इति ते वर्णितस्तात देवदानव सेनयोः ।
संग्रामस्तुमुलोऽतीव तत्प्रभ्वो शृणु नारद
iti te varṇitastāta devadānava senayoḥ |
saṃgrāmastumulo'tīva tatprabhvo śṛṇu nārada
इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां चतुर्थे कुमारखण्डे देव दैत्यसामान्ययुद्धवर्णनं नामाष्टमोऽध्यायः ॥
52 श्लोक · 8 में से 20
तारक की शक्ति से इन्द्र मूर्च्छित होकर हाथी से गिरते हैं और लोकपाल परास्त होते हैं। तब शिव के क्रोध से जन्मे वीरभद्र गणों के साथ आगे आते हैं और त्रिशूल तथा शक्ति से तारक से द्वन्द्व करते हैं। नारद उन्हें लौटने को कहते हैं, क्योंकि तारक का वध उनके हाथ नहीं। हाथ जोड़े पर क्रोध से जलते वीरभद्र पृथ्वी को तारक से मुक्त करने का प्रण करते हैं, और उनके वृषारूढ़, त्रिनेत्र गण असुरों को भगा देते हैं। तारक दस हज़ार भुजाएँ धारण कर सिंह पर चढ़ता है और देवों को गिराता है। वीरभद्र त्रिशूल उठाते हैं तो कुमार उन्हें रोक लेते हैं। फिर भगवान विष्णु सुदर्शन और शार्ङ्ग धनुष लेकर देर तक लड़ते हैं, कोई पीछे नहीं हटता।
ब्रह्मोवाच
इति ते वर्णितस्तात देवदानव सेनयोः ।
संग्रामस्तुमुलोऽतीव तत्प्रभ्वो शृणु नारद
iti te varṇitastāta devadānava senayoḥ |
saṃgrāmastumulo'tīva tatprabhvo śṛṇu nārada
एवं युद्धेऽतितुमुले देवदानवसंक्षये ।
तारकेणैव देवेन्द्रश्शक्त्या रमया सह
evaṃ yuddhe'titumule devadānavasaṃkṣaye |
tārakeṇaiva devendraśśaktyā ramayā saha
सद्यः पपात नागाश्च धरण्यां मूर्च्छितोऽभवत् ।
परं कश्मलमापेदे वज्रधारी सुरेश्वरः
sadyaḥ papāta nāgāśca dharaṇyāṃ mūrcchito'bhavat |
paraṃ kaśmalamāpede vajradhārī sureśvaraḥ
तथैव लोकपास्सर्वेऽसुरैश्च बलवत्तरैः ।
पराजिता रणे तात महारणविशारदैः
tathaiva lokapāssarve'suraiśca balavattaraiḥ |
parājitā raṇe tāta mahāraṇaviśāradaiḥ
अन्येऽपि निर्जरा दैत्यैर्युद्ध्यमानाः पराजिताः ।
असहंतो हि तत्तेजः पलायनपरायणाः
anye'pi nirjarā daityairyuddhyamānāḥ parājitāḥ |
asahaṃto hi tattejaḥ palāyanaparāyaṇāḥ
जगर्जुरसुरास्तत्र जयिनस्सुकृतोद्यमाः ।
सिंहनादं प्रकुर्वन्तः कोलाहलपरायणाः
jagarjurasurāstatra jayinassukṛtodyamāḥ |
siṃhanādaṃ prakurvantaḥ kolāhalaparāyaṇāḥ
एतस्मिन्नंतरे तत्र वीरभद्रो रुषान्वितः ।
आससाद गणैर्वीरैस्तारकं वीरमानिनम्
etasminnaṃtare tatra vīrabhadro ruṣānvitaḥ |
āsasāda gaṇairvīraistārakaṃ vīramāninam
निर्जरान् पृष्ठतः कृत्वा शिवकोपोद्भवो बली ।
तत्सम्मुखो बभूवाथ योद्धुकामो गणाग्रणीः
nirjarān pṛṣṭhataḥ kṛtvā śivakopodbhavo balī |
tatsammukho babhūvātha yoddhukāmo gaṇāgraṇīḥ
तदा ते प्रमथास्सर्वे दैत्याश्च परमोत्सवाः ।
युयुधुस्संयुगेऽन्योन्यं प्रसक्ताश्च महारणे
tadā te pramathāssarve daityāśca paramotsavāḥ |
yuyudhussaṃyuge'nyonyaṃ prasaktāśca mahāraṇe
त्रिशूलैर्ऋष्टिभिः पाशैः खड्गैः परशुपट्टिशैः ।
