सबले सागरं तीर्णे रामे दशरथात्मजे ।
अमात्यौ रावणः श्रीमानब्रवीच्छुकसारणौ
sabale sāgaraṃ tīrṇe rāme daśarathātmaje |
amātyau rāvaṇaḥ śrīmānabravīcchukasāraṇau
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये युद्धकाण्डे पञ्चविंशः सर्गः ॥६-२५॥
33 श्लोक · 25 में से 128
श्रीराम की सेना के सागर पार कर लेने पर रावण अपने मंत्रियों शुक और सारण से कहता है कि समुद्र पर सेतु बँधना अभूतपूर्व है, मुझे विश्वास नहीं होता। वेश बदलकर जाओ, वानरों की गिनती करो और देखो कि सेतु कैसे बना और वे कैसे ठहरे हैं। दोनों वानर का रूप धरकर सेना में घुसते हैं, पर उसकी गिनती असंभव पाते हैं। विभीषण उन्हें पहचानकर श्रीराम के पास ले आते हैं। काँपते हुए वे सब स्वीकार करते हैं। श्रीराम हँसकर कहते हैं कि जो देखना हो देख लो। रावण से कहना कि कल प्रातः वह लंका को मेरे बाणों से ध्वस्त देखेगा। धर्मात्मा राम से मुक्त होकर गुप्तचर लौटते हैं और रावण से कहते हैं कि उन्होंने चारों पुरुषश्रेष्ठों को एक साथ देखा। अब विरोध छोड़िए, मैथिली को लौटा दीजिए।
सबले सागरं तीर्णे रामे दशरथात्मजे ।
अमात्यौ रावणः श्रीमानब्रवीच्छुकसारणौ
sabale sāgaraṃ tīrṇe rāme daśarathātmaje |
amātyau rāvaṇaḥ śrīmānabravīcchukasāraṇau
समग्रं सागरं तीर्णं दुस्तरं वानरं बलम् ।
अभूतपूर्वं रामेण सागरे सेतुबन्धनम्
samagraṃ sāgaraṃ tīrṇaṃ dustaraṃ vānaraṃ balam |
abhūtapūrvaṃ rāmeṇa sāgare setubandhanam
सागरे सेतुबन्धं तं न श्रद्दध्यां कथंचन ।
अवश्यं चापि संख्येयं तन्मया वानरं बलम्
sāgare setubandhaṃ taṃ na śraddadhyāṃ kathaṃcana |
avaśyaṃ cāpi saṃkhyeyaṃ tanmayā vānaraṃ balam
भवन्तौ वानरं सैन्यं प्रविश्यानुपलक्षितौ ।
परिमाणं च वीर्यं च ये च मुख्याः प्लवंगमाः
bhavantau vānaraṃ sainyaṃ praviśyānupalakṣitau |
parimāṇaṃ ca vīryaṃ ca ye ca mukhyāḥ plavaṃgamāḥ
मन्त्रिणो ये च रामस्य सुग्रीवस्य च सम्मताः ।
ये पूर्वमभिवर्तन्ते ये च शूराः प्लवंगमाः
mantriṇo ye ca rāmasya sugrīvasya ca sammatāḥ |
ye pūrvamabhivartante ye ca śūrāḥ plavaṃgamāḥ
स च सेतुर्यथा बद्धः सागरे सलिलार्णवे ।
निवेशं च यथा तेषां वानराणां महात्मनाम्
sa ca seturyathā baddhaḥ sāgare salilārṇave |
niveśaṃ ca yathā teṣāṃ vānarāṇāṃ mahātmanām
रामस्य व्यवसायं च वीर्यं प्रहरणानि च ।
लक्ष्मणस्य च वीरस्य तत्त्वतो ज्ञातुमर्हथः
rāmasya vyavasāyaṃ ca vīryaṃ praharaṇāni ca |
lakṣmaṇasya ca vīrasya tattvato jñātumarhathaḥ
कश्च सेनापतिस्तेषां वानराणां महात्मनाम् ।
तच्च ज्ञात्वा यथातत्त्वं शीघ्रमागन्तुमर्हथः
kaśca senāpatisteṣāṃ vānarāṇāṃ mahātmanām |
tacca jñātvā yathātattvaṃ śīghramāgantumarhathaḥ
इति प्रतिसमादिष्टौ राक्षसौ शुकसारणौ ।
हरिरूपधरौ वीरौ प्रविष्टौ वानरं बलम्
iti pratisamādiṣṭau rākṣasau śukasāraṇau |
harirūpadharau vīrau praviṣṭau vānaraṃ balam
ततस्तद् वानरं सैन्यमचिन्त्यं लोमहर्षणम् ।
संख्यातुं नाध्यगच्छेतां तदा तौ शुकसारणौ
tatastad vānaraṃ sainyamacintyaṃ lomaharṣaṇam |
saṃkhyātuṃ nādhyagacchetāṃ tadā tau śukasāraṇau
तत् स्थितं पर्वताग्रेषु निर्झरेषु गुहासु च ।
समुद्रस्य च तीरेषु वनेषूपवनेषु च ।
तरमाणं च तीर्णं च तर्तुकामं च सर्वशः
tat sthitaṃ parvatāgreṣu nirjhareṣu guhāsu ca |
samudrasya ca tīreṣu vaneṣūpavaneṣu ca |
taramāṇaṃ ca tīrṇaṃ ca tartukāmaṃ ca sarvaśaḥ
निविष्टं निविशच्चैव भीमनादं महाबलम् ।
तद्बलार्णवमक्षोभ्यं ददृशाते निशाचरौ
niviṣṭaṃ niviśaccaiva bhīmanādaṃ mahābalam |
tadbalārṇavamakṣobhyaṃ dadṛśāte niśācarau
तौ ददर्श महातेजाः प्रतिच्छन्नौ विभीषणः ।
आचचक्षे स रामाय गृहीत्वा शुकसारणौ
tau dadarśa mahātejāḥ praticchannau vibhīṣaṇaḥ |
ācacakṣe sa rāmāya gṛhītvā śukasāraṇau
तस्यैतौ राक्षसेन्द्रस्य मन्त्रिणौ शुकसारणौ ।
लङ्कायाः समनुप्राप्तौ चारौ परपुरंजय
tasyaitau rākṣasendrasya mantriṇau śukasāraṇau |
laṅkāyāḥ samanuprāptau cārau parapuraṃjaya
तौ दृष्ट्वा व्यथितौ रामं निराशौ जीविते तथा ।
कृताञ्जलिपुटौ भीतौ वचनं चेदमूचतुः
tau dṛṣṭvā vyathitau rāmaṃ nirāśau jīvite tathā |
kṛtāñjalipuṭau bhītau vacanaṃ cedamūcatuḥ
आवामिहागतौ सौम्य रावणप्रहितावुभौ ।
परिज्ञातुं बलं सर्वं तदिदं रघुनन्दन
āvāmihāgatau saumya rāvaṇaprahitāvubhau |
parijñātuṃ balaṃ sarvaṃ tadidaṃ raghunandana
तयोस्तद् वचनं श्रुत्वा रामो दशरथात्मजः ।
अब्रवीत् प्रहसन् वाक्यं सर्वभूतहिते रतः
tayostad vacanaṃ śrutvā rāmo daśarathātmajaḥ |
abravīt prahasan vākyaṃ sarvabhūtahite rataḥ
यदि दृष्टं बलं सर्वं वयं वा सुसमाहिताः ।
यथोक्तं वा कृतं कार्यं छन्दतः प्रतिगम्यताम्
yadi dṛṣṭaṃ balaṃ sarvaṃ vayaṃ vā susamāhitāḥ |
yathoktaṃ vā kṛtaṃ kāryaṃ chandataḥ pratigamyatām
अथ किंचिददृष्टं वा भूयस्तद् द्रष्टुमर्हथः ।
विभीषणो वा कात्स्र्न्येन पुनः संदर्शयिष्यति
atha kiṃcidadṛṣṭaṃ vā bhūyastad draṣṭumarhathaḥ |
vibhīṣaṇo vā kātsrnyena punaḥ saṃdarśayiṣyati
न चेदं ग्रहणं प्राप्य भेतव्यं जीवितं प्रति ।
न्यस्तशस्त्रौ गृहीतौ च न दूतौ वधमर्हथः
na cedaṃ grahaṇaṃ prāpya bhetavyaṃ jīvitaṃ prati |
nyastaśastrau gṛhītau ca na dūtau vadhamarhathaḥ
प्रच्छन्नौ च विमुञ्चेमौ चारौ रात्रिंचरावुभौ ।
शत्रुपक्षस्य सततं विभीषण विकर्षिणौ
pracchannau ca vimuñcemau cārau rātriṃcarāvubhau |
śatrupakṣasya satataṃ vibhīṣaṇa vikarṣiṇau
प्रविश्य महतीं लङ्कां भवद्भ्यां धनदानुजः ।
वक्तव्यो रक्षसां राजा यथोक्तं वचनं मम
praviśya mahatīṃ laṅkāṃ bhavadbhyāṃ dhanadānujaḥ |
vaktavyo rakṣasāṃ rājā yathoktaṃ vacanaṃ mama
यद् बलं त्वं समाश्रित्य सीतां मे हृतवानसि ।
तद् दर्शय यथाकामं ससैन्यश्च सबान्धवः
yad balaṃ tvaṃ samāśritya sītāṃ me hṛtavānasi |
tad darśaya yathākāmaṃ sasainyaśca sabāndhavaḥ
श्वः काल्ये नगरीं लङ्कां सप्राकारां सतोरणाम् ।
रक्षसां च बलं पश्य शरैर्विध्वंसितं मया
śvaḥ kālye nagarīṃ laṅkāṃ saprākārāṃ satoraṇām |
rakṣasāṃ ca balaṃ paśya śarairvidhvaṃsitaṃ mayā
क्रोधं भीममहं मोक्ष्ये ससैन्ये त्वयि रावण ।
श्वः काल्ये वज्रवान् वज्रं दानवेष्विव वासवः
krodhaṃ bhīmamahaṃ mokṣye sasainye tvayi rāvaṇa |
śvaḥ kālye vajravān vajraṃ dānaveṣviva vāsavaḥ
इति प्रतिसमादिष्टौ राक्षसौ शुकसारणौ ।
जयेति प्रतिनन्द्यैनं राघवं धर्मवत्सलम्
iti pratisamādiṣṭau rākṣasau śukasāraṇau |
jayeti pratinandyainaṃ rāghavaṃ dharmavatsalam
आगम्य नगरीं लङ्कामब्रूतां राक्षसाधिपम् ।
विभीषणगृहीतौ तु वधार्थं राक्षसेश्वर
āgamya nagarīṃ laṅkāmabrūtāṃ rākṣasādhipam |
vibhīṣaṇagṛhītau tu vadhārthaṃ rākṣaseśvara
दृष्ट्वा धर्मात्मना मुक्तौ रामेणामिततेजसा ।
एकस्थानगता यत्र चत्वारः पुरुषर्षभाः
dṛṣṭvā dharmātmanā muktau rāmeṇāmitatejasā |
ekasthānagatā yatra catvāraḥ puruṣarṣabhāḥ
लोकपालसमाः शूराः कृतास्त्रा दृढविक्रमाः ।
रामो दाशरथिः श्रीमाल्ँलक्ष्मणश्च विभीषणः
lokapālasamāḥ śūrāḥ kṛtāstrā dṛḍhavikramāḥ |
rāmo dāśarathiḥ śrīmālm̐lakṣmaṇaśca vibhīṣaṇaḥ
सुग्रीवश्च महातेजा महेन्द्रसमविक्रमः ।
एते शक्ताः पुरीं लङ्कां सप्राकारां सतोरणाम्
sugrīvaśca mahātejā mahendrasamavikramaḥ |
ete śaktāḥ purīṃ laṅkāṃ saprākārāṃ satoraṇām
उत्पाट्य संक्रामयितुं सर्वे तिष्ठन्तु वानराः ।
यादृशं तद्धि रामस्य रूपं प्रहरणानि च
utpāṭya saṃkrāmayituṃ sarve tiṣṭhantu vānarāḥ |
yādṛśaṃ taddhi rāmasya rūpaṃ praharaṇāni ca
वधिष्यति पुरीं लङ्कामेकस्तिष्ठन्तु ते त्रयः ।
रामलक्ष्मणगुप्ता सा सुग्रीवेण च वाहिनी ।
बभूव दुर्धर्षतरा सर्वैरपि सुरासुरैः
vadhiṣyati purīṃ laṅkāmekastiṣṭhantu te trayaḥ |
rāmalakṣmaṇaguptā sā sugrīveṇa ca vāhinī |
babhūva durdharṣatarā sarvairapi surāsuraiḥ
प्रहृष्टयोधा ध्वजिनी महात्मनां
वनौकसां सम्प्रति योद्धुमिच्छताम् ।
अलं विरोधेन शमो विधीयतां
प्रदीयतां दाशरथाय मैथिली
prahṛṣṭayodhā dhvajinī mahātmanāṃ
vanaukasāṃ samprati yoddhumicchatām |
alaṃ virodhena śamo vidhīyatāṃ
pradīyatāṃ dāśarathāya maithilī
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)