जगृहे पौरुषं रूपं भगवान् महदादिभिः ।
संभूतं षोडशकलं आदौ लोकसिसृक्षया
jagṛhe pauruṣaṃ rūpaṃ bhagavān mahadādibhiḥ |
saṃbhūtaṃ ṣoḍaśakalaṃ ādau lokasisṛkṣayā
इति श्रीमद्भागवते महापुराणे पारमहंस्यां संहितायां प्रथमस्कन्धे नैमिषीयोपाख्याने तृतीयोऽध्यायः ॥
45 verses · 3 of 19
Suta describes the first Purusha, from whose navel-lotus Brahma arose as He lay in yoganidra on the waters, and whose limbs form the worlds. From Him come the avatars, counted here: the Kumaras, Varaha lifting the earth, Narada, Nara-Narayana, Kapila, Dattatreya, Yajna, Rishabha, Prithu, Matsya, Kurma bearing Mandara, Dhanvantari, Mohini, Narasimha, Vamana, Parashurama, Vyasa, Shri Rama, Balarama and Shri Krishna, Buddha, and Kalki to come. The avatars are numberless, like streams from an inexhaustible lake, but these are portions, while Krishna is Bhagavan Himself. The gross and subtle forms are imposed on the Self by ignorance. Vyasa composed this Bhagavata and taught it to Shuka, who recited it to Parikshit on the Ganga; Suta heard it there and will now tell it.
सूत उवाच
जगृहे पौरुषं रूपं भगवान् महदादिभिः ।
संभूतं षोडशकलं आदौ लोकसिसृक्षया
jagṛhe pauruṣaṃ rūpaṃ bhagavān mahadādibhiḥ |
saṃbhūtaṃ ṣoḍaśakalaṃ ādau lokasisṛkṣayā
यस्याम्भसि शयानस्य योगनिद्रां वितन्वतः ।
नाभिह्रदाम्बुजादासीद् ब्रह्मा विश्वसृजां पतिः
yasyāmbhasi śayānasya yoganidrāṃ vitanvataḥ |
nābhihradāmbujādāsīd brahmā viśvasṛjāṃ patiḥ
यस्यावयवसंस्थानैः कल्पितो लोकविस्तरः ।
तद् वै भगवतो रूपं विशुद्धं सत्त्वमूर्जितम्
yasyāvayavasaṃsthānaiḥ kalpito lokavistaraḥ |
tad vai bhagavato rūpaṃ viśuddhaṃ sattvamūrjitam
पश्यन्त्यदोरूपमदभ्रचक्षुषा ।
सहस्रपादोरुभुजाननाद्भुतम् ।
सहस्रमूर्धश्रवणाक्षिनासिकं
सहस्रमौल्यम्बरकुण्डलोल्लसत्
paśyantyadorūpamadabhracakṣuṣā |
sahasrapādorubhujānanādbhutam |
sahasramūrdhaśravaṇākṣināsikaṃ
sahasramaulyambarakuṇḍalollasat
एतन्नानावताराणां निधानं बीजमव्ययम् ।
यस्यांशांशेन सृज्यन्ते देवतिर्यङ्नरादयः
etannānāvatārāṇāṃ nidhānaṃ bījamavyayam |
yasyāṃśāṃśena sṛjyante devatiryaṅnarādayaḥ
स एव प्रथमं देवः कौमारं सर्गमाश्रितः ।
चचार दुश्चरं ब्रह्मा ब्रह्मचर्यमखण्डितम्
sa eva prathamaṃ devaḥ kaumāraṃ sargamāśritaḥ |
cacāra duścaraṃ brahmā brahmacaryamakhaṇḍitam
द्वितीयं तु भवायास्य रसातलगतां महीम् ।
उद्धरिष्यन् उपादत्त यज्ञेशः सौकरं वपुः
dvitīyaṃ tu bhavāyāsya rasātalagatāṃ mahīm |
