स्वबलस्य च घातेन अङ्गदस्य बलेन च ।
राक्षसः क्रोधमाविष्टो वज्रदंष्ट्रो महाबलः
svabalasya ca ghātena aṅgadasya balena ca |
rākṣasaḥ krodhamāviṣṭo vajradaṃṣṭro mahābalaḥ
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये युद्धकाण्डे चतुष्पञ्चाशः सर्गः ॥ ५४ ॥
37 श्लोक · 54 में से 128
अपनी सेना के संहार और अंगद के बल से क्रुद्ध वज्रदंष्ट्र धनुष तानकर वानरों पर बाण बरसाता है। सिर फटते हैं, अंग कटते हैं, और घायल वानर प्रजापति की शरण जाती प्रजा की तरह अंगद की ओर दौड़ते हैं। अंगद वृक्ष फेंकते हैं; राक्षस उसके टुकड़े कर देता है। अंगद शिला फेंककर उसका रथ पहियों, धुरी और घोड़ों सहित चूर कर देते हैं, फिर वृक्षों से भरा शिखर उसके सिर पर पटकते हैं। रक्त से लथपथ वज्रदंष्ट्र उठकर अंगद पर गदा मारता है। फिर वज्रदंष्ट्र बैल की खाल की ढाल और घुँघरू लगी चौड़ी तलवार उठाता है। अंगद भी तलवार लेकर एक ही स्वच्छ प्रहार से उसका सिर काट देते हैं। वानर हर्षित होते हैं।
स्वबलस्य च घातेन अङ्गदस्य बलेन च ।
राक्षसः क्रोधमाविष्टो वज्रदंष्ट्रो महाबलः
svabalasya ca ghātena aṅgadasya balena ca |
rākṣasaḥ krodhamāviṣṭo vajradaṃṣṭro mahābalaḥ
विस्फार्य च धनुर्घोरं शक्राशनिसमप्रभम् ।
वानराणामनीकानि प्राकिरच्छरवृष्टिभिः
visphārya ca dhanurghoraṃ śakrāśanisamaprabham |
vānarāṇāmanīkāni prākiraccharavṛṣṭibhiḥ
राक्षसाश्चापि मुख्यास्ते रथेषु समवस्थिताः ।
नानाप्रहरणाः शूराः प्रायुध्यन्त तदा रणे
rākṣasāścāpi mukhyāste ratheṣu samavasthitāḥ |
nānāpraharaṇāḥ śūrāḥ prāyudhyanta tadā raṇe
वानराणां च शूरास्तु ते सर्वे प्लवगर्षभाः ।
अयुध्यन्त शिलाहस्ताः समवेताः समन्ततः
vānarāṇāṃ ca śūrāstu te sarve plavagarṣabhāḥ |
ayudhyanta śilāhastāḥ samavetāḥ samantataḥ
तत्रायुधसहस्राणि तस्मिन्नायोधने भृशम् ।
राक्षसाः कपिमुख्येषु पातयांचक्रिरे तदा
tatrāyudhasahasrāṇi tasminnāyodhane bhṛśam |
rākṣasāḥ kapimukhyeṣu pātayāṃcakrire tadā
वानराश्चैव रक्षःसु गिरिवृक्षान् महाशिलाः ।
प्रवीराः पातयामासुर्मत्तवारणसंनिभाः
vānarāścaiva rakṣaḥsu girivṛkṣān mahāśilāḥ |
pravīrāḥ pātayāmāsurmattavāraṇasaṃnibhāḥ
शूराणां युध्यमानानां समरेष्वनिवर्तिनाम् ।
तद् राक्षसगणानां च सुयुद्धं समवर्तत
śūrāṇāṃ yudhyamānānāṃ samareṣvanivartinām |
tad rākṣasagaṇānāṃ ca suyuddhaṃ samavartata
प्रभिन्नशिरसः केचिच्छिन्नैः पादैश्च बाहुभिः ।
शस्त्रैरर्दितदेहास्तु रुधिरेण समुक्षिताः
prabhinnaśirasaḥ kecicchinnaiḥ pādaiśca bāhubhiḥ |
śastrairarditadehāstu rudhireṇa samukṣitāḥ
हरयो राक्षसाश्चैव शेरते गां समाश्रिताः ।
कङ्कगृध्रबलाढ्याश्च गोमायुकुलसंकुलाः
harayo rākṣasāścaiva śerate gāṃ samāśritāḥ |
kaṅkagṛdhrabalāḍhyāśca gomāyukulasaṃkulāḥ
कबन्धानि समुत्पेतुर्भीरूणां भीषणानि वै ।
भुजपाणिशिरश्छिन्नाश्छिन्नकायाश्च भूतले
kabandhāni samutpeturbhīrūṇāṃ bhīṣaṇāni vai |
bhujapāṇiśiraśchinnāśchinnakāyāśca bhūtale
वानरा राक्षसाश्चापि निपेतुस्तत्र भूतले ।
ततो वानरसैन्येन हन्यमानं निशाचरम्
vānarā rākṣasāścāpi nipetustatra bhūtale |
tato vānarasainyena hanyamānaṃ niśācaram
प्राभज्यत बलं सर्वं वज्रदंष्ट्रस्य पश्यतः ।
राक्षसान् भयवित्रस्तान् हन्यमानान् प्लवंगमैः
prābhajyata balaṃ sarvaṃ vajradaṃṣṭrasya paśyataḥ |
rākṣasān bhayavitrastān hanyamānān plavaṃgamaiḥ
दृष्ट्वा स रोषताम्राक्षो वज्रदंष्ट्रः प्रतापवान् ।
प्रविवेश धनुष्पाणिस्त्रासयन् हरिवाहिनीम्
dṛṣṭvā sa roṣatāmrākṣo vajradaṃṣṭraḥ pratāpavān |
praviveśa dhanuṣpāṇistrāsayan harivāhinīm
शरैर्विदारयामास कङ्कपत्रैरजिह्मगैः ।
बिभेद वानरांस्तत्र सप्ताष्टौ नव पञ्च च
śarairvidārayāmāsa kaṅkapatrairajihmagaiḥ |
bibheda vānarāṃstatra saptāṣṭau nava pañca ca
विव्याध परमक्रुद्धो वज्रदंष्ट्रः प्रतापवान् ।
त्रस्ताः सर्वे हरिगणाः शरैः संकृत्तदेहिनः ।
अङ्गदं सम्प्रधावन्ति प्रजापतिमिव प्रजाः
vivyādha paramakruddho vajradaṃṣṭraḥ pratāpavān |
trastāḥ sarve harigaṇāḥ śaraiḥ saṃkṛttadehinaḥ |
aṅgadaṃ sampradhāvanti prajāpatimiva prajāḥ
ततो हरिगणान् भग्नान् दृष्ट्वा वालिसुतस्तदा ।
क्रोधेन वज्रदंष्ट्रं तमुदीक्षन्तमुदैक्षत
tato harigaṇān bhagnān dṛṣṭvā vālisutastadā |
krodhena vajradaṃṣṭraṃ tamudīkṣantamudaikṣata
वज्रदंष्ट्रोऽङ्गदश्चोभौ योयुध्येते परस्परम् ।
चेरतुः परमक्रुद्धौ हरिमत्तगजाविव
vajradaṃṣṭro'ṅgadaścobhau yoyudhyete parasparam |
ceratuḥ paramakruddhau harimattagajāviva
ततः शतसहस्रेण हरिपुत्रं महाबलम् ।
जघान मर्मदेशेषु शरैरग्निशिखोपमैः
tataḥ śatasahasreṇa hariputraṃ mahābalam |
jaghāna marmadeśeṣu śarairagniśikhopamaiḥ
रुधिरोक्षितसर्वाङ्गो वालिसूनुर्महाबलः ।
चिक्षेप वज्रदंष्ट्राय वृक्षं भीमपराक्रमः
rudhirokṣitasarvāṅgo vālisūnurmahābalaḥ |
cikṣepa vajradaṃṣṭrāya vṛkṣaṃ bhīmaparākramaḥ
दृष्ट्वा पतन्तं तं वृक्षमसम्भ्रान्तश्च राक्षसः ।
चिच्छेद बहुधा सोऽपि मथितः प्रापतद् भुवि
dṛṣṭvā patantaṃ taṃ vṛkṣamasambhrāntaśca rākṣasaḥ |
ciccheda bahudhā so'pi mathitaḥ prāpatad bhuvi
तं दृष्ट्वा वज्रदंष्ट्रस्य विक्रमं प्लवगर्षभः ।
प्रगृह्य विपुलं शैलं चिक्षेप च ननाद च
taṃ dṛṣṭvā vajradaṃṣṭrasya vikramaṃ plavagarṣabhaḥ |
pragṛhya vipulaṃ śailaṃ cikṣepa ca nanāda ca
तमापतन्तं दृष्ट्वा स रथादाप्लुत्य वीर्यवान् ।
गदापाणिरसम्भ्रान्तः पृथिव्यां समतिष्ठत
tamāpatantaṃ dṛṣṭvā sa rathādāplutya vīryavān |
gadāpāṇirasambhrāntaḥ pṛthivyāṃ samatiṣṭhata
अङ्गदेन शिला क्षिप्ता गत्वा तु रणमूर्धनि ।
सचक्रकूबरं साश्वं प्रममाथ रथं तदा
aṅgadena śilā kṣiptā gatvā tu raṇamūrdhani |
sacakrakūbaraṃ sāśvaṃ pramamātha rathaṃ tadā
ततोऽन्यच्छिखरं गृह्य विपुलं द्रुमभूषितम् ।
वज्रदंष्ट्रस्य शिरसि पातयामास वानरः
tato'nyacchikharaṃ gṛhya vipulaṃ drumabhūṣitam |
