सखा॑यस्त्वा ववृमहे दे॒वं मर्ता॑स ऊ॒तये॑ ।
अ॒पां नपा॑तं सु॒भगं॑ सु॒दीदि॑तिं सु॒प्रतू॑र्तिमने॒हस॑म्
sakhāyastvā vavṛmahe devaṃ martāsa ūtaye |
apāṃ napātaṃ subhagaṃ sudīditiṃ supratūrtimanehasam
ऋषि: गाथिनो विश्वामित्रः · देवता: अग्निः · छन्द: बृहती, ९ त्रिष्टुप्
9 श्लोक · 9 में से 62
अग्नि के प्रति विश्वामित्र का सूक्त, बृहती छन्द में, अन्तिम मन्त्र त्रिष्टुप् में। मित्र बनकर मनुष्य रक्षा के लिए अपां नपात्, जल के पुत्र, उज्ज्वल और निष्पाप देव को चुनते हैं। अग्नि चाहते हुए वनों और अपनी माताओं, जल, की ओर गया, फिर भी दूर रहकर यहाँ उपस्थित हुआ। सजग खोजियों ने उसे जल में ऐसे पाया जैसे गुफा में सिंह। मातरिश्वा मथे हुए अग्नि को दूर से देवों के लिए लाए। रात में प्रज्वलित अग्नि के पास पशु भी आ बैठते हैं। अन्तिम मन्त्र कहता है कि तीन हजार तीन सौ उनतालीस देवों ने अग्नि की पूजा की, उसे घी से सींचा, बर्हि बिछाई और उसे होता बनाकर बिठाया।
सखा॑यस्त्वा ववृमहे दे॒वं मर्ता॑स ऊ॒तये॑ ।
अ॒पां नपा॑तं सु॒भगं॑ सु॒दीदि॑तिं सु॒प्रतू॑र्तिमने॒हस॑म्
sakhāyastvā vavṛmahe devaṃ martāsa ūtaye |
apāṃ napātaṃ subhagaṃ sudīditiṃ supratūrtimanehasam
काय॑मानो व॒ना त्वं यन्मा॒तॄरज॑गन्न॒पः ।
न तत्ते॑ अग्ने प्र॒मृषे॑ नि॒वर्त॑नं॒ यद्दू॒रे सन्नि॒हाभ॑वः
kāyamāno vanā tvaṃ yanmātṝrajagannapaḥ |
na tatte agne pramṛṣe nivartanaṃ yaddūre sannihābhavaḥ
अति॑ तृ॒ष्टं व॑वक्षि॒थाथै॒व सु॒मना॑ असि ।
प्रप्रा॒न्ये यन्ति॒ पर्य॒न्य आ॑सते॒ येषां॑ स॒ख्ये असि॑ श्रि॒तः
ati tṛṣṭaṃ vavakṣithāthaiva sumanā asi |
praprānye yanti paryanya āsate yeṣāṃ sakhye asi śritaḥ
ई॒यि॒वांस॒मति॒ स्रिध॒ः शश्व॑ती॒रति॑ स॒श्चत॑ः ।
अन्वी॑मविन्दन्निचि॒रासो॑ अ॒द्रुहो॒ऽप्सु सिं॒हमि॑व श्रि॒तम्
īyivāṃsamati sridhaḥ śaśvatīrati saścataḥ |
anvīmavindannicirāso adruho'psu siṃhamiva śritam
स॒सृ॒वांस॑मिव॒ त्मना॒ग्निमि॒त्था ति॒रोहि॑तम् ।
ऐनं॑ नयन्मात॒रिश्वा॑ परा॒वतो॑ दे॒वेभ्यो॑ मथि॒तं परि॑
sasṛvāṃsamiva tmanāgnimitthā tirohitam |
ainaṃ nayanmātariśvā parāvato devebhyo mathitaṃ pari
तं त्वा॒ मर्ता॑ अगृभ्णत दे॒वेभ्यो॑ हव्यवाहन ।
विश्वा॒न्यद्य॒ज्ञाँ अ॑भि॒पासि॑ मानुष॒ तव॒ क्रत्वा॑ यविष्ठ्य
taṃ tvā martā agṛbhṇata devebhyo havyavāhana |
viśvānyadyajñām̐ abhipāsi mānuṣa tava kratvā yaviṣṭhya
तद्भ॒द्रं तव॑ दं॒सना॒ पाका॑य चिच्छदयति ।
त्वां यद॑ग्ने प॒शव॑ः स॒मास॑ते॒ समि॑द्धमपिशर्व॒रे
tadbhadraṃ tava daṃsanā pākāya cicchadayati |
tvāṃ yadagne paśavaḥ samāsate samiddhamapiśarvare
आ जु॑होता स्वध्व॒रं शी॒रं पा॑व॒कशो॑चिषम् ।
आ॒शुं दू॒तम॑जि॒रं प्र॒त्नमीड्यं॑ श्रु॒ष्टी दे॒वं स॑पर्यत
ā juhotā svadhvaraṃ śīraṃ pāvakaśociṣam |
āśuṃ dūtamajiraṃ pratnamīḍyaṃ śruṣṭī devaṃ saparyata
त्रीणि॑ श॒ता त्री स॒हस्रा॑ण्य॒ग्निं त्रिं॒शच्च॑ दे॒वा नव॑ चासपर्यन् ।
औक्ष॑न्घृ॒तैरस्तृ॑णन्ब॒र्हिर॑स्मा॒ आदिद्धोता॑रं॒ न्य॑सादयन्त
trīṇi śatā trī sahasrāṇyagniṃ triṃśacca devā nava cāsaparyan |
aukṣanghṛtairastṛṇanbarhirasmā ādiddhotāraṃ nyasādayanta
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)