सूक्त 60: इन्द्र और अग्नि ने जल और ज्योति जीती

श्नथ॑द्वृ॒त्रमु॒त स॑नोति॒ वाज॒मिन्द्रा॒ यो अ॒ग्नी सहु॑री सप॒र्यात् ।
इ॒र॒ज्यन्ता॑ वस॒व्य॑स्य॒ भूरे॒ः सह॑स्तमा॒ सह॑सा वाज॒यन्ता॑

śnathadvṛtramuta sanoti vājamindrā yo agnī sahurī saparyāt |
irajyantā vasavyasya bhūreḥ sahastamā sahasā vājayantā

ता यो॑धिष्टम॒भि गा इ॑न्द्र नू॒नम॒पः स्व॑रु॒षसो॑ अग्न ऊ॒ळ्हाः ।
दिश॒ः स्व॑रु॒षस॑ इन्द्र चि॒त्रा अ॒पो गा अ॑ग्ने युवसे नि॒युत्वा॑न्

tā yodhiṣṭamabhi gā indra nūnamapaḥ svaruṣaso agna ūḻhāḥ |
diśaḥ svaruṣasa indra citrā apo gā agne yuvase niyutvān

आ वृ॑त्रहणा वृत्र॒हभि॒ः शुष्मै॒रिन्द्र॑ या॒तं नमो॑भिरग्ने अ॒र्वाक् ।
यु॒वं राधो॑भि॒रक॑वेभिरि॒न्द्राग्ने॑ अ॒स्मे भ॑वतमुत्त॒मेभि॑ः

ā vṛtrahaṇā vṛtrahabhiḥ śuṣmairindra yātaṃ namobhiragne arvāk |
yuvaṃ rādhobhirakavebhirindrāgne asme bhavatamuttamebhiḥ

ता हु॑वे॒ ययो॑रि॒दं प॒प्ने विश्वं॑ पु॒रा कृ॒तम् ।
इ॒न्द्रा॒ग्नी न म॑र्धतः

tā huve yayoridaṃ papne viśvaṃ purā kṛtam |
indrāgnī na mardhataḥ

उ॒ग्रा वि॑घ॒निना॒ मृध॑ इन्द्रा॒ग्नी ह॑वामहे ।
ता नो॑ मृळात ई॒दृशे॑

ugrā vighaninā mṛdha indrāgnī havāmahe |
tā no mṛḻāta īdṛśe

ह॒तो वृ॒त्राण्यार्या॑ ह॒तो दासा॑नि॒ सत्प॑ती ।
ह॒तो विश्वा॒ अप॒ द्विष॑ः

hato vṛtrāṇyāryā hato dāsāni satpatī |
hato viśvā apa dviṣaḥ

इन्द्रा॑ग्नी यु॒वामि॒मे॒३॒॑ऽभि स्तोमा॑ अनूषत ।
पिब॑तं शम्भुवा सु॒तम्

indrāgnī yuvāmime'bhi stomā anūṣata |
pibataṃ śambhuvā sutam

या वां॒ सन्ति॑ पुरु॒स्पृहो॑ नि॒युतो॑ दा॒शुषे॑ नरा ।
इन्द्रा॑ग्नी॒ ताभि॒रा ग॑तम्

yā vāṃ santi puruspṛho niyuto dāśuṣe narā |
indrāgnī tābhirā gatam

ताभि॒रा ग॑च्छतं न॒रोपे॒दं सव॑नं सु॒तम् ।
इन्द्रा॑ग्नी॒ सोम॑पीतये

tābhirā gacchataṃ naropedaṃ savanaṃ sutam |
indrāgnī somapītaye

तमी॑ळिष्व॒ यो अ॒र्चिषा॒ वना॒ विश्वा॑ परि॒ष्वज॑त् ।
कृ॒ष्णा कृ॒णोति॑ जि॒ह्वया॑

tamīḻiṣva yo arciṣā vanā viśvā pariṣvajat |
kṛṣṇā kṛṇoti jihvayā

य इ॒द्ध आ॒विवा॑सति सु॒म्नमिन्द्र॑स्य॒ मर्त्य॑ः ।
द्यु॒म्नाय॑ सु॒तरा॑ अ॒पः

ya iddha āvivāsati sumnamindrasya martyaḥ |
dyumnāya sutarā apaḥ

ता नो॒ वाज॑वती॒रिष॑ आ॒शून्पि॑पृत॒मर्व॑तः ।
इन्द्र॑म॒ग्निं च॒ वोळ्ह॑वे

tā no vājavatīriṣa āśūnpipṛtamarvataḥ |
indramagniṃ ca voḻhave

उ॒भा वा॑मिन्द्राग्नी आहु॒वध्या॑ उ॒भा राध॑सः स॒ह मा॑द॒यध्यै॑ ।
उ॒भा दा॒तारा॑वि॒षां र॑यी॒णामु॒भा वाज॑स्य सा॒तये॑ हुवे वाम्

ubhā vāmindrāgnī āhuvadhyā ubhā rādhasaḥ saha mādayadhyai |
ubhā dātārāviṣāṃ rayīṇāmubhā vājasya sātaye huve vām

आ नो॒ गव्ये॑भि॒रश्व्यै॑र्वस॒व्यै॒३॒॑रुप॑ गच्छतम् ।
सखा॑यौ दे॒वौ स॒ख्याय॑ श॒म्भुवे॑न्द्रा॒ग्नी ता ह॑वामहे

ā no gavyebhiraśvyairvasavyairupa gacchatam |
sakhāyau devau sakhyāya śambhuvendrāgnī tā havāmahe

इन्द्रा॑ग्नी शृणु॒तं हवं॒ यज॑मानस्य सुन्व॒तः ।
वी॒तं ह॒व्यान्या ग॑तं॒ पिब॑तं सो॒म्यं मधु॑

indrāgnī śṛṇutaṃ havaṃ yajamānasya sunvataḥ |
vītaṃ havyānyā gataṃ pibataṃ somyaṃ madhu