निजघ्नुस्समरेऽन्योन्यं रणे रणविशारदाः
triśūlairṛṣṭibhiḥ pāśaiḥ khaḍgaiḥ paraśupaṭṭiśaiḥ |
nijaghnussamare'nyonyaṃ raṇe raṇaviśāradāḥ
तारको वीरभद्रेण स त्रिशूलाहतो भृशम् ।
पपात सहसा भूमौ क्षणं मूर्छापरिप्लुतः
tārako vīrabhadreṇa sa triśūlāhato bhṛśam |
papāta sahasā bhūmau kṣaṇaṃ mūrchāpariplutaḥ
उत्थाय स द्रुतं वीरस्तारको दैत्यसत्तमः ।
लब्धसंज्ञो बलाच्छक्त्या वीरभद्रं जघान ह
utthāya sa drutaṃ vīrastārako daityasattamaḥ |
labdhasaṃjño balācchaktyā vīrabhadraṃ jaghāna ha
वीरभद्रस्तथा वीरो महातेजा हि तारकम् ।
जघान त्रिशिखेनाशु घोरेण निशितेन तम्
vīrabhadrastathā vīro mahātejā hi tārakam |
jaghāna triśikhenāśu ghoreṇa niśitena tam
सोपि शक्त्या वीरभद्रं जघान समरे ततः ।
तारको दितिजाधीशः प्रबलो वीरसंमतः
sopi śaktyā vīrabhadraṃ jaghāna samare tataḥ |
tārako ditijādhīśaḥ prabalo vīrasaṃmataḥ
एवं संयुद्ध्यमानौ तौ जघ्नतुश्चेतरेतरम् ।
नानास्त्रशस्त्रैस्समरे रणविद्याविशारदौ
evaṃ saṃyuddhyamānau tau jaghnatuścetaretaram |
nānāstraśastraissamare raṇavidyāviśāradau
तयोर्महात्मनोस्तत्र द्वन्द्वयुद्धमभूत्तदा ।
सर्वेषां पश्यतामेव तुमुलं रोमहर्षणम्
tayormahātmanostatra dvandvayuddhamabhūttadā |
sarveṣāṃ paśyatāmeva tumulaṃ romaharṣaṇam
ततो भेरीमृदंगाश्च पटहानकगोमुखाः ।
विनेदुर्विहता वीरैश्शृण्वतां सुभयानकाः
tato bherīmṛdaṃgāśca paṭahānakagomukhāḥ |
vinedurvihatā vīraiśśṛṇvatāṃ subhayānakāḥ
युयुधातेतिसन्नद्धौ प्रहारैर्जर्जरीकृतौ ।
अन्योन्यमतिसंरब्धौ तौ बुधांगारकाविव
yuyudhātetisannaddhau prahārairjarjarīkṛtau |
anyonyamatisaṃrabdhau tau budhāṃgārakāviva
एवं दृष्ट्वा तदा युद्धं वीरभद्रस्य तेन च ।
तत्र गत्वा वीरभद्रमवोचस्त्वं शिवप्रियः
evaṃ dṛṣṭvā tadā yuddhaṃ vīrabhadrasya tena ca |
tatra gatvā vīrabhadramavocastvaṃ śivapriyaḥ
नारद उवाच
वीरभद्र महावीर गणानामग्रणीर्भवान् ।
निवर्तस्व रणादस्माद्रोचते न वधस्त्वया
vīrabhadra mahāvīra gaṇānāmagraṇīrbhavān |
nivartasva raṇādasmādrocate na vadhastvayā
एवं निशम्य त्वद्वाक्यं वीरभद्रो गणाग्रणीः ।
अवदत्स रुषाविष्टस्त्वां तदा तु कृतांजलिः
evaṃ niśamya tvadvākyaṃ vīrabhadro gaṇāgraṇīḥ |
avadatsa ruṣāviṣṭastvāṃ tadā tu kṛtāṃjaliḥ
वीरभद्र उवाच
मुनिवर्य महाप्राज्ञ शृणु मे परमं वचः ।
तारकं च वधिष्यामि पश्य मेऽद्य पराक्रमम्
munivarya mahāprājña śṛṇu me paramaṃ vacaḥ |
tārakaṃ ca vadhiṣyāmi paśya me'dya parākramam
आनयंति च ये वीरास्स्वामिनं रणसंसदि ।
ते पापिनो महाक्लीबा विनश्यन्ति रणं गताः
ānayaṃti ca ye vīrāssvāminaṃ raṇasaṃsadi |
te pāpino mahāklībā vinaśyanti raṇaṃ gatāḥ
असद्गतिं प्राप्नुवन्ति तेषां च निरयो धुवम् ।
वीरभद्रो हि विज्ञेयो न वाच्यस्ते कदाचन
asadgatiṃ prāpnuvanti teṣāṃ ca nirayo dhuvam |
