सूक्त 126: द्वेष से पार ले जाने वाले आदित्य

न तमंहो॒ न दु॑रि॒तं देवा॑सो अष्ट॒ मर्त्य॑म् ।
स॒जोष॑सो॒ यम॑र्य॒मा मि॒त्रो नय॑न्ति॒ वरु॑णो॒ अति॒ द्विष॑ः

na tamaṃho na duritaṃ devāso aṣṭa martyam |
sajoṣaso yamaryamā mitro nayanti varuṇo ati dviṣaḥ

तद्धि व॒यं वृ॑णी॒महे॒ वरु॑ण॒ मित्रार्य॑मन् ।
येना॒ निरंह॑सो यू॒यं पा॒थ ने॒था च॒ मर्त्य॒मति॒ द्विष॑ः

taddhi vayaṃ vṛṇīmahe varuṇa mitrāryaman |
yenā niraṃhaso yūyaṃ pātha nethā ca martyamati dviṣaḥ

ते नू॒नं नो॒ऽयमू॒तये॒ वरु॑णो मि॒त्रो अ॑र्य॒मा ।
नयि॑ष्ठा उ नो ने॒षणि॒ पर्षि॑ष्ठा उ नः प॒र्षण्यति॒ द्विष॑ः

te nūnaṃ no'yamūtaye varuṇo mitro aryamā |
nayiṣṭhā u no neṣaṇi parṣiṣṭhā u naḥ parṣaṇyati dviṣaḥ

यू॒यं विश्वं॒ परि॑ पाथ॒ वरु॑णो मि॒त्रो अ॑र्य॒मा ।
यु॒ष्माकं॒ शर्म॑णि प्रि॒ये स्याम॑ सुप्रणीत॒योऽति॒ द्विष॑ः

yūyaṃ viśvaṃ pari pātha varuṇo mitro aryamā |
yuṣmākaṃ śarmaṇi priye syāma supraṇītayo'ti dviṣaḥ

आ॒दि॒त्यासो॒ अति॒ स्रिधो॒ वरु॑णो मि॒त्रो अ॑र्य॒मा ।
उ॒ग्रं म॒रुद्भी॑ रु॒द्रं हु॑वे॒मेन्द्र॑म॒ग्निं स्व॒स्तयेऽति॒ द्विष॑ः

ādityāso ati sridho varuṇo mitro aryamā |
ugraṃ marudbhī rudraṃ huvemendramagniṃ svastaye'ti dviṣaḥ

नेता॑र ऊ॒ षु ण॑स्ति॒रो वरु॑णो मि॒त्रो अ॑र्य॒मा ।
अति॒ विश्वा॑नि दुरि॒ता राजा॑नश्चर्षणी॒नामति॒ द्विष॑ः

netāra ū ṣu ṇastiro varuṇo mitro aryamā |
ati viśvāni duritā rājānaścarṣaṇīnāmati dviṣaḥ

शु॒नम॒स्मभ्य॑मू॒तये॒ वरु॑णो मि॒त्रो अ॑र्य॒मा ।
शर्म॑ यच्छन्तु स॒प्रथ॑ आदि॒त्यासो॒ यदीम॑हे॒ अति॒ द्विष॑ः

śunamasmabhyamūtaye varuṇo mitro aryamā |
śarma yacchantu sapratha ādityāso yadīmahe ati dviṣaḥ

यथा॑ ह॒ त्यद्व॑सवो गौ॒र्यं॑ चित्प॒दि षि॒ताममु॑ञ्चता यजत्राः ।
ए॒वो ष्व१॒॑स्मन्मु॑ञ्चता॒ व्यंह॒ः प्र ता॑र्यग्ने प्रत॒रं न॒ आयु॑ः

yathā ha tyadvasavo gauryaṃ citpadi ṣitāmamuñcatā yajatrāḥ |
evo ṣvasmanmuñcatā vyaṃhaḥ pra tāryagne prataraṃ na āyuḥ