uddhariṣyan upādatta yajñeśaḥ saukaraṃ vapuḥ
तृतीयं ऋषिसर्गं वै देवर्षित्वमुपेत्य सः ।
तन्त्रं सात्वतमाचष्ट नैष्कर्म्यं कर्मणां यतः
tṛtīyaṃ ṛṣisargaṃ vai devarṣitvamupetya saḥ |
tantraṃ sātvatamācaṣṭa naiṣkarmyaṃ karmaṇāṃ yataḥ
तुर्ये धर्मकलासर्गे नरनारायणौ ऋषी ।
भूत्वात्मोपशमोपेतं अकरोद् दुश्चरं तपः
turye dharmakalāsarge naranārāyaṇau ṛṣī |
bhūtvātmopaśamopetaṃ akarod duścaraṃ tapaḥ
पञ्चमः कपिलो नाम सिद्धेशः कालविप्लुतम् ।
प्रोवाचासुरये सांख्यं तत्त्वग्रामविनिर्णयम्
pañcamaḥ kapilo nāma siddheśaḥ kālaviplutam |
provācāsuraye sāṃkhyaṃ tattvagrāmavinirṇayam
षष्ठे अत्रेरपत्यत्वं वृतः प्राप्तोऽनसूयया ।
आन्वीक्षिकीमलर्काय प्रह्लादादिभ्य ऊचिवान्
ṣaṣṭhe atrerapatyatvaṃ vṛtaḥ prāpto'nasūyayā |
ānvīkṣikīmalarkāya prahlādādibhya ūcivān
ततः सप्तम आकूत्यां रुचेर्यज्ञोऽभ्यजायत ।
स यामाद्यैः सुरगणैः अपात् स्वायंभुवान्तरम्
tataḥ saptama ākūtyāṃ ruceryajño'bhyajāyata |
sa yāmādyaiḥ suragaṇaiḥ apāt svāyaṃbhuvāntaram
अष्टमे मेरुदेव्यां तु नाभेर्जात उरुक्रमः ।
दर्शयन्वर्त्म धीराणां सर्वाश्रम नमस्कृतम्
aṣṭame merudevyāṃ tu nābherjāta urukramaḥ |
darśayanvartma dhīrāṇāṃ sarvāśrama namaskṛtam
ऋषिभिर्याचितो भेजे नवमं पार्थिवं वपुः ।
दुग्धेमामोषधीर्विप्राः तेनायं स उशत्तमः
ṛṣibhiryācito bheje navamaṃ pārthivaṃ vapuḥ |
dugdhemāmoṣadhīrviprāḥ tenāyaṃ sa uśattamaḥ
रूपं स जगृहे मात्स्यं चाक्षुषोदधिसंप्लवे ।
नाव्यारोप्य महीमय्यां अपाद् वैवस्वतं मनुम्
rūpaṃ sa jagṛhe mātsyaṃ cākṣuṣodadhisaṃplave |
nāvyāropya mahīmayyāṃ apād vaivasvataṃ manum
सुरासुराणां उदधिं मथ्नतां मन्दराचलम् ।
दध्रे कमठरूपेण पृष्ठ एकादशे विभुः
surāsurāṇāṃ udadhiṃ mathnatāṃ mandarācalam |
dadhre kamaṭharūpeṇa pṛṣṭha ekādaśe vibhuḥ
धान्वन्तरं द्वादशमं त्रयोदशममेव च ।
अपाययत्सुरान्अन्यान् मोहिन्या मोहयन्स्त्रिया
dhānvantaraṃ dvādaśamaṃ trayodaśamameva ca |
apāyayatsurānanyān mohinyā mohayanstriyā
चतुर्दशं नारसिंहं बिभ्रद् दैत्येन्द्रमूर्जितम् ।
ददार करजैरूरौ एरकां कटकृत् यथा
caturdaśaṃ nārasiṃhaṃ bibhrad daityendramūrjitam |
dadāra karajairūrau erakāṃ kaṭakṛt yathā
पञ्चदशं वामनकं कृत्वागादध्वरं बलेः ।
पदत्रयं याचमानः प्रत्यादित्सुस्त्रिविष्टपम्
pañcadaśaṃ vāmanakaṃ kṛtvāgādadhvaraṃ baleḥ |
padatrayaṃ yācamānaḥ pratyāditsustriviṣṭapam
अवतारे षोडशमे पश्यन् ब्रह्मद्रुहो नृपान् ।
त्रिःसप्तकृत्वः कुपितो निःक्षत्रां अकरोन्महीम्
avatāre ṣoḍaśame paśyan brahmadruho nṛpān |
