विद्रुतं स्वबलं दृष्ट्वा वध्यमानं महात्मभिः ।
क्रोधेन महताऽविष्टः पुत्रस्तव विशाम्पते
vidrutaṃ svabalaṃ dṛṣṭvā vadhyamānaṃ mahātmabhiḥ |
krodhena mahatā'viṣṭaḥ putrastava viśāmpate
इति श्रीमन्महाभारते द्रोणपर्वणि घटोत्कचवधपर्वणि चतुर्दशरात्रियुद्धे त्रिसप्तत्यधिकशततमोऽध्यायः ॥
40 श्लोक · 173 में से 203
अपनी सेना को भागते देख दुर्योधन द्रोण और कर्ण को उलाहना देता है कि जयद्रथ के मरने के बाद वे असमर्थों की भाँति लड़ रहे हैं, और यदि उन्हें मेरा त्याग ही करना था तो पहले कहते, मैं वैर न ठानता। वाणी के कोड़े से चोट खाए सर्पों की भाँति दोनों सात्यकि और पाण्डवों पर टूट पड़ते हैं। लोग पुत्रों, पिताओं, भाइयों और मामाओं को छोड़कर भागते हैं और पाण्डव सेना मशालें फेंककर बिखर जाती है। श्रीकृष्ण अर्जुन से कहते हैं कि इन दोनों को न रोका गया तो वे आज रात सेना का नाश कर देंगे। भीम सेना को लौटाते हैं और श्रीकृष्ण अर्जुन को उनके साथ लड़ने को कहते हैं। अँधेरे और धूल में योद्धा स्वयंवर की भाँति नाम-गोत्र पुकारकर लड़ते हैं।
सञ्जय उवाच
विद्रुतं स्वबलं दृष्ट्वा वध्यमानं महात्मभिः ।
क्रोधेन महताऽविष्टः पुत्रस्तव विशाम्पते
vidrutaṃ svabalaṃ dṛṣṭvā vadhyamānaṃ mahātmabhiḥ |
krodhena mahatā'viṣṭaḥ putrastava viśāmpate
अभ्येत्य सहसा कर्णं द्रोणं च जयतां वरम् ।
अमर्षवशमापन्नो वाक्यज्ञो वाक्यमब्रवीत्
abhyetya sahasā karṇaṃ droṇaṃ ca jayatāṃ varam |
amarṣavaśamāpanno vākyajño vākyamabravīt
भवद्ध्भामिह सङ्ग्रामः क्रुद्धाभ्यां सम्प्रवर्तितः ।
आहवे निहतं दृष्ट्वा सैन्धवं सव्यसाचिना
bhavaddhbhāmiha saṅgrāmaḥ kruddhābhyāṃ sampravartitaḥ |
āhave nihataṃ dṛṣṭvā saindhavaṃ savyasācinā
निहन्यमानां पाण्डूनां बलेन मम वाहिनीम् ।
भूत्वा तद्विजये शक्तावशक्ताविव पश्यतः
nihanyamānāṃ pāṇḍūnāṃ balena mama vāhinīm |
bhūtvā tadvijaye śaktāvaśaktāviva paśyataḥ
यद्यहं भवतोस्त्याज्यो न वाच्योऽस्मि तदैव हि ।
आवां पाण्डुसुतान्सङ्ख्ये जेष्याव इति मानदौ
yadyahaṃ bhavatostyājyo na vācyo'smi tadaiva hi |
āvāṃ pāṇḍusutānsaṅkhye jeṣyāva iti mānadau
तदैवाहं वचः श्रुत्वा भवद्ध्यामनुसम्पतम् ।
नाकरिष्यमिदं पार्थैर्वैरं योधविनाशनम्
tadaivāhaṃ vacaḥ śrutvā bhavaddhyāmanusampatam |
nākariṣyamidaṃ pārthairvairaṃ yodhavināśanam
यदि नाहं परित्याज्यो भवद्भ्यां पुरुषर्षभौ ॥
युध्यतामनुरूपेण विक्रमेण सुविक्रमौ
yadi nāhaṃ parityājyo bhavadbhyāṃ puruṣarṣabhau ||
yudhyatāmanurūpeṇa vikrameṇa suvikramau
वाक्प्रतोदेन तौ वीरौ प्रणुन्नौ तनयेन ते ।
प्रावर्तयेतां सङ्ग्रामं घट्टिताविव पन्नगौ
vākpratodena tau vīrau praṇunnau tanayena te |
prāvartayetāṃ saṅgrāmaṃ ghaṭṭitāviva pannagau
ततस्तौ रथिनां श्रेष्ठौ सर्वलोकधनुर्धरौ ।
शैनेयप्रमुखान्पार्थानभिदुद्रुवत् रणे
tatastau rathināṃ śreṣṭhau sarvalokadhanurdharau |
śaineyapramukhānpārthānabhidudruvat raṇe
तथैव सहिताः पार्थाः सर्वसैन्येन संवृताः ।
अभ्यवर्तन्त तौ वीरौ नर्दमानौ मुहुर्मुहुः
tathaiva sahitāḥ pārthāḥ sarvasainyena saṃvṛtāḥ |
abhyavartanta tau vīrau nardamānau muhurmuhuḥ
अथ द्रोणो महेष्वासो दशभिः शिनिपुङ्गवम् ।
अविध्यत्त्वरितं क्रुद्धः सर्वशस्त्रभृतां वरः
atha droṇo maheṣvāso daśabhiḥ śinipuṅgavam |
avidhyattvaritaṃ kruddhaḥ sarvaśastrabhṛtāṃ varaḥ
कर्णश्च दशभिर्बाणैः पुत्रश्च तव सप्तभिः ।
दशभिर्वृषसेनश्च सौबलश्चापि सप्तभिः ।
एते कौरव सङ्क्रन्दे शैनेयं पर्यवाकिरन्
karṇaśca daśabhirbāṇaiḥ putraśca tava saptabhiḥ |
daśabhirvṛṣasenaśca saubalaścāpi saptabhiḥ |
ete kaurava saṅkrande śaineyaṃ paryavākiran
दृष्ट्वा च समरे द्रोणं निघ्नन्तं पाण्डवीं चमूम् ।
विव्यधुः सोमकास्तूर्णं समन्ताच्छरवृष्टिभिः
dṛṣṭvā ca samare droṇaṃ nighnantaṃ pāṇḍavