सूक्त 30: इन्द्र से बड़ा कोई नहीं; उषा का रथ

नकि॑रिन्द्र॒ त्वदुत्त॑रो॒ न ज्यायाँ॑ अस्ति वृत्रहन् ।
नकि॑रे॒वा यथा॒ त्वम्

nakirindra tvaduttaro na jyāyām̐ asti vṛtrahan |
nakirevā yathā tvam

स॒त्रा ते॒ अनु॑ कृ॒ष्टयो॒ विश्वा॑ च॒क्रेव॑ वावृतुः ।
स॒त्रा म॒हाँ अ॑सि श्रु॒तः

satrā te anu kṛṣṭayo viśvā cakreva vāvṛtuḥ |
satrā mahām̐ asi śrutaḥ

विश्वे॑ च॒नेद॒ना त्वा॑ दे॒वास॑ इन्द्र युयुधुः ।
यदहा॒ नक्त॒माति॑रः

viśve canedanā tvā devāsa indra yuyudhuḥ |
yadahā naktamātiraḥ

यत्रो॒त बा॑धि॒तेभ्य॑श्च॒क्रं कुत्सा॑य॒ युध्य॑ते ।
मु॒षा॒य इ॑न्द्र॒ सूर्य॑म्

yatrota bādhitebhyaścakraṃ kutsāya yudhyate |
muṣāya indra sūryam

यत्र॑ दे॒वाँ ऋ॑घाय॒तो विश्वाँ॒ अयु॑ध्य॒ एक॒ इत् ।
त्वमि॑न्द्र व॒नूँरह॑न्

yatra devām̐ ṛghāyato viśvām̐ ayudhya eka it |
tvamindra vanūm̐rahan

यत्रो॒त मर्त्या॑य॒ कमरि॑णा इन्द्र॒ सूर्य॑म् ।
प्राव॒ः शची॑भि॒रेत॑शम्

yatrota martyāya kamariṇā indra sūryam |
prāvaḥ śacībhiretaśam

किमादु॒तासि॑ वृत्रह॒न्मघ॑वन्मन्यु॒मत्त॑मः ।
अत्राह॒ दानु॒माति॑रः

kimādutāsi vṛtrahanmaghavanmanyumattamaḥ |
atrāha dānumātiraḥ

ए॒तद्घेदु॒त वी॒र्य१॒॑मिन्द्र॑ च॒कर्थ॒ पौंस्य॑म् ।
स्त्रियं॒ यद्दु॑र्हणा॒युवं॒ वधी॑र्दुहि॒तरं॑ दि॒वः

etadgheduta vīryamindra cakartha pauṃsyam |
striyaṃ yaddurhaṇāyuvaṃ vadhīrduhitaraṃ divaḥ

दि॒वश्चि॑द्घा दुहि॒तरं॑ म॒हान्म॑ही॒यमा॑नाम् ।
उ॒षास॑मिन्द्र॒ सं पि॑णक्

divaścidghā duhitaraṃ mahānmahīyamānām |
uṣāsamindra saṃ piṇak

अपो॒षा अन॑सः सर॒त्सम्पि॑ष्टा॒दह॑ बि॒भ्युषी॑ ।
नि यत्सीं॑ शि॒श्नथ॒द्वृषा॑

apoṣā anasaḥ saratsampiṣṭādaha bibhyuṣī |
ni yatsīṃ śiśnathadvṛṣā

ए॒तद॑स्या॒ अन॑ः शये॒ सुस॑म्पिष्टं॒ विपा॒श्या ।
स॒सार॑ सीं परा॒वत॑ः

etadasyā anaḥ śaye susampiṣṭaṃ vipāśyā |
sasāra sīṃ parāvataḥ

उ॒त सिन्धुं॑ विबा॒ल्यं॑ वितस्था॒नामधि॒ क्षमि॑ ।
परि॑ ष्ठा इन्द्र मा॒यया॑

uta sindhuṃ vibālyaṃ vitasthānāmadhi kṣami |
pari ṣṭhā indra māyayā

उ॒त शुष्ण॑स्य धृष्णु॒या प्र मृ॑क्षो अ॒भि वेद॑नम् ।
पुरो॒ यद॑स्य सम्पि॒णक्

uta śuṣṇasya dhṛṣṇuyā pra mṛkṣo abhi vedanam |
puro yadasya sampiṇak

उ॒त दा॒सं कौ॑लित॒रं बृ॑ह॒तः पर्व॑ता॒दधि॑ ।
अवा॑हन्निन्द्र॒ शम्ब॑रम्

uta dāsaṃ kaulitaraṃ bṛhataḥ parvatādadhi |
avāhannindra śambaram

उ॒त दा॒सस्य॑ व॒र्चिन॑ः स॒हस्रा॑णि श॒ताव॑धीः ।
अधि॒ पञ्च॑ प्र॒धीँरि॑व

uta dāsasya varcinaḥ sahasrāṇi śatāvadhīḥ |
adhi pañca pradhīm̐riva

उ॒त त्यं पु॒त्रम॒ग्रुव॒ः परा॑वृक्तं श॒तक्र॑तुः ।
उ॒क्थेष्विन्द्र॒ आभ॑जत्

uta tyaṃ putramagruvaḥ parāvṛktaṃ śatakratuḥ |
uktheṣvindra ābhajat

उ॒त त्या तु॒र्वशा॒यदू॑ अस्ना॒तारा॒ शची॒पति॑ः ।
इन्द्रो॑ वि॒द्वाँ अ॑पारयत्

uta tyā turvaśāyadū asnātārā śacīpatiḥ |
indro vidvām̐ apārayat

उ॒त त्या स॒द्य आर्या॑ स॒रयो॑रिन्द्र पा॒रत॑ः ।
अर्णा॑चि॒त्रर॑थावधीः

uta tyā sadya āryā sarayorindra pārataḥ |
arṇācitrarathāvadhīḥ

अनु॒ द्वा ज॑हि॒ता न॑यो॒ऽन्धं श्रो॒णं च॑ वृत्रहन् ।
न तत्ते॑ सु॒म्नमष्ट॑वे

anu dvā jahitā nayo'ndhaṃ śroṇaṃ ca vṛtrahan |
na tatte sumnamaṣṭave

श॒तम॑श्म॒न्मयी॑नां पु॒रामिन्द्रो॒ व्या॑स्यत् ।
दिवो॑दासाय दा॒शुषे॑

śatamaśmanmayīnāṃ purāmindro vyāsyat |
divodāsāya dāśuṣe

अस्वा॑पयद्द॒भीत॑ये स॒हस्रा॑ त्रिं॒शतं॒ हथै॑ः ।
दा॒साना॒मिन्द्रो॑ मा॒यया॑

asvāpayaddabhītaye sahasrā triṃśataṃ hathaiḥ |
dāsānāmindro māyayā

स घेदु॒तासि॑ वृत्रहन्समा॒न इ॑न्द्र॒ गोप॑तिः ।
यस्ता विश्वा॑नि चिच्यु॒षे

sa ghedutāsi vṛtrahansamāna indra gopatiḥ |
yastā viśvāni cicyuṣe

उ॒त नू॒नं यदि॑न्द्रि॒यं क॑रि॒ष्या इ॑न्द्र॒ पौंस्य॑म् ।
अ॒द्या नकि॒ष्टदा मि॑नत्

uta nūnaṃ yadindriyaṃ kariṣyā indra pauṃsyam |
adyā nakiṣṭadā minat

वा॒मंवा॑मं त आदुरे दे॒वो द॑दात्वर्य॒मा ।
वा॒मं पू॒षा वा॒मं भगो॑ वा॒मं दे॒वः करू॑ळती

vāmaṃvāmaṃ ta ādure devo dadātvaryamā |
vāmaṃ pūṣā vāmaṃ bhago vāmaṃ devaḥ karūḻatī