vajradaṃṣṭrasya śirasi pātayāmāsa vānaraḥ
अभवच्छोणितोद्गारी वज्रदंष्ट्रः सुमूर्च्छितः ।
मुहूर्तमभवन्मूढो गदामालिङ्ग्य निःश्वसन्
abhavacchoṇitodgārī vajradaṃṣṭraḥ sumūrcchitaḥ |
muhūrtamabhavanmūḍho gadāmāliṅgya niḥśvasan
स लब्धसंज्ञो गदया वालिपुत्रमवस्थितम् ।
जघान परमक्रुद्धो वक्षोदेशे निशाचरः
sa labdhasaṃjño gadayā vāliputramavasthitam |
jaghāna paramakruddho vakṣodeśe niśācaraḥ
गदां त्यक्त्वा ततस्तत्र मुष्टियुद्धमकुर्वत ।
अन्योन्यं जघ्नतुस्तत्र तावुभौ हरिराक्षसौ
gadāṃ tyaktvā tatastatra muṣṭiyuddhamakurvata |
anyonyaṃ jaghnatustatra tāvubhau harirākṣasau
रुधिरोद्गारिणौ तौ तु प्रहारैर्जनितश्रमौ ।
बभूवतुः सुविक्रान्तावङ्गारकबुधाविव
rudhirodgāriṇau tau tu prahārairjanitaśramau |
babhūvatuḥ suvikrāntāvaṅgārakabudhāviva
ततः परमतेजस्वी अङ्गदः प्लवगर्षभः ।
उत्पाट्य वृक्षं स्थितवानासीत् पुष्पफलैर्युतः
tataḥ paramatejasvī aṅgadaḥ plavagarṣabhaḥ |
utpāṭya vṛkṣaṃ sthitavānāsīt puṣpaphalairyutaḥ
जग्राह चार्षभं चर्म खड्गं च विपुलं शुभम् ।
किङ्किणीजालसंछन्नं चर्मणा च परिष्कृतम्
jagrāha cārṣabhaṃ carma khaḍgaṃ ca vipulaṃ śubham |
kiṅkiṇījālasaṃchannaṃ carmaṇā ca pariṣkṛtam
चित्रांश्च रुचिरान् मार्गांश्चेरतुः कपिराक्षसौ ।
जघ्नतुश्च तदान्योन्यं नर्दन्तौ जयकांक्षिणौ
citrāṃśca rucirān mārgāṃśceratuḥ kapirākṣasau |
jaghnatuśca tadānyonyaṃ nardantau jayakāṃkṣiṇau
व्रणैः सास्रैरशोभेतां पुष्पिताविव किंशुकौ ।
युध्यमानौ परिश्रान्तौ जानुभ्यामवनीं गतौ
vraṇaiḥ sāsrairaśobhetāṃ puṣpitāviva kiṃśukau |
yudhyamānau pariśrāntau jānubhyāmavanīṃ gatau
निमेषान्तरमात्रेण अङ्गदः कपिकुञ्जरः ।
उदतिष्ठत दीप्ताक्षो दण्डाहत इवोरगः
nimeṣāntaramātreṇa aṅgadaḥ kapikuñjaraḥ |
udatiṣṭhata dīptākṣo daṇḍāhata ivoragaḥ
निर्मलेन सुधौतेन खड्गेनास्य महच्छिरः ।
जघान वज्रदंष्ट्रस्य वालिसूनुर्महाबलः
nirmalena sudhautena khaḍgenāsya mahacchiraḥ |
jaghāna vajradaṃṣṭrasya vālisūnurmahābalaḥ
रुधिरोक्षितगात्रस्य बभूव पतितं द्विधा ।
तच्च तस्य परीताक्षं शुभं खड्गहतं शिरः
rudhirokṣitagātrasya babhūva patitaṃ dvidhā |
tacca tasya parītākṣaṃ śubhaṃ khaḍgahataṃ śiraḥ
वज्रदंष्ट्रं हतं दृष्ट्वा राक्षसा भयमोहिताः ।
त्रस्ता ह्यभ्यद्रवँल्लङ्कां वध्यमानाः प्लवङ्गमैः ।
विषण्णवदना दीना ह्रिया किंचिदवाङ्मुखाः
vajradaṃṣṭraṃ hataṃ dṛṣṭvā rākṣasā bhayamohitāḥ |
trastā hyabhyadravam̐llaṅkāṃ vadhyamānāḥ plavaṅgamaiḥ |
viṣaṇṇavadanā dīnā hriyā kiṃcidavāṅmukhāḥ
निहत्य तं वज्रधरः प्रतापवान्
स वालिसूनुः कपिसैन्यमध्ये ।
जगाम हर्षं महितो महाबलः
सहस्रनेत्रस्त्रिदशैरिवावृतः
nihatya taṃ vajradharaḥ pratāpavān
sa vālisūnuḥ kapisainyamadhye |
jagāma harṣaṃ mahito mahābalaḥ
sahasranetrastridaśairivāvṛtaḥ
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)