सूक्त 139: अनेक देवता, हर लोक में ग्यारह

अस्तु॒ श्रौष॑ट् पु॒रो अ॒ग्निं धि॒या द॑ध॒ आ नु तच्छर्धो॑ दि॒व्यं वृ॑णीमह इन्द्रवा॒यू वृ॑णीमहे ।
यद्ध॑ क्रा॒णा वि॒वस्व॑ति॒ नाभा॑ सं॒दायि॒ नव्य॑सी ।
अध॒ प्र सू न॒ उप॑ यन्तु धी॒तयो॑ दे॒वाँ अच्छा॒ न धी॒तय॑ः

astu śrauṣaṭ puro agniṃ dhiyā dadha ā nu tacchardho divyaṃ vṛṇīmaha indravāyū vṛṇīmahe |
yaddha krāṇā vivasvati nābhā saṃdāyi navyasī |
adha pra sū na upa yantu dhītayo devām̐ acchā na dhītayaḥ

यद्ध॒ त्यन्मि॑त्रावरुणावृ॒तादध्या॑द॒दाथे॒ अनृ॑तं॒ स्वेन॑ म॒न्युना॒ दक्ष॑स्य॒ स्वेन॑ म॒न्युना॑ ।
यु॒वोरि॒त्थाधि॒ सद्म॒स्वप॑श्याम हिर॒ण्यय॑म् ।
धी॒भिश्च॒न मन॑सा॒ स्वेभि॑र॒क्षभि॒ः सोम॑स्य॒ स्वेभि॑र॒क्षभि॑ः

yaddha tyanmitrāvaruṇāvṛtādadhyādadāthe anṛtaṃ svena manyunā dakṣasya svena manyunā |
yuvoritthādhi sadmasvapaśyāma hiraṇyayam |
dhībhiścana manasā svebhirakṣabhiḥ somasya svebhirakṣabhiḥ

यु॒वां स्तोमे॑भिर्देव॒यन्तो॑ अश्विनाश्रा॒वय॑न्त इव॒ श्लोक॑मा॒यवो॑ यु॒वां ह॒व्याभ्या॒३॒॑यव॑ः ।
यु॒वोर्विश्वा॒ अधि॒ श्रिय॒ः पृक्ष॑श्च विश्ववेदसा ।
प्रु॒षा॒यन्ते॑ वां प॒वयो॑ हिर॒ण्यये॒ रथे॑ दस्रा हिर॒ण्यये॑

yuvāṃ stomebhirdevayanto aśvināśrāvayanta iva ślokamāyavo yuvāṃ havyābhyāyavaḥ |
yuvorviśvā adhi śriyaḥ pṛkṣaśca viśvavedasā |
pruṣāyante vāṃ pavayo hiraṇyaye rathe dasrā hiraṇyaye

अचे॑ति दस्रा॒ व्यु१॒॑ नाक॑मृण्वथो यु॒ञ्जते॑ वां रथ॒युजो॒ दिवि॑ष्टिष्वध्व॒स्मानो॒ दिवि॑ष्टिषु ।
अधि॑ वां॒ स्थाम॑ व॒न्धुरे॒ रथे॑ दस्रा हिर॒ण्यये॑ ।
प॒थेव॒ यन्ता॑वनु॒शास॑ता॒ रजोऽञ्ज॑सा॒ शास॑ता॒ रज॑ः

aceti dasrā vyu nākamṛṇvatho yuñjate vāṃ rathayujo diviṣṭiṣvadhvasmāno diviṣṭiṣu |
adhi vāṃ sthāma vandhure rathe dasrā hiraṇyaye |
patheva yantāvanuśāsatā rajo'ñjasā śāsatā rajaḥ

शची॑भिर्नः शचीवसू॒ दिवा॒ नक्तं॑ दशस्यतम् ।
मा वां॑ रा॒तिरुप॑ दस॒त्कदा॑ च॒नास्मद्रा॒तिः कदा॑ च॒न

śacībhirnaḥ śacīvasū divā naktaṃ daśasyatam |
mā vāṃ rātirupa dasatkadā canāsmadrātiḥ kadā cana

वृष॑न्निन्द्र वृष॒पाणा॑स॒ इन्द॑व इ॒मे सु॒ता अद्रि॑षुतास उ॒द्भिद॒स्तुभ्यं॑ सु॒तास॑ उ॒द्भिद॑ः ।
ते त्वा॑ मन्दन्तु दा॒वने॑ म॒हे चि॒त्राय॒ राध॑से ।
गी॒र्भिर्गि॑र्वाह॒ः स्तव॑मान॒ आ ग॑हि सुमृळी॒को न॒ आ ग॑हि

vṛṣannindra vṛṣapāṇāsa indava ime sutā adriṣutāsa udbhidastubhyaṃ sutāsa udbhidaḥ |
te tvā mandantu dāvane mahe citrāya rādhase |
gīrbhirgirvāhaḥ stavamāna ā gahi sumṛḻīko na ā gahi

ओ षू णो॑ अग्ने शृणुहि॒ त्वमी॑ळि॒तो दे॒वेभ्यो॑ ब्रवसि य॒ज्ञिये॑भ्यो॒ राज॑भ्यो य॒ज्ञिये॑भ्यः ।
यद्ध॒ त्यामङ्गि॑रोभ्यो धे॒नुं दे॑वा॒ अद॑त्तन ।
वि तां दु॑ह्रे अर्य॒मा क॒र्तरी॒ सचाँ॑ ए॒ष तां वे॑द मे॒ सचा॑

o ṣū ṇo agne śṛṇuhi tvamīḻito devebhyo bravasi yajñiyebhyo rājabhyo yajñiyebhyaḥ |
yaddha tyāmaṅgirobhyo dhenuṃ devā adattana |
vi tāṃ duhre aryamā kartarī sacām̐ eṣa tāṃ veda me sacā

मो षु वो॑ अ॒स्मद॒भि तानि॒ पौंस्या॒ सना॑ भूवन्द्यु॒म्नानि॒ मोत जा॑रिषुर॒स्मत्पु॒रोत जा॑रिषुः ।
यद्व॑श्चि॒त्रं यु॒गेयु॑गे॒ नव्यं॒ घोषा॒दम॑र्त्यम् ।
अ॒स्मासु॒ तन्म॑रुतो॒ यच्च॑ दु॒ष्टरं॑ दिधृ॒ता यच्च॑ दु॒ष्टर॑म्

mo ṣu vo asmadabhi tāni pauṃsyā sanā bhūvandyumnāni mota jāriṣurasmatpurota jāriṣuḥ |
yadvaścitraṃ yugeyuge navyaṃ ghoṣādamartyam |
asmāsu tanmaruto yacca duṣṭaraṃ didhṛtā yacca duṣṭaram

द॒ध्यङ्ह॑ मे ज॒नुषं॒ पूर्वो॒ अङ्गि॑राः प्रि॒यमे॑ध॒ः कण्वो॒ अत्रि॒र्मनु॑र्विदु॒स्ते मे॒ पूर्वे॒ मनु॑र्विदुः ।
तेषां॑ दे॒वेष्वाय॑तिर॒स्माकं॒ तेषु॒ नाभ॑यः ।
तेषां॑ प॒देन॒ मह्या न॑मे गि॒रेन्द्रा॒ग्नी आ न॑मे गि॒रा

dadhyaṅha me januṣaṃ pūrvo aṅgirāḥ priyamedhaḥ kaṇvo atrirmanurviduste me pūrve manurviduḥ |
teṣāṃ deveṣvāyatirasmākaṃ teṣu nābhayaḥ |
teṣāṃ padena mahyā name girendrāgnī ā name girā

होता॑ यक्षद्व॒निनो॑ वन्त॒ वार्यं॒ बृह॒स्पति॑र्यजति वे॒न उ॒क्षभि॑ः पुरु॒वारे॑भिरु॒क्षभि॑ः ।
ज॒गृ॒भ्मा दू॒रआ॑दिशं॒ श्लोक॒मद्रे॒रध॒ त्मना॑ ।
अधा॑रयदर॒रिन्दा॑नि सु॒क्रतु॑ः पु॒रू सद्मा॑नि सु॒क्रतु॑ः

hotā yakṣadvanino vanta vāryaṃ bṛhaspatiryajati vena ukṣabhiḥ puruvārebhirukṣabhiḥ |
jagṛbhmā dūraādiśaṃ ślokamadreradha tmanā |
adhārayadararindāni sukratuḥ purū sadmāni sukratuḥ

ये दे॑वासो दि॒व्येका॑दश॒ स्थ पृ॑थि॒व्यामध्येका॑दश॒ स्थ ।
अ॒प्सु॒क्षितो॑ महि॒नैका॑दश॒ स्थ ते दे॑वासो य॒ज्ञमि॒मं जु॑षध्वम्

ye devāso divyekādaśa stha pṛthivyāmadhyekādaśa stha |
apsukṣito mahinaikādaśa stha te devāso yajñamimaṃ juṣadhvam