अध्याय 238: व्यास शुकदेव को सृष्टि और युग सिखाते हैं

आद्यन्तं सर्वभूतानां ज्ञातुमिच्छामि कौरव ।
ध्यानं कर्म च कालं च तथैवायुर्युगेयुगे

ādyantaṃ sarvabhūtānāṃ jñātumicchāmi kaurava |
dhyānaṃ karma ca kālaṃ ca tathaivāyuryugeyuge

लोकतत्त्वं च कार्त्स्न्येन भूतानामागतिं गतिम् ।
सर्गश्च निधनं चैव कुत एतत्प्रवर्तते

lokatattvaṃ ca kārtsnyena bhūtānāmāgatiṃ gatim |
sargaśca nidhanaṃ caiva kuta etatpravartate

भेदकं भेदतत्वं च तथाऽन्येषां मतं तथा ।
अवस्थात्रितयं चैव यादृशं च पितामह

bhedakaṃ bhedatatvaṃ ca tathā'nyeṣāṃ mataṃ tathā |
avasthātritayaṃ caiva yādṛśaṃ ca pitāmaha

यदि तेऽनुग्रहे बुद्धिरस्मास्विह सतां वर ।
एतद्भवन्तं पृच्छामि तद्भवान्प्रब्रवीतु मे

yadi te'nugrahe buddhirasmāsviha satāṃ vara |
etadbhavantaṃ pṛcchāmi tadbhavānprabravītu me

पूर्वं हि कथितं श्रुत्वा भृगुभाषितमुत्तमम् ॥
भरद्वाजस्य विप्रर्षेस्ततो मे बुद्धिरुत्तमा

pūrvaṃ hi kathitaṃ śrutvā bhṛgubhāṣitamuttamam ||
bharadvājasya viprarṣestato me buddhiruttamā

जाता परमधर्मिष्ठा दिव्यसंस्थानसंस्थिता ।
ततो भूयस्तु पृच्छामि तद्भवान्वक्तुमर्हति

jātā paramadharmiṣṭhā divyasaṃsthānasaṃsthitā |
tato bhūyastu pṛcchāmi tadbhavānvaktumarhati

अत्र ते वर्तयिष्येऽहमितिहासं पुरातनम् ।
जगौ यद्भगवान्व्यासः पुत्राय परिपृच्छते

atra te vartayiṣye'hamitihāsaṃ purātanam |
jagau yadbhagavānvyāsaḥ putrāya paripṛcchate

अधीत्य वेदानखिलान्साङ्गोपनिषदस्तथा ।
अन्विच्छन्नैष्ठिकं कर्म धर्मनैपुणदर्शनात्

adhītya vedānakhilānsāṅgopaniṣadastathā |
anvicchannaiṣṭhikaṃ karma dharmanaipuṇadarśanāt

कृष्णद्वैपायनं व्यासं पुत्रो वैयासकिः शुकः ।
पप्रच्छ संशयमिमं छिन्नधर्मार्थसंशयम्

kṛṣṇadvaipāyanaṃ vyāsaṃ putro vaiyāsakiḥ śukaḥ |
papraccha saṃśayamimaṃ chinnadharmārthasaṃśayam

भूतग्रामस्य र्क्तारं कालज्ञाने च निश्चितम् ।
ज्ञानं ब्रह्म च योगं च गवात्मकमिदं जगत्

bhūtagrāmasya rktāraṃ kālajñāne ca niścitam |
jñānaṃ brahma ca yogaṃ ca gavātmakamidaṃ jagat

त्रितये त्वेनमायाति तथा ह्येषोऽपि वा पुनः ।
केनैव च विभागः स्यात्तुरीयो लक्षणैर्विना

tritaye tvenamāyāti tathā hyeṣo'pi vā punaḥ |
kenaiva ca vibhāgaḥ syātturīyo lakṣaṇairvinā

ज्ञानज्ञेयान्तरे कोसौ कोयं भावस्तु भेदवत् ।
यज्ज्ञानं लक्षणं चैव तेषां कर्तारमेव च ।
ब्राह्मणस्य च यत्कृत्यं तद्भवान्वक्तुमर्हति

jñānajñeyāntare kosau koyaṃ bhāvastu bhedavat |
yajjñānaṃ lakṣaṇaṃ caiva teṣāṃ kartārameva ca |
brāhmaṇasya ca yatkṛtyaṃ tadbhavānvaktumarhati

तस्मै प्रोवाच तत्सर्वं पिता पुत्राय पृच्छते ।
अतीतानागते विद्वान्सर्वज्ञः सर्वधर्मवित्

tasmai provāca tatsarvaṃ pitā putrāya pṛcchate |
atītānāgate vidvānsarvajñaḥ sarvadharmavit

पृच्छतस्तव सत्पुत्र यथावत्कीर्तयाम्यहम् ।
शृणुष्वावहितो भूत्वा यथाऽऽवृतमिदं जगत्

pṛcchatastava satputra yathāvatkīrtayāmyaham |
śṛṇuṣvāvahito bhūtvā yathā''vṛtamidaṃ jagat

कार्यादि कारणान्तं यत्कार्यान्तं कारणादिकम् ।
ज्ञानं तदुभयं वित्त्वा सत्यं च परमं शुभम्

kāryādi kāraṇāntaṃ yatkāryāntaṃ kāraṇādikam |
jñānaṃ tadubhayaṃ vittvā satyaṃ ca paramaṃ śubham

ब्रह्मेति चाभिविख्यातं तद्वै पश्यन्ति सूरयः ।
ब्रह्मतेजोमयं भूतं भूतकारणमद्भुतम्

brahmeti cābhivikhyātaṃ tadvai paśyanti sūrayaḥ |
brahmatejomayaṃ bhūtaṃ bhūtakāraṇamadbhutam

आसीदादौ ततस्त्वाहुः प्राधान्यमिति तद्विदः ।
त्रिगुणां तां महामायां वैष्णवीं प्रकृतिं विदुः

āsīdādau tatastvāhuḥ prādhānyamiti tadvidaḥ |
triguṇāṃ tāṃ mahāmāyāṃ vaiṣṇavīṃ prakṛtiṃ viduḥ

तदीदृशमनाद्यन्तमव्यक्तमजरं ध्रुवम् ।
अप्रतर्क्यमविज्ञेयं ब्रह्माग्रे वैकृतं च तत्

tadīdṛśamanādyantamavyaktamajaraṃ dhruvam |
apratarkyamavijñeyaṃ brahmāgre vaikṛtaṃ ca tat

तद्वै प्रधानमुद्दिष्टं त्रिसूक्ष्मं त्रिगुणात्मकम् ।
सम्यग्योगगुणं स्वस्थं तदिच्छाक्षोभितं महत्

tadvai pradhānamuddiṣṭaṃ trisūkṣmaṃ triguṇātmakam |
samyagyogaguṇaṃ svasthaṃ tadicchākṣobhitaṃ mahat

शक्तित्रयात्मिका तस्य प्रकृतिः कारणात्मिका ।
अस्वतन्त्रा च सततं विदधिष्ठानसंयुता

śaktitrayātmikā tasya prakṛtiḥ kāraṇātmikā |
asvatantrā ca satataṃ vidadhiṣṭhānasaṃyutā

स्वभावाख्यं समापन्ना मोहविग्रहधारिणी ।
विविधस्यास्य जीवस्य भोगार्थं समुपागता

svabhāvākhyaṃ samāpannā mohavigrahadhāriṇī |
vividhasyāsya jīvasya bhogārthaṃ samupāgatā

यथा संनिधिमात्रेण गन्धक्षोभाय जायते ।
मनस्तद्वदशेषस्य परात्पर इति स्मृतः

yathā saṃnidhimātreṇa gandhakṣobhāya jāyate |
manastadvadaśeṣasya parātpara iti smṛtaḥ

सृष्ट्वा प्रविश्य तत्तस्मिन्क्षोभयामास विष्ठितः ।
सात्विको राजसश्चैव तामसश्च त्रिधा महान्

sṛṣṭvā praviśya tattasminkṣobhayāmāsa viṣṭhitaḥ |
sātviko rājasaścaiva tāmasaśca tridhā mahān

प्रधानतत्वादुद्भूतो महत्वाच्च महान्स्मृतः ।
प्रधानतत्वमुद्भूतं महत्तत्वं समावृणोत्

pradhānatatvādudbhūto mahatvācca mahānsmṛtaḥ |
pradhānatatvamudbhūtaṃ mahattatvaṃ samāvṛṇot

कालात्मनाऽभिभूतं तत्कालोंऽशः परमात्मनः ।
पुरुषश्चाप्रमेयात्मा स एव इति गीयते

kālātmanā'bhibhūtaṃ tatkāloṃ'śaḥ paramātmanaḥ |
puruṣaścāprameyātmā sa eva iti gīyate

त्रिगुणोसौ महाज्ञातः प्रधान इति वै श्रुतिः

triguṇosau mahājñātaḥ pradhāna iti vai śrutiḥ

सात्विको राजसश्चैव तामसश्च त्रिधात्मकः ।
त्रिविधोऽयमहङ्कारो महत्तत्वादजायत

sātviko rājasaścaiva tāmasaśca tridhātmakaḥ |
trividho'yamahaṅkāro mahattatvādajāyata

तामसोऽसावहङ्कारो भूतादिरिति संज्ञितः ।
भूतानामादिभूतत्वाद्रक्ताहिस्तामसः स्मृतः

tāmaso'sāvahaṅkāro bhūtādiriti saṃjñitaḥ |
bhūtānāmādibhūtatvādraktāhistāmasaḥ smṛtaḥ

भूतादिः स विकुर्वाणः शिष्टं तन्मात्रकं ततः ।
ससर्ज शब्दं तन्मात्रमाकाशं शब्दलक्षणम्

bhūtādiḥ sa vikurvāṇaḥ śiṣṭaṃ tanmātrakaṃ tataḥ |
sasarja śabdaṃ tanmātramākāśaṃ śabdalakṣaṇam

शब्दलक्षणमाकाशं शब्दतन्मात्रमावृणोत् ।
तेन संपीड्यमानस्तु स्पर्शमात्रं ससर्ज ह

śabdalakṣaṇamākāśaṃ śabdatanmātramāvṛṇot |
tena saṃpīḍyamānastu sparśamātraṃ sasarja ha

शब्दमात्रं तदाकाशं स्पर्शमात्रं समावृणोत् ।
ससर्ज वायुस्तेनासौ पीड्यमान इति श्रुतिः

śabdamātraṃ tadākāśaṃ sparśamātraṃ samāvṛṇot |
sasarja vāyustenāsau pīḍyamāna iti śrutiḥ

स्पर्शमात्रं तदा वायू रूपमात्रं समावृणोत् ।
तेन संपीड्यमानस्तु ससर्जाग्निमिति श्रुतिः

sparśamātraṃ tadā vāyū rūpamātraṃ samāvṛṇot |
tena saṃpīḍyamānastu sasarjāgnimiti śrutiḥ

रूपमात्रं ततो वह्निं समुत्सृज्य समावृणोत् ।
तेन संपीड्यमानस्तु रसमात्रं ससर्ज ह

rūpamātraṃ tato vahniṃ samutsṛjya samāvṛṇot |
tena saṃpīḍyamānastu rasamātraṃ sasarja ha

रुपमात्रगतं तेजो रसमात्रं समावृणोत् ।
तेन संपीड्यमानस्तु ससर्जाम्भ इति श्रुतिः

rupamātragataṃ tejo rasamātraṃ samāvṛṇot |
tena saṃpīḍyamānastu sasarjāmbha iti śrutiḥ

रसमात्रात्मकं भूयो रसं तन्मात्रमावृणोत् ।
तेन संपीड्यमानस्तु गन्धं तन्मात्रकं ततः

rasamātrātmakaṃ bhūyo rasaṃ tanmātramāvṛṇot |
tena saṃpīḍyamānastu gandhaṃ tanmātrakaṃ tataḥ

ससर्ज गन्धं तन्मात्रमावृणोत्करकं ततः ।
तेन संपीड्यमानस्तु काठिन्यं च ससर्ज ह

sasarja gandhaṃ tanmātramāvṛṇotkarakaṃ tataḥ |
tena saṃpīḍyamānastu kāṭhinyaṃ ca sasarja ha

पृथिवी जायते तस्माद्गन्धतन्मात्रजात्तथा

pṛthivī jāyate tasmādgandhatanmātrajāttathā

अम्मयं सर्वमेवेदमापस्तस्तम्भिरे पुनः ।
भूतानीमानि जातानि पृथिव्यादीनि वै श्रुतिः

ammayaṃ sarvamevedamāpastastambhire punaḥ |
bhūtānīmāni jātāni pṛthivyādīni vai śrutiḥ

भूतानां मूर्तिरेवैषामन्नं चैषां मता बुधैः ।
तस्मिंस्तस्मिंस्तु तन्मात्रा तन्मात्रा इति ते स्मृताः

bhūtānāṃ mūrtirevaiṣāmannaṃ caiṣāṃ matā budhaiḥ |
tasmiṃstasmiṃstu tanmātrā tanmātrā iti te smṛtāḥ

तैजसानीन्द्रियाण्याहुर्देवा वैकारिका दश ।
एकादशं मनश्चात्र देवा वैकारिकाः स्मृताः

taijasānīndriyāṇyāhurdevā vaikārikā daśa |
ekādaśaṃ manaścātra devā vaikārikāḥ smṛtāḥ

एषामुद्धर्तकः कालो नानाभेदवदास्थितः ।
परमात्मा च भूतात्मा गुणभेदेन संस्थितः ।
एक एव त्रिधा भिन्नः करोति विविधाः क्रियाः

eṣāmuddhartakaḥ kālo nānābhedavadāsthitaḥ |
paramātmā ca bhūtātmā guṇabhedena saṃsthitaḥ |
eka eva tridhā bhinnaḥ karoti vividhāḥ kriyāḥ

ब्रह्मा सृजति भूतानि पाति नारायणोऽव्ययः ।
रुद्रो हन्ति जगन्मूर्तिः काल एष क्रियाबुधः

brahmā sṛjati bhūtāni pāti nārāyaṇo'vyayaḥ |
rudro hanti jaganmūrtiḥ kāla eṣa kriyābudhaḥ

कालोपि तन्मयोचिन्त्यस्त्रिगुणात्मा सनातनः ।
अव्यक्तोसावचिन्त्योसौ वर्तते भिन्नलक्षणः

kālopi tanmayocintyastriguṇātmā sanātanaḥ |
avyaktosāvacintyosau vartate bhinnalakṣaṇaḥ

कालात्मना त्विदं भिन्नमभिन्नं श्रूयते हि यत् ।
अनाद्यन्तमजं दिव्यमव्यक्तमजरं ध्रुवम् ।
अप्रतर्क्यमविज्ञेयं ब्रह्माग्रे संप्रवर्तते

kālātmanā tvidaṃ bhinnamabhinnaṃ śrūyate hi yat |
anādyantamajaṃ divyamavyaktamajaraṃ dhruvam |
apratarkyamavijñeyaṃ brahmāgre saṃpravartate

काष्ठा निमेषा दश पञ्च चैव
त्रिंशत्तु काष्ठा गणयेत्कलां ताम् ।
त्रिंशत्कलश्चापि भवेन्मुहूर्तो
भागः कलाया दशमश्च यः स्यात्

kāṣṭhā nimeṣā daśa pañca caiva
triṃśattu kāṣṭhā gaṇayetkalāṃ tām |
triṃśatkalaścāpi bhavenmuhūrto
bhāgaḥ kalāyā daśamaśca yaḥ syāt

त्रिंशन्मुहूर्तं तु भवेदहश्च
रात्रिश्च सङ्ख्या मुनिभिः प्रणीता ।
मासः स्मृतो रात्र्यहनी च त्रिंशु
त्संवत्सरो द्वादशमास उक्तः

triṃśanmuhūrtaṃ tu bhavedahaśca
rātriśca saṅkhyā munibhiḥ praṇītā |
māsaḥ smṛto rātryahanī ca triṃśu
tsaṃvatsaro dvādaśamāsa uktaḥ

संवत्सरं द्वे अयने वदन्ति
सङ्ख्याविदो दक्षिणमुत्तरं च

saṃvatsaraṃ dve ayane vadanti
saṅkhyāvido dakṣiṇamuttaraṃ ca

पहोरात्रौ विभजते सूर्यो मानुषलौकिकौ ।
रात्रिः स्वप्नाय संयाति चेष्टायै कर्मणामहः

pahorātrau vibhajate sūryo mānuṣalaukikau |
rātriḥ svapnāya saṃyāti ceṣṭāyai karmaṇāmahaḥ

पित्र्ये रात्र्यहनी मासः प्रविभागस्तयोः पुनः ।
शुक्लोऽहः कर्मचेष्टायां कृष्णः स्वप्नाय शर्वरी

pitrye rātryahanī māsaḥ pravibhāgastayoḥ punaḥ |
śuklo'haḥ karmaceṣṭāyāṃ kṛṣṇaḥ svapnāya śarvarī

दैवे रात्र्यहनी ह्यब्दः प्रविभागस्तयोः पुनः ।
अहस्तत्रोदगयनं रात्रिः स्याद्दक्षिणायनम्

daive rātryahanī hyabdaḥ pravibhāgastayoḥ punaḥ |
ahastatrodagayanaṃ rātriḥ syāddakṣiṇāyanam

ये ते रात्र्यहनी पूर्वं कीर्तिते दैवलौकिके ।
तयोः सङ्ख्याय वर्षाग्रं ब्राह्ने वक्ष्याम्यहः क्षपे

ye te rātryahanī pūrvaṃ kīrtite daivalaukike |
tayoḥ saṅkhyāya varṣāgraṃ brāhne vakṣyāmyahaḥ kṣape

तेषां संवत्सराग्नाणि प्रवक्ष्याम्यनुपूर्वशः ।
कृते त्रेतायुगे चैव द्वापरे च कलौ तथा

teṣāṃ saṃvatsarāgnāṇi pravakṣyāmyanupūrvaśaḥ |
kṛte tretāyuge caiva dvāpare ca kalau tathā

चत्वार्याहुः सहस्राणि वर्षाणां तत्कृतं युगम् ।
तस्य तावच्छती संध्या संध्यांशश्च तथाविधः

catvāryāhuḥ sahasrāṇi varṣāṇāṃ tatkṛtaṃ yugam |
tasya tāvacchatī saṃdhyā saṃdhyāṃśaśca tathāvidhaḥ

इतरेषु ससंध्येषु संध्यांशेषु ततस्त्रिषु ।
एकापायेन संयान्ति सहस्राणि शतानि च

itareṣu sasaṃdhyeṣu saṃdhyāṃśeṣu tatastriṣu |
ekāpāyena saṃyānti sahasrāṇi śatāni ca

एतानि शाश्वताँल्लोकान्धारयन्ति सनातनान् ।
एतद्ब्रह्मविदां तात विदितं ब्रह्म शाश्वतम्

etāni śāśvatām̐llokāndhārayanti sanātanān |
etadbrahmavidāṃ tāta viditaṃ brahma śāśvatam

चतुष्पात्सकलो धर्मः सत्यं चैव कृते युग ।
नाधर्मेणागमः कश्चिद्युगे तस्मिन्प्रवर्तते

catuṣpātsakalo dharmaḥ satyaṃ caiva kṛte yuga |
nādharmeṇāgamaḥ kaścidyuge tasminpravartate

इतरेष्वागमाद्धर्मः पादशस्त्ववरोप्यते ।
सत्यं शौत्रं तथायुश्च धर्मश्चापैति पादशः ।
चौर्यकानृतमायाभिरधर्मश्चोपचीयते

itareṣvāgamāddharmaḥ pādaśastvavaropyate |
satyaṃ śautraṃ tathāyuśca dharmaścāpaiti pādaśaḥ |
cauryakānṛtamāyābhiradharmaścopacīyate

अरोगाः सर्वसिद्धार्थाश्चतुर्वर्षशतायुषः ।
कृते त्रेतायुगे त्वेषां पादशो ह्रसते वयः

arogāḥ sarvasiddhārthāścaturvarṣaśatāyuṣaḥ |
kṛte tretāyuge tveṣāṃ pādaśo hrasate vayaḥ

वेदवादाश्चानुयुगं ह्रसन्तीतीह न श्रुतम् ।
आयूंषि चाशिषश्चैव वेदस्यैव च यत्फलम्

vedavādāścānuyugaṃ hrasantītīha na śrutam |
āyūṃṣi cāśiṣaścaiva vedasyaiva ca yatphalam

अन्ये कृतयुगे धर्मास्त्रेतायां द्वापरेऽपरे ।
अन्ये कलियुगे धर्मा यथाशक्ति कृता इव

anye kṛtayuge dharmāstretāyāṃ dvāpare'pare |
anye kaliyuge dharmā yathāśakti kṛtā iva

तपः परं कृतयुगे त्रेतायां सत्यमुत्तमम् ।
द्वापरे यज्ञमेवाहुर्दानमेव कलौ युगे

tapaḥ paraṃ kṛtayuge tretāyāṃ satyamuttamam |
dvāpare yajñamevāhurdānameva kalau yuge

एतां द्वादशसाहस्त्रीं युगाख्यां कवयो विदुः ।
सहस्रपरिवर्तं तद्ब्राह्मं दिवसमुच्यते

etāṃ dvādaśasāhastrīṃ yugākhyāṃ kavayo viduḥ |
sahasraparivartaṃ tadbrāhmaṃ divasamucyate

रात्रिस्तु तावती ब्राह्मी तदादौ विश्वमीश्वरः ।
प्रलयेत्मानमाविश्य सुप्त्वासोऽन्ते विबुध्यते

rātristu tāvatī brāhmī tadādau viśvamīśvaraḥ |
pralayetmānamāviśya suptvāso'nte vibudhyate

सहस्रयुगपर्यन्तमहर्यद्ब्रह्मणे विदुः ।
रात्रिं युगसहस्रां तां तेऽहोरात्रविदो जनाः

sahasrayugaparyantamaharyadbrahmaṇe viduḥ |
rātriṃ yugasahasrāṃ tāṃ te'horātravido janāḥ

प्रतिबुद्धो विकुरुते ब्रह्माक्षय्यं क्षपाक्षये ।
सृजते च महद्भूतं तस्माद्व्यक्तात्मकं मनः

pratibuddho vikurute brahmākṣayyaṃ kṣapākṣaye |
sṛjate ca mahadbhūtaṃ tasmādvyaktātmakaṃ manaḥ

मनः सृष्टिं विकुरुते चोद्यमानं सिसृक्षया ।
आकाशं जायते तस्मात्तस्य शब्दे गुणो मतः

manaḥ sṛṣṭiṃ vikurute codyamānaṃ sisṛkṣayā |
ākāśaṃ jāyate tasmāttasya śabde guṇo mataḥ

आकाशात्तु विकुर्वाणात्सर्वगन्धवहः शुचिः ।
बलवाञ्जायते वायुस्तस्य स्पर्शो गुणो मतः

ākāśāttu vikurvāṇātsarvagandhavahaḥ śuciḥ |
balavāñjāyate vāyustasya sparśo guṇo mataḥ

वायोरपि विकुर्वाणाज्ज्योतिर्भवति भास्वरम् ।
रोचनं जनयेच्छुद्धं तद्रूपगुणमुच्यते

vāyorapi vikurvāṇājjyotirbhavati bhāsvaram |
rocanaṃ janayecchuddhaṃ tadrūpaguṇamucyate

ज्योतिषोपि विकुर्वाणाद्भवन्त्यापो रसात्मिकाः ।
अद्भ्यो गन्धवहा भूमिः पूर्वेषां सृष्टिरुच्यते

jyotiṣopi vikurvāṇādbhavantyāpo rasātmikāḥ |
adbhyo gandhavahā bhūmiḥ pūrveṣāṃ sṛṣṭirucyate

ब्रह्मतेजोमयं शुक्लं यस्य सर्वमिदं जगत् ।
एकस्य ब्रह्मभूतस्य द्वयं स्थावरजङ्गमम्

brahmatejomayaṃ śuklaṃ yasya sarvamidaṃ jagat |
ekasya brahmabhūtasya dvayaṃ sthāvarajaṅgamam

