः सात्वतां कामदुघोऽनिरुद्धः ।
यमामनन्ति स्म हि शब्दयोनिं
मनोमयं सत्त्वतुरीयतत्त्वम्
apisvidāste bhagavān sukhaṃ vo
yaḥ sātvatāṃ kāmadugho'niruddhaḥ |
yamāmananti sma hi śabdayoniṃ
manomayaṃ sattvaturīyatattvam
अपिस्विदन्ये च निजात्मदैवं
अनन्यवृत्त्या समनुव्रता ये ।
हृदीकसत्यात्मज चारुदेष्ण
गदादयः स्वस्ति चरन्ति सौम्य
apisvidanye ca nijātmadaivaṃ
ananyavṛttyā samanuvratā ye |
hṛdīkasatyātmaja cārudeṣṇa
gadādayaḥ svasti caranti saumya
अपि स्वदोर्भ्यां विजयाच्युताभ्यां
धर्मेण धर्मः परिपाति सेतुम् ।
दुर्योधनोऽतप्यत यत्सभायां
साम्राज्यलक्ष्म्या विजयानुवृत्त्या
api svadorbhyāṃ vijayācyutābhyāṃ
dharmeṇa dharmaḥ paripāti setum |
duryodhano'tapyata yatsabhāyāṃ
sāmrājyalakṣmyā vijayānuvṛttyā
किं वा कृताघेष्वघमत्यमर्षी
भीमोऽहिवद्दीर्घतमं व्यमुञ्चत् ।
यस्याङ्घ्रिपातं रणभूर्न सेहे
मार्गं गदायाश्चरतो विचित्रम्
kiṃ vā kṛtāgheṣvaghamatyamarṣī
bhīmo'hivaddīrghatamaṃ vyamuñcat |
yasyāṅghripātaṃ raṇabhūrna sehe
mārgaṃ gadāyāścarato vicitram
कच्चिद् यशोधा रथयूथपानां
गाण्डीव धन्वोपरतारिरास्ते ।
अलक्षितो यच्छरकूटगूढो
मायाकिरातो गिरिशस्तुतोष
kaccid yaśodhā rathayūthapānāṃ
gāṇḍīva dhanvoparatārirāste |
alakṣito yaccharakūṭagūḍho
māyākirāto giriśastutoṣa
यमावुतस्वित्तनयौ पृथायाः
पार्थैर्वृतौ पक्ष्मभिरक्षिणीव ।
रेमात उद्दाय मृधे स्वरिक्थं
परात्सुपर्णाविव वज्रिवक्त्रात्
yamāvutasvittanayau pṛthāyāḥ
pārthairvṛtau pakṣmabhirakṣiṇīva |
remāta uddāya mṛdhe svarikthaṃ
parātsuparṇāviva vajrivaktrāt
अहो पृथापि ध्रियतेऽर्भकार्थे
राजर्षिवर्येण विनापि तेन ।
यस्त्वेकवीरोऽधिरथो विजिग्ये
धनुर्द्वितीयः ककुभश्चतस्रः
aho pṛthāpi dhriyate'rbhakārthe
rājarṣivaryeṇa vināpi tena |
yastvekavīro'dhiratho vijigye
dhanurdvitīyaḥ kakubhaścatasraḥ
सौम्यानुशोचे तमधःपतन्तं
भ्रात्रे परेताय विदुद्रुहे यः ।
निर्यापितो येन सुहृत्स्वपुर्या
अहं स्वपुत्रान् समनुव्रतेन
saumyānuśoce tamadhaḥpatantaṃ
bhrātre paretāya vidudruhe yaḥ |
niryāpito yena suhṛtsvapuryā
ahaṃ svaputrān samanuvratena
सोऽहं हरेर्मर्त्यविडम्बनेन
दृशो नृणां चालयतो विधातुः ।
नान्योपलक्ष्यः पदवीं प्रसादात्
चरामि पश्यन् गतविस्मयोऽत्र
so'haṃ harermartyaviḍambanena
dṛśo nṛṇāṃ cālayato vidhātuḥ |
nānyopalakṣyaḥ padavīṃ prasādāt
carāmi paśyan gatavismayo'tra
नूनं नृपाणां त्रिमदोत्पथानां
महीं मुहुश्चालयतां चमूभिः ।
वधात्प्रपन्नार्तिजिहीर्षयेशोऽपि
उपैक्षताघं भगवान् कुरूणाम्
nūnaṃ nṛpāṇāṃ trimadotpathānāṃ
mahīṃ muhuścālayatāṃ camūbhiḥ |
vadhātprapannārtijihīrṣayeśo'pi
upaikṣatāghaṃ bhagavān kurūṇām
अजस्य जन्मोत्पथनाशनाय
कर्माण्यकर्तुर्ग्रहणाय पुंसाम् ।
नन्वन्यथा कोऽर्हति देहयोगं
परो गुणानामुत कर्मतंत्रम्
ajasya janmotpathanāśanāya
karmāṇyakarturgrahaṇāya puṃsām |
nanvanyathā ko'rhati dehayogaṃ
paro guṇānāmuta karmataṃtram
तस्य प्रपन्नाखिललोकपानां
अवस्थितानां अनुशासने स्वे ।
अर्थाय जातस्य यदुष्वजस्य
वार्तां सखे कीर्तय तीर्थकीर्तेः
tasya prapannākhilalokapānāṃ
avasthitānāṃ anuśāsane sve |
arthāya jātasya yaduṣvajasya
vārtāṃ sakhe kīrtaya tīrthakīrteḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)