vīrabhadro hi vijñeyo na vācyaste kadācana
शस्त्रास्त्रैर्भिन्नगात्रा ये रणं कुर्वंति निर्भयाः ।
इहामुत्र प्रशंस्यास्ते लभ्यन्ते सुखमद्भुतम्
śastrāstrairbhinnagātrā ye raṇaṃ kurvaṃti nirbhayāḥ |
ihāmutra praśaṃsyāste labhyante sukhamadbhutam
शृण्वन्तु मम वाक्यानि देवा हरिपुरोगमाः ।
अतारकां महीमद्य करिष्ये स्वामिवर्जिताम्
śṛṇvantu mama vākyāni devā haripurogamāḥ |
atārakāṃ mahīmadya kariṣye svāmivarjitām
इत्युक्त्वा प्रमर्थैस्सार्द्धं वीरभद्रो हि शूलधृक् ।
विचिंत्य मनसा शंभुं युयुधे तारकेण हि
ityuktvā pramarthaissārddhaṃ vīrabhadro hi śūladhṛk |
viciṃtya manasā śaṃbhuṃ yuyudhe tārakeṇa hi
वृषारूढैरनेकैश्च त्रिशूलवरधारिभिः ।
महावीरस्त्रिनेत्रैश्च स रेजे रणसंगतः
vṛṣārūḍhairanekaiśca triśūlavaradhāribhiḥ |
mahāvīrastrinetraiśca sa reje raṇasaṃgataḥ
कोलाहलं प्रकुर्वंतो निर्भयाश्शतशो गणाः ।
वीरभद्रं पुरस्कृत्य युयुधुर्दानवैस्सह
kolāhalaṃ prakurvaṃto nirbhayāśśataśo gaṇāḥ |
vīrabhadraṃ puraskṛtya yuyudhurdānavaissaha
असुरास्तेऽपि युयुधुस्तारकासुरजीविनः ।
बलोत्कटा महावीरा मर्दयन्तो गणान् रुषा
asurāste'pi yuyudhustārakāsurajīvinaḥ |
balotkaṭā mahāvīrā mardayanto gaṇān ruṣā
पुनः पुनश्चैव बभूव संगरो महोत्कटो दैत्यवरैर्गणानाम् ।
प्रहर्षमाणाः परमास्त्रकोविदास्तदा गणास्ते जयिनो बभूवुः
punaḥ punaścaiva babhūva saṃgaro mahotkaṭo daityavarairgaṇānām |
praharṣamāṇāḥ paramāstrakovidāstadā gaṇāste jayino babhūvuḥ
गणैर्जितास्ते प्रबलैरसुरा विमुखा रणे ।
पलायनपरा जाता व्यथिता व्यग्रमानसाः
gaṇairjitāste prabalairasurā vimukhā raṇe |
palāyanaparā jātā vyathitā vyagramānasāḥ
एवं भ्रष्टं स्वसैन्यं तद्दृष्ट्वा तत्पालकोऽसुरः ।
तारको हि रुषाविष्टो हंतुं देवगणान् ययौ
evaṃ bhraṣṭaṃ svasainyaṃ taddṛṣṭvā tatpālako'suraḥ |
tārako hi ruṣāviṣṭo haṃtuṃ devagaṇān yayau
भुजानामयुतं कृत्वा सिंहमारुह्य वेगतः ।
पातयामास तान्देवान्गणांश्च रणमूर्द्धनि
bhujānāmayutaṃ kṛtvā siṃhamāruhya vegataḥ |
pātayāmāsa tāndevāngaṇāṃśca raṇamūrddhani
स दृष्ट्वा तस्य तत्कर्म वीरभद्रो गणाग्रणीः ।
चकार सुमहत्कोपं तद्वधाय महाबली
sa dṛṣṭvā tasya tatkarma vīrabhadro gaṇāgraṇīḥ |
cakāra sumahatkopaṃ tadvadhāya mahābalī
स्मृत्वा शिवपदांभोजं जग्राह त्रिशिखं परम् ।
जज्वलुस्तेजसा तस्य दिशः सर्वा नभस्तथा
smṛtvā śivapadāṃbhojaṃ jagrāha triśikhaṃ param |
jajvalustejasā tasya diśaḥ sarvā nabhastathā
एतस्मिन्नन्तरे स्वामी वारयामास तं रणम् ।
वीरबाहुमुखान्सद्यो महाकौतुकदर्शकः
etasminnantare svāmī vārayāmāsa taṃ raṇam |
vīrabāhumukhānsadyo mahākautukadarśakaḥ
तदाज्ञया वीरभद्रो निवृत्तोऽभूद्रणात्तदा ।
कोपं चक्रे महावीरस्तारकोऽसुरनायकः
tadājñayā vīrabhadro nivṛtto'bhūdraṇāttadā |
kopaṃ cakre mahāvīrastārako'suranāyakaḥ
चकार बाणवृष्टिं च सुरोपरि तदाऽसुरः ।
तप्तोऽह्वासीत्सुरान्सद्यो नानास्त्ररणकोविदः
cakāra bāṇavṛṣṭiṃ ca suropari tadā'suraḥ |
tapto'hvāsītsurānsadyo nānāstraraṇakovidaḥ
एवं कृत्वा महत्कर्म तारकोऽसुरपालकः ।
सर्वेषामपि देवानामशक्यो बलिनां वरः
evaṃ kṛtvā mahatkarma tārako'surapālakaḥ |
sarveṣāmapi devānāmaśakyo balināṃ varaḥ
एवं निहन्यमानांस्तान् दृष्ट्वा देवान् भयाकुलान् ।
कोपं कृत्वा रणायाशु संनद्धोऽभवदच्युतः
evaṃ nihanyamānāṃstān dṛṣṭvā devān bhayākulān |
kopaṃ kṛtvā raṇāyāśu saṃnaddho'bhavadacyutaḥ
चक्रं सुदर्शनं शार्ङ्गं धनुरादाय सायुधः ।
अभ्युद्ययौ महादैत्यं रणाय भगवान् हरिः
cakraṃ sudarśanaṃ śārṅgaṃ dhanurādāya sāyudhaḥ |
abhyudyayau mahādaityaṃ raṇāya bhagavān hariḥ
ततस्समभवद्युद्धं हरितारकयोर्महत् ।
लोमहर्षणमत्युग्रं सर्वेषां पश्यतां मुने
tatassamabhavadyuddhaṃ haritārakayormahat |
lomaharṣaṇamatyugraṃ sarveṣāṃ paśyatāṃ mune
गदामुद्यम्य स हरिर्जघानासुरमोजसा ।
द्विधा चकार तां दैत्यस्त्रिशिखेन महाबली
gadāmudyamya sa harirjaghānāsuramojasā |
dvidhā cakāra tāṃ daityastriśikhena mahābalī
ततस्स क्रुद्धो भगवान्देवानामभयंकरः ।
शार्ङ्गच्युतैश्शरव्यूहैर्जघानासुरनायकम्
tatassa kruddho bhagavāndevānāmabhayaṃkaraḥ |
śārṅgacyutaiśśaravyūhairjaghānāsuranāyakam
सोऽपि दैत्यो महावीरस्तारकः परवीरहा ।
चिच्छेद सकलान्बाणान्स्वशरैर्निशितैर्द्रुतम्
so'pi daityo mahāvīrastārakaḥ paravīrahā |
ciccheda sakalānbāṇānsvaśarairniśitairdrutam
अथ शक्त्या जघानाशु मुरारिं तारकासुरः ।
भूमौ पपात स हरिस्तत्प्रहारेण मूर्च्छितः
atha śaktyā jaghānāśu murāriṃ tārakāsuraḥ |
bhūmau papāta sa haristatprahāreṇa mūrcchitaḥ
जग्राह स रुषा चक्रमुत्थितः क्षणतोऽच्युतः ।
सिंहनादं महत्कृत्वा ज्वलज्ज्वालासमाकुलम्
jagrāha sa ruṣā cakramutthitaḥ kṣaṇato'cyutaḥ |
siṃhanādaṃ mahatkṛtvā jvalajjvālāsamākulam
तेन तञ्च जघानासौ दैत्यानामधिपं हरिः ।
तत्प्रहारेण महता व्यथितो न्यपतद्भुवि
tena tañca jaghānāsau daityānāmadhipaṃ hariḥ |
tatprahāreṇa mahatā vyathito nyapatadbhuvi
पुनश्चोत्थाय दैत्येन्द्रस्तारकोऽसुरनायकः ।
चिच्छेद त्वरितं चक्रं स्वशक्त्यातिबलान्वितः
punaścotthāya daityendrastārako'suranāyakaḥ |
ciccheda tvaritaṃ cakraṃ svaśaktyātibalānvitaḥ
पुनस्तया महाशक्त्या जघानामरवल्लभम् ।
अच्युतोऽपि महावीरा नन्दकेन जघान तम्
punastayā mahāśaktyā jaghānāmaravallabham |
acyuto'pi mahāvīrā nandakena jaghāna tam
एवमन्योन्यमसुरो विष्णुश्च बलवानुभौ ।
युयुधाते रणे भूरि तत्राक्षतबलौ मुने
evamanyonyamasuro viṣṇuśca balavānubhau |
yuyudhāte raṇe bhūri tatrākṣatabalau mune
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)