अहर्मुखे विवुद्धं तत्सृजते विद्यया जगत् ।
अग्र एव महद्भूतमाशु व्यक्तात्मकं मनः

aharmukhe vivuddhaṃ tatsṛjate vidyayā jagat |
agra eva mahadbhūtamāśu vyaktātmakaṃ manaḥ

अभिभूयेह चातिष्ठद्व्यसृदत्सप्त मानसान् ।
दूरगं बहुधागामि प्रार्थनासंशयात्मकम्

abhibhūyeha cātiṣṭhadvyasṛdatsapta mānasān |
dūragaṃ bahudhāgāmi prārthanāsaṃśayātmakam

मनः सृष्टिं न कुरुते चोद्यमानं सिसृक्षया ।
आकाशोजायते तस्मात्तस्य शब्दो गुणो मतः

manaḥ sṛṣṭiṃ na kurute codyamānaṃ sisṛkṣayā |
ākāśojāyate tasmāttasya śabdo guṇo mataḥ

आकाशात्तु विकुर्वाणात्सर्वगन्धवहः शुचिः ।
बलवाञ्जायते वायुस्तस्य स्पर्शगुणं विदुः

ākāśāttu vikurvāṇātsarvagandhavahaḥ śuciḥ |
balavāñjāyate vāyustasya sparśaguṇaṃ viduḥ

वायोरपि विकुर्वाणाज्ज्योतिर्भूतं तमोनुदम् ।
रोचिष्णुर्जायते तत्र तद्रूपगुणमुच्यते

vāyorapi vikurvāṇājjyotirbhūtaṃ tamonudam |
rociṣṇurjāyate tatra tadrūpaguṇamucyate

ज्योतिषोपि विकुर्वाणाद्भवन्त्यापो रसात्मिकाः ।
अद्भ्यो गन्धवहा भूमिः पूर्वेषां सृष्टिरुच्यते

jyotiṣopi vikurvāṇādbhavantyāpo rasātmikāḥ |
adbhyo gandhavahā bhūmiḥ pūrveṣāṃ sṛṣṭirucyate

गुणाः पूर्वस्य पूर्वस्य प्राप्नुवन्त्युत्तरोत्तरम् ।
तेषां यावद्गुणं यद्यत्तत्तावद्गुणकं स्मृतम्

guṇāḥ pūrvasya pūrvasya prāpnuvantyuttarottaram |
teṣāṃ yāvadguṇaṃ yadyattattāvadguṇakaṃ smṛtam

उपलभ्याप्सु चेद्गन्धं केचिद्ब्रयुरनैपुणात् ।
पृथिव्यामेव तं विद्यादपां वायोश्च संश्रितम्

upalabhyāpsu cedgandhaṃ kecidbrayuranaipuṇāt |
pṛthivyāmeva taṃ vidyādapāṃ vāyośca saṃśritam

एते सप्तविधात्मानो नानावीर्याः पृथक्पृथक् ।
नाशक्नुवन्प्रजाः स्रष्टुभसमागम्य कृत्स्नशः

ete saptavidhātmāno nānāvīryāḥ pṛthakpṛthak |
nāśaknuvanprajāḥ sraṣṭubhasamāgamya kṛtsnaśaḥ

ते समेत्य महात्मानो ह्यन्योन्यमभिसंश्रिताः ।
शरीराश्रयणं प्राप्तास्ततः पुरुष उच्यते

te sametya mahātmāno hyanyonyamabhisaṃśritāḥ |
śarīrāśrayaṇaṃ prāptāstataḥ puruṣa ucyate

श्रयणाच्छरीरी भवति मूर्तिमान्षोडशात्मकः ।
तमाविशन्ति भूतानि महान्ति सह कर्मणा

śrayaṇāccharīrī bhavati mūrtimānṣoḍaśātmakaḥ |
tamāviśanti bhūtāni mahānti saha karmaṇā

सर्वभूतान्युपादाय तपसश्चरणाय हि ।
आदिकर्ता महाभूतं तमेवाहुः प्रजापतिम्

sarvabhūtānyupādāya tapasaścaraṇāya hi |
ādikartā mahābhūtaṃ tamevāhuḥ prajāpatim

स वै सृजति भूतानि स एव पुरुषः परः ।
अजो जनयते ब्रह्मा देवर्षिपितृमानवान्

sa vai sṛjati bhūtāni sa eva puruṣaḥ paraḥ |
ajo janayate brahmā devarṣipitṛmānavān

लोकान्नदीः समुद्रांश्च दिशः शैलान्वनस्पतीन् ।
नरकिन्नररक्षांसि वयः पशुमृगोरगान् ।
अव्ययं च व्ययं चैव द्वयं स्थावरजङ्गमम्

lokānnadīḥ samudrāṃśca diśaḥ śailānvanaspatīn |
narakinnararakṣāṃsi vayaḥ paśumṛgoragān |
avyayaṃ ca vyayaṃ caiva dvayaṃ sthāvarajaṅgamam

तेषां ये यानि कर्माणि प्राक्सृष्ट्यां प्रतिपेदिरे ।
तान्येव प्रतिपाद्यन्ते सृज्यमानाः पुनः पुनः

teṣāṃ ye yāni karmāṇi prāksṛṣṭyāṃ pratipedire |
tānyeva pratipādyante sṛjyamānāḥ punaḥ punaḥ

हिंस्राहिंस्रे मृदुक्रूरे धर्माधर्मावृत्तानृते ।
तद्भाविताः प्रपद्यन्ते तस्मात्तत्तस्य रोचते

hiṃsrāhiṃsre mṛdukrūre dharmādharmāvṛttānṛte |
tadbhāvitāḥ prapadyante tasmāttattasya rocate

महाभूतेषु नानात्वमिन्द्रियार्थेषु मूर्तिषु ।
विनियोगं च भूतानां धातैव विदधात्युत

mahābhūteṣu nānātvamindriyārtheṣu mūrtiṣu |
viniyogaṃ ca bhūtānāṃ dhātaiva vidadhātyuta

केचित्पुरुषकारं तु प्राहुः कर्मविदो जनाः ।
दैवमित्यपरे विप्राः स्वभावं भूतचिन्तकाः

kecitpuruṣakāraṃ tu prāhuḥ karmavido janāḥ |
daivamityapare viprāḥ svabhāvaṃ bhūtacintakāḥ

पौरुषं कर्म दैवं च फलवृत्तिस्वभावतः ।
त्रय एतेऽपृथग्भूता अविवेकः कथंचन

pauruṣaṃ karma daivaṃ ca phalavṛttisvabhāvataḥ |
traya ete'pṛthagbhūtā avivekaḥ kathaṃcana

एवमेतच्च दैवं च द्भूतं सृजते जगत् ।
कर्मस्था विषयं ब्रूयुः सत्वस्थाः समदर्शिनः

evametacca daivaṃ ca dbhūtaṃ sṛjate jagat |
karmasthā viṣayaṃ brūyuḥ satvasthāḥ samadarśinaḥ

ततो निःश्रेयसं जन्तोस्तस्य मूलं शमो दमः ।
तेन सर्वानवाप्नोति यान्कामान्मनसेच्छति

tato niḥśreyasaṃ jantostasya mūlaṃ śamo damaḥ |
tena sarvānavāpnoti yānkāmānmanasecchati

तपसा तदवाप्नोति यद्भूतं सृजते जगत् ।
स तद्भूतश्च सर्वेषां भूतानां भवति प्रभुः

tapasā tadavāpnoti yadbhūtaṃ sṛjate jagat |
sa tadbhūtaśca sarveṣāṃ bhūtānāṃ bhavati prabhuḥ

ऋषयस्तपसा वेदानध्यैषन्त दिवानिशम् ।
अनादिनिधना नित्या वागुत्सृष्टा स्वयंभुवा

ṛṣayastapasā vedānadhyaiṣanta divāniśam |
anādinidhanā nityā vāgutsṛṣṭā svayaṃbhuvā

ऋषीणां नामधेयानि याश्च वेदेषु सृष्टयः ।
नाम रूपं च भूतानां कर्मणां च प्रवर्तनम्

ṛṣīṇāṃ nāmadheyāni yāśca vedeṣu sṛṣṭayaḥ |
nāma rūpaṃ ca bhūtānāṃ karmaṇāṃ ca pravartanam

वेदशब्देभ्य एवादौ निर्मिमीते स ईश्वरः ।
नामधेयानि चर्षीणां याश्च वेदेषु सृष्टयः ।
शर्वर्यन्तेषु जातानामन्येभ्यो विदधात्यजः

vedaśabdebhya evādau nirmimīte sa īśvaraḥ |
nāmadheyāni carṣīṇāṃ yāśca vedeṣu sṛṣṭayaḥ |
śarvaryanteṣu jātānāmanyebhyo vidadhātyajaḥ

नामभेदतपः कर्मयज्ञाख्या लोकसिद्धये ।
आत्मसिद्धिस्तु वेदेषु प्रोच्यते दशभिः क्रमैः

nāmabhedatapaḥ karmayajñākhyā lokasiddhaye |
ātmasiddhistu vedeṣu procyate daśabhiḥ kramaiḥ

यदुक्तं वेदवादेषु गहनं वेददृष्टिभिः ।
तदन्तेषु यथायुक्तं क्रमयोगेन लक्ष्यते

yaduktaṃ vedavādeṣu gahanaṃ vedadṛṣṭibhiḥ |
tadanteṣu yathāyuktaṃ kramayogena lakṣyate

कर्मजोऽयं पृथग्भावो द्वन्द्वयुक्तो हि देहिनः ।
आत्मसिद्धिस्तु विज्ञानाज्जहाति प्रायशो बलम्

karmajo'yaṃ pṛthagbhāvo dvandvayukto hi dehinaḥ |
ātmasiddhistu vijñānājjahāti prāyaśo balam

द्वे ब्रह्मणी वेदितव्ये शब्दब्रह्म परं च यत् ।
शब्दब्रह्मणि निष्णातः परं ब्रह्माधिगच्छति

dve brahmaṇī veditavye śabdabrahma paraṃ ca yat |
śabdabrahmaṇi niṣṇātaḥ paraṃ brahmādhigacchati

आलम्भयज्ञाः क्षत्राश्च हविर्यज्ञा विशः स्मृताः ।
परिचारयज्ञाः शूद्रास्तु तपोयज्ञा द्विजातयः

ālambhayajñāḥ kṣatrāśca haviryajñā viśaḥ smṛtāḥ |
paricārayajñāḥ śūdrāstu tapoyajñā dvijātayaḥ

त्रेतायुगे विधिस्त्वेष यज्ञानां न कृते युगे ।
द्वापरे विप्लवं यान्ति यज्ञाः कलियुगे तथा

tretāyuge vidhistveṣa yajñānāṃ na kṛte yuge |
dvāpare viplavaṃ yānti yajñāḥ kaliyuge tathā

अपृथग्धर्मिणो मर्त्या ऋक्सामानि यजूंषि च ।
काम्या इष्टीः पृथक्दृष्ट्वा तपोभिस्तप एव च

apṛthagdharmiṇo martyā ṛksāmāni yajūṃṣi ca |
kāmyā iṣṭīḥ pṛthakdṛṣṭvā tapobhistapa eva ca

त्रेतायां तु समस्ता ये प्रादुरासन्महाबलाः ।
संयन्तारः स्थावराणां जङ्गमानां च सर्वशः

tretāyāṃ tu samastā ye prādurāsanmahābalāḥ |
saṃyantāraḥ sthāvarāṇāṃ jaṅgamānāṃ ca sarvaśaḥ

त्रेतायां संहता वेदा यज्ञा वर्णास्तथैव च ।
संरोधादायुषस्त्वेते व्यस्यन्ते द्वापरे युगे

tretāyāṃ saṃhatā vedā yajñā varṇāstathaiva ca |
saṃrodhādāyuṣastvete vyasyante dvāpare yuge

दृश्यन्ते न च दृश्यन्ते वेदाः कलियुगेऽखिलाः ।
उत्सीदन्ते सयज्ञाश्च केवला धर्मपीडिताः

dṛśyante na ca dṛśyante vedāḥ kaliyuge'khilāḥ |
utsīdante sayajñāśca kevalā dharmapīḍitāḥ

कृते युगे यस्तु धर्मो ब्राह्मणेषु प्रदृश्यते ।
आत्मवत्सु तपोवत्सु श्रुतवत्सु प्रतिष्ठितः

kṛte yuge yastu dharmo brāhmaṇeṣu pradṛśyate |
ātmavatsu tapovatsu śrutavatsu pratiṣṭhitaḥ

स धर्मः प्रैति संयोगं यथाधर्मं युगेयुगे ।
विक्रियन्ते स्वधर्मस्था वेदवादा यथागमम्

sa dharmaḥ praiti saṃyogaṃ yathādharmaṃ yugeyuge |
vikriyante svadharmasthā vedavādā yathāgamam

यथा विश्वानि भूतानि वृष्ट्या भूयांसि प्रावृषि ।
सृज्यन्ते जङ्गमस्थानि तथा धर्मा युगेयुगे

yathā viśvāni bhūtāni vṛṣṭyā bhūyāṃsi prāvṛṣi |
sṛjyante jaṅgamasthāni tathā dharmā yugeyuge

यथर्तुष्वृतुलिङ्गानि नानारूपाणि पर्यये ।
दृश्यन्ते तानि तान्येव तथा ब्रह्महरादिषु

yathartuṣvṛtuliṅgāni nānārūpāṇi paryaye |
dṛśyante tāni tānyeva tathā brahmaharādiṣu

विहितं कालनानात्वमनादिनिधनं तथा ।
कीर्तितं यत्पुरस्तात्ते तत्सूते चाति च प्रजाः

vihitaṃ kālanānātvamanādinidhanaṃ tathā |
kīrtitaṃ yatpurastātte tatsūte cāti ca prajāḥ

ददाति भवनस्थानं भूतानां संयमो यमः ।
स्वभावेनैव वर्तन्ते द्वन्द्वयुक्तानि भूरिशः

dadāti bhavanasthānaṃ bhūtānāṃ saṃyamo yamaḥ |
svabhāvenaiva vartante dvandvayuktāni bhūriśaḥ

सर्वकालक्रिया वेदाः कर्ता कार्यं क्रियाफलम् ।
प्रोक्तं ते पुत्र सर्वं वै यन्मां त्वं परिपृच्छसि

sarvakālakriyā vedāḥ kartā kāryaṃ kriyāphalam |
proktaṃ te putra sarvaṃ vai yanmāṃ tvaṃ paripṛcchasi