सूक्त 79: उषा पाँचों जनों को जगाती है

व्यु१॒॑षा आ॑वः प॒थ्या॒३॒॑ जना॑नां॒ पञ्च॑ क्षि॒तीर्मानु॑षीर्बो॒धय॑न्ती ।
सु॒सं॒दृग्भि॑रु॒क्षभि॑र्भा॒नुम॑श्रे॒द्वि सूर्यो॒ रोद॑सी॒ चक्ष॑सावः

vyuṣā āvaḥ pathyā janānāṃ pañca kṣitīrmānuṣīrbodhayantī |
susaṃdṛgbhirukṣabhirbhānumaśredvi sūryo rodasī cakṣasāvaḥ

व्य॑ञ्जते दि॒वो अन्ते॑ष्व॒क्तून्विशो॒ न यु॒क्ता उ॒षसो॑ यतन्ते ।
सं ते॒ गाव॒स्तम॒ आ व॑र्तयन्ति॒ ज्योति॑र्यच्छन्ति सवि॒तेव॑ बा॒हू

vyañjate divo anteṣvaktūnviśo na yuktā uṣaso yatante |
saṃ te gāvastama ā vartayanti jyotiryacchanti saviteva bāhū

अभू॑दु॒षा इन्द्र॑तमा म॒घोन्यजी॑जनत्सुवि॒ताय॒ श्रवां॑सि ।
वि दि॒वो दे॒वी दु॑हि॒ता द॑धा॒त्यङ्गि॑रस्तमा सु॒कृते॒ वसू॑नि

abhūduṣā indratamā maghonyajījanatsuvitāya śravāṃsi |
vi divo devī duhitā dadhātyaṅgirastamā sukṛte vasūni

ताव॑दुषो॒ राधो॑ अ॒स्मभ्यं॑ रास्व॒ याव॑त्स्तो॒तृभ्यो॒ अर॑दो गृणा॒ना ।
यां त्वा॑ ज॒ज्ञुर्वृ॑ष॒भस्या॒ रवे॑ण॒ वि दृ॒ळ्हस्य॒ दुरो॒ अद्रे॑रौर्णोः

tāvaduṣo rādho asmabhyaṃ rāsva yāvatstotṛbhyo arado gṛṇānā |
yāṃ tvā jajñurvṛṣabhasyā raveṇa vi dṛḻhasya duro adreraurṇoḥ

दे॒वंदे॑वं॒ राध॑से चो॒दय॑न्त्यस्म॒द्र्य॑क्सू॒नृता॑ ई॒रय॑न्ती ।
व्यु॒च्छन्ती॑ नः स॒नये॒ धियो॑ धा यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभि॒ः सदा॑ नः

devaṃdevaṃ rādhase codayantyasmadryaksūnṛtā īrayantī |
vyucchantī naḥ sanaye dhiyo dhā yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