triḥsaptakṛtvaḥ kupito niḥkṣatrāṃ akaronmahīm
ततः सप्तदशे जातः सत्यवत्यां पराशरात् ।
चक्रे वेदतरोः शाखा दृष्ट्वा पुंसोऽल्पमेधसः
tataḥ saptadaśe jātaḥ satyavatyāṃ parāśarāt |
cakre vedataroḥ śākhā dṛṣṭvā puṃso'lpamedhasaḥ
नरदेवत्वमापन्नः सुरकार्यचिकीर्षया ।
समुद्रनिग्रहादीनि चक्रे वीर्याण्यतः परम्
naradevatvamāpannaḥ surakāryacikīrṣayā |
samudranigrahādīni cakre vīryāṇyataḥ param
एकोनविंशे विंशतिमे वृष्णिषु प्राप्य जन्मनी ।
रामकृष्णाविति भुवो भगवान् अहरद्भरम्
ekonaviṃśe viṃśatime vṛṣṇiṣu prāpya janmanī |
rāmakṛṣṇāviti bhuvo bhagavān aharadbharam
ततः कलौ संप्रवृत्ते सम्मोहाय सुरद्विषाम् ।
बुद्धो नाम्नां जनसुतः कीकटेषु भविष्यति
tataḥ kalau saṃpravṛtte sammohāya suradviṣām |
buddho nāmnāṃ janasutaḥ kīkaṭeṣu bhaviṣyati
अथासौ युगसंध्यायां दस्युप्रायेषु राजसु ।
जनिता विष्णुयशसो नाम्ना कल्किर्जगत्पतिः
athāsau yugasaṃdhyāyāṃ dasyuprāyeṣu rājasu |
janitā viṣṇuyaśaso nāmnā kalkirjagatpatiḥ
अवतारा ह्यसङ्ख्येया हरेः सत्त्वनिधेर्द्विजाः ।
यथाविदासिनःकुल्याः सरसः स्युः सहस्रशः
avatārā hyasaṅkhyeyā hareḥ sattvanidherdvijāḥ |
yathāvidāsinaḥkulyāḥ sarasaḥ syuḥ sahasraśaḥ
ऋषयो मनवो देवा मनुपुत्रा महौजसः ।
कलाः सर्वे हरेरेव सप्रजापतयः तथा
ṛṣayo manavo devā manuputrā mahaujasaḥ |
kalāḥ sarve harereva saprajāpatayaḥ tathā
एते चांशकलाःपुंसःकृष्णस्तु भगवान्स्वयम् ।
इन्द्रारिव्याकुलं लोकं मृडयन्ति युगे युगे
ete cāṃśakalāḥpuṃsaḥkṛṣṇastu bhagavānsvayam |
indrārivyākulaṃ lokaṃ mṛḍayanti yuge yuge
जन्म गुह्यं भगवतो य एतत्प्रयतो नरः ।
सायंप्रातर्गृणन्भक्त्या दुःखग्रामाद् विमुच्यते
janma guhyaṃ bhagavato ya etatprayato naraḥ |
sāyaṃprātargṛṇanbhaktyā duḥkhagrāmād vimucyate
एतद् रूपं भगवतो ह्यरूपस्य चिदात्मनः ।
मायागुणैर्विरचितं महदादिभिरात्मनि
etad rūpaṃ bhagavato hyarūpasya cidātmanaḥ |
māyāguṇairviracitaṃ mahadādibhirātmani
यथा नभसि मेघौघो रेणुर्वा पार्थिवोऽनिले ।
एवं द्रष्टरि दृश्यत्वं आरोपितं अबुद्धिभिः
yathā nabhasi meghaugho reṇurvā pārthivo'nile |
evaṃ draṣṭari dṛśyatvaṃ āropitaṃ abuddhibhiḥ
अतः परं यदव्यक्तं अव्यूढगुणबृंहितम् ।
अदृष्टाश्रुतवस्तुत्वात् स जीवो यत् पुनर्भवः
ataḥ paraṃ yadavyaktaṃ avyūḍhaguṇabṛṃhitam |
adṛṣṭāśrutavastutvāt sa jīvo yat punarbhavaḥ
यत्रेमे सदसद् रूपे प्रतिषिद्धे स्वसंविदा ।
अविद्ययाऽऽत्मनि कृते इति तद्ब्रह्मदर्शनम्
yatreme sadasad rūpe pratiṣiddhe svasaṃvidā |
avidyayā''tmani kṛte iti tadbrahmadarśanam
यद्येषोपरता देवी माया वैशारदी मतिः ।
संपन्न एवेति विदुः महिम्नि स्वे महीयते
yadyeṣoparatā devī māyā vaiśāradī matiḥ |
saṃpanna eveti viduḥ mahimni sve mahīyate
एवं जन्मानि कर्माणि ह्यकर्तुरजनस्य च ।
वर्णयन्ति स्म कवयो वेदगुह्यानि हृत्पतेः
evaṃ janmāni karmāṇi hyakarturajanasya ca |
varṇayanti sma kavayo vedaguhyāni hṛtpateḥ
स वा इदं विश्वममोघलीलः
सृजत्यवत्यत्ति न सज्जतेऽस्मिन् ।
भूतेषु चान्तर्हित आत्मतंत्रः
षाड्वर्गिकं जिघ्रति षड्गुणेशः
sa vā idaṃ viśvamamoghalīlaḥ
sṛjatyavatyatti na sajjate'smin |
bhūteṣu cāntarhita ātmataṃtraḥ
ṣāḍvargikaṃ jighrati ṣaḍguṇeśaḥ
न चास्य कश्चिन्निपुणेन धातुः
अवैति जन्तुः कुमनीष ऊतीः ।
नामानि रूपाणि मनोवचोभिः
सन्तन्वतो नटचर्यामिवाज्ञः
na cāsya kaścinnipuṇena dhātuḥ
avaiti jantuḥ kumanīṣa ūtīḥ |
nāmāni rūpāṇi manovacobhiḥ
santanvato naṭacaryāmivājñaḥ
स वेद धातुः पदवीं परस्य
दुरन्तवीर्यस्य रथाङ्गपाणेः ।
योऽमायय ासन्ततयानुवृत्त्या
भजेत तत्पादसरोजगन्धम्
sa veda dhātuḥ padavīṃ parasya
durantavīryasya rathāṅgapāṇeḥ |
yo'māyaya āsantatayānuvṛttyā
bhajeta tatpādasarojagandham
अथेह धन्या भगवन्त इत्थं
यद्वासुदेवेऽखिललोकनाथे ।
कुर्वन्ति सर्वात्मकमात्मभावं
न यत्र भूयः परिवर्तउग्रः
atheha dhanyā bhagavanta itthaṃ
yadvāsudeve'khilalokanāthe |
kurvanti sarvātmakamātmabhāvaṃ
na yatra bhūyaḥ parivartaugraḥ
इदं भागवतं नाम पुराणं ब्रह्मसम्मितम् ।
उत्तमश्लोकचरितं चकार भगवान् ऋषिः
idaṃ bhāgavataṃ nāma purāṇaṃ brahmasammitam |
uttamaślokacaritaṃ cakāra bhagavān ṛṣiḥ
निःश्रेयसाय लोकस्य धन्यं स्वस्त्ययनं महत् ।
तदिदं ग्राहयामास सुतं आत्मवतां वरम्
niḥśreyasāya lokasya dhanyaṃ svastyayanaṃ mahat |
tadidaṃ grāhayāmāsa sutaṃ ātmavatāṃ varam
सर्ववेदेतिहासानां सारं सारं समुद्धृतम् ।
स तु संश्रावयामास महाराजं परीक्षितम्
sarvavedetihāsānāṃ sāraṃ sāraṃ samuddhṛtam |
sa tu saṃśrāvayāmāsa mahārājaṃ parīkṣitam
प्रायोपविष्टं गङ्गायां परीतं परमर्षिभिः ।
कृष्णे स्वधामोपगते धर्मज्ञानादिभिः सह
prāyopaviṣṭaṃ gaṅgāyāṃ parītaṃ paramarṣibhiḥ |
kṛṣṇe svadhāmopagate dharmajñānādibhiḥ saha
कलौ नष्टदृशामेष पुराणार्कोऽधुनोदितः ।
तत्र कीर्तयतो विप्रा विप्रर्षेर्भूरितेजसः
kalau naṣṭadṛśāmeṣa purāṇārko'dhunoditaḥ |
tatra kīrtayato viprā viprarṣerbhūritejasaḥ
अहं चाध्यगमं तत्र निविष्टस्तद् अनुग्रहात् ।
सोऽहं वः श्रावयिष्यामि यथाधीतं यथामति
ahaṃ cādhyagamaṃ tatra niviṣṭastad anugrahāt |
so'haṃ vaḥ śrāvayiṣyāmi yathādhītaṃ yathāmati
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)