सूक्त 22: आज इन्द्र कहाँ सुने जाते हैं?

कुह॑ श्रु॒त इन्द्र॒ः कस्मि॑न्न॒द्य जने॑ मि॒त्रो न श्रू॑यते ।
ऋषी॑णां वा॒ यः क्षये॒ गुहा॑ वा॒ चर्कृ॑षे गि॒रा

kuha śruta indraḥ kasminnadya jane mitro na śrūyate |
ṛṣīṇāṃ vā yaḥ kṣaye guhā vā carkṛṣe girā

इ॒ह श्रु॒त इन्द्रो॑ अ॒स्मे अ॒द्य स्तवे॑ व॒ज्र्यृची॑षमः ।
मि॒त्रो न यो जने॒ष्वा यश॑श्च॒क्रे असा॒म्या

iha śruta indro asme adya stave vajryṛcīṣamaḥ |
mitro na yo janeṣvā yaśaścakre asāmyā

म॒हो यस्पति॒ः शव॑सो॒ असा॒म्या म॒हो नृ॒म्णस्य॑ तूतु॒जिः ।
भ॒र्ता वज्र॑स्य धृ॒ष्णोः पि॒ता पु॒त्रमि॑व प्रि॒यम्

maho yaspatiḥ śavaso asāmyā maho nṛmṇasya tūtujiḥ |
bhartā vajrasya dhṛṣṇoḥ pitā putramiva priyam

यु॒जा॒नो अश्वा॒ वात॑स्य॒ धुनी॑ दे॒वो दे॒वस्य॑ वज्रिवः ।
स्यन्ता॑ प॒था वि॒रुक्म॑ता सृजा॒नः स्तो॒ष्यध्व॑नः

yujāno aśvā vātasya dhunī devo devasya vajrivaḥ |
syantā pathā virukmatā sṛjānaḥ stoṣyadhvanaḥ

त्वं त्या चि॒द्वात॒स्याश्वागा॑ ऋ॒ज्रा त्मना॒ वह॑ध्यै ।
ययो॑र्दे॒वो न मर्त्यो॑ य॒न्ता नकि॑र्वि॒दाय्य॑ः

tvaṃ tyā cidvātasyāśvāgā ṛjrā tmanā vahadhyai |
yayordevo na martyo yantā nakirvidāyyaḥ

अध॒ ग्मन्तो॒शना॑ पृच्छते वां॒ कद॑र्था न॒ आ गृ॒हम् ।
आ ज॑ग्मथुः परा॒काद्दि॒वश्च॒ ग्मश्च॒ मर्त्य॑म्

adha gmantośanā pṛcchate vāṃ kadarthā na ā gṛham |
ā jagmathuḥ parākāddivaśca gmaśca martyam

आ न॑ इन्द्र पृक्षसे॒ऽस्माकं॒ ब्रह्मोद्य॑तम् ।
तत्त्वा॑ याचाम॒हेऽव॒ः शुष्णं॒ यद्धन्नमा॑नुषम्

ā na indra pṛkṣase'smākaṃ brahmodyatam |
tattvā yācāmahe'vaḥ śuṣṇaṃ yaddhannamānuṣam

अ॒क॒र्मा दस्यु॑र॒भि नो॑ अम॒न्तुर॒न्यव्र॑तो॒ अमा॑नुषः ।
त्वं तस्या॑मित्रह॒न्वध॑र्दा॒सस्य॑ दम्भय

akarmā dasyurabhi no amanturanyavrato amānuṣaḥ |
tvaṃ tasyāmitrahanvadhardāsasya dambhaya

त्वं न॑ इन्द्र शूर॒ शूरै॑रु॒त त्वोता॑सो ब॒र्हणा॑ ।
पु॒रु॒त्रा ते॒ वि पू॒र्तयो॒ नव॑न्त क्षो॒णयो॑ यथा

tvaṃ na indra śūra śūrairuta tvotāso barhaṇā |
purutrā te vi pūrtayo navanta kṣoṇayo yathā

त्वं तान्वृ॑त्र॒हत्ये॑ चोदयो॒ नॄन्का॑र्पा॒णे शू॑र वज्रिवः ।
गुहा॒ यदी॑ कवी॒नां वि॒शां नक्ष॑त्रशवसाम्

tvaṃ tānvṛtrahatye codayo nṝnkārpāṇe śūra vajrivaḥ |
guhā yadī kavīnāṃ viśāṃ nakṣatraśavasām

म॒क्षू ता त॑ इन्द्र दा॒नाप्न॑स आक्षा॒णे शू॑र वज्रिवः ।
यद्ध॒ शुष्ण॑स्य द॒म्भयो॑ जा॒तं विश्वं॑ स॒याव॑भिः

makṣū tā ta indra dānāpnasa ākṣāṇe śūra vajrivaḥ |
yaddha śuṣṇasya dambhayo jātaṃ viśvaṃ sayāvabhiḥ

माकु॒ध्र्य॑गिन्द्र शूर॒ वस्वी॑र॒स्मे भू॑वन्न॒भिष्ट॑यः ।
व॒यंव॑यं त आसां सु॒म्ने स्या॑म वज्रिवः

mākudhryagindra śūra vasvīrasme bhūvannabhiṣṭayaḥ |
vayaṃvayaṃ ta āsāṃ sumne syāma vajrivaḥ

अ॒स्मे ता त॑ इन्द्र सन्तु स॒त्याहिं॑सन्तीरुप॒स्पृश॑ः ।
वि॒द्याम॒ यासां॒ भुजो॑ धेनू॒नां न व॑ज्रिवः

asme tā ta indra santu satyāhiṃsantīrupaspṛśaḥ |
vidyāma yāsāṃ bhujo dhenūnāṃ na vajrivaḥ

अ॒ह॒स्ता यद॒पदी॒ वर्ध॑त॒ क्षाः शची॑भिर्वे॒द्याना॑म् ।
शुष्णं॒ परि॑ प्रदक्षि॒णिद्वि॒श्वाय॑वे॒ नि शि॑श्नथः

ahastā yadapadī vardhata kṣāḥ śacībhirvedyānām |
śuṣṇaṃ pari pradakṣiṇidviśvāyave ni śiśnathaḥ

पिबा॑पि॒बेदि॑न्द्र शूर॒ सोमं॒ मा रि॑षण्यो वसवान॒ वसु॒ः सन् ।
उ॒त त्रा॑यस्व गृण॒तो म॒घोनो॑ म॒हश्च॑ रा॒यो रे॒वत॑स्कृधी नः

pibāpibedindra śūra somaṃ mā riṣaṇyo vasavāna vasuḥ san |
uta trāyasva gṛṇato maghono mahaśca rāyo revataskṛdhī naḥ