सूक्त 51: स्वस्ति मन्त्र: सबका कल्याण हो

अग्ने॑ सु॒तस्य॑ पी॒तये॒ विश्वै॒रूमे॑भि॒रा ग॑हि ।
दे॒वेभि॑र्ह॒व्यदा॑तये

agne sutasya pītaye viśvairūmebhirā gahi |
devebhirhavyadātaye

ऋत॑धीतय॒ आ ग॑त॒ सत्य॑धर्माणो अध्व॒रम् ।
अ॒ग्नेः पि॑बत जि॒ह्वया॑

ṛtadhītaya ā gata satyadharmāṇo adhvaram |
agneḥ pibata jihvayā

विप्रे॑भिर्विप्र सन्त्य प्रात॒र्याव॑भि॒रा ग॑हि ।
दे॒वेभि॒ः सोम॑पीतये

viprebhirvipra santya prātaryāvabhirā gahi |
devebhiḥ somapītaye

अ॒यं सोम॑श्च॒मू सु॒तोऽम॑त्रे॒ परि॑ षिच्यते ।
प्रि॒य इन्द्रा॑य वा॒यवे॑

ayaṃ somaścamū suto'matre pari ṣicyate |
priya indrāya vāyave

वाय॒वा या॑हि वी॒तये॑ जुषा॒णो ह॒व्यदा॑तये ।
पिबा॑ सु॒तस्यान्ध॑सो अ॒भि प्रय॑ः

vāyavā yāhi vītaye juṣāṇo havyadātaye |
pibā sutasyāndhaso abhi prayaḥ

इन्द्र॑श्च वायवेषां सु॒तानां॑ पी॒तिम॑र्हथः ।
ताञ्जु॑षेथामरे॒पसा॑व॒भि प्रय॑ः

indraśca vāyaveṣāṃ sutānāṃ pītimarhathaḥ |
tāñjuṣethāmarepasāvabhi prayaḥ

सु॒ता इन्द्रा॑य वा॒यवे॒ सोमा॑सो॒ दध्या॑शिरः ।
नि॒म्नं न य॑न्ति॒ सिन्ध॑वो॒ऽभि प्रय॑ः

sutā indrāya vāyave somāso dadhyāśiraḥ |
nimnaṃ na yanti sindhavo'bhi prayaḥ

स॒जूर्विश्वे॑भिर्दे॒वेभि॑र॒श्विभ्या॑मु॒षसा॑ स॒जूः ।
आ या॑ह्यग्ने अत्रि॒वत्सु॒ते र॑ण

sajūrviśvebhirdevebhiraśvibhyāmuṣasā sajūḥ |
ā yāhyagne atrivatsute raṇa

स॒जूर्मि॒त्रावरु॑णाभ्यां स॒जूः सोमे॑न॒ विष्णु॑ना ।
आ या॑ह्यग्ने अत्रि॒वत्सु॒ते र॑ण

sajūrmitrāvaruṇābhyāṃ sajūḥ somena viṣṇunā |
ā yāhyagne atrivatsute raṇa

स॒जूरा॑दि॒त्यैर्वसु॑भिः स॒जूरिन्द्रे॑ण वा॒युना॑ ।
आ या॑ह्यग्ने अत्रि॒वत्सु॒ते र॑ण

sajūrādityairvasubhiḥ sajūrindreṇa vāyunā |
ā yāhyagne atrivatsute raṇa

स्व॒स्ति नो॑ मिमीताम॒श्विना॒ भग॑ः स्व॒स्ति दे॒व्यदि॑तिरन॒र्वण॑ः ।
स्व॒स्ति पू॒षा असु॑रो दधातु नः स्व॒स्ति द्यावा॑पृथि॒वी सु॑चे॒तुना॑

svasti no mimītāmaśvinā bhagaḥ svasti devyaditiranarvaṇaḥ |
svasti pūṣā asuro dadhātu naḥ svasti dyāvāpṛthivī sucetunā

स्व॒स्तये॑ वा॒युमुप॑ ब्रवामहै॒ सोमं॑ स्व॒स्ति भुव॑नस्य॒ यस्पति॑ः ।
बृह॒स्पतिं॒ सर्व॑गणं स्व॒स्तये॑ स्व॒स्तय॑ आदि॒त्यासो॑ भवन्तु नः

svastaye vāyumupa bravāmahai somaṃ svasti bhuvanasya yaspatiḥ |
bṛhaspatiṃ sarvagaṇaṃ svastaye svastaya ādityāso bhavantu naḥ

विश्वे॑ दे॒वा नो॑ अ॒द्या स्व॒स्तये॑ वैश्वान॒रो वसु॑र॒ग्निः स्व॒स्तये॑ ।
दे॒वा अ॑वन्त्वृ॒भव॑ः स्व॒स्तये॑ स्व॒स्ति नो॑ रु॒द्रः पा॒त्वंह॑सः

viśve devā no adyā svastaye vaiśvānaro vasuragniḥ svastaye |
devā avantvṛbhavaḥ svastaye svasti no rudraḥ pātvaṃhasaḥ

स्व॒स्ति मि॑त्रावरुणा स्व॒स्ति प॑थ्ये रेवति ।
स्व॒स्ति न॒ इन्द्र॑श्चा॒ग्निश्च॑ स्व॒स्ति नो॑ अदिते कृधि

svasti mitrāvaruṇā svasti pathye revati |
svasti na indraścāgniśca svasti no adite kṛdhi

स्व॒स्ति पन्था॒मनु॑ चरेम सूर्याचन्द्र॒मसा॑विव ।
पुन॒र्दद॒ताघ्न॑ता जान॒ता सं ग॑मेमहि

svasti panthāmanu carema sūryācandramasāviva |
punardadatāghnatā jānatā saṃ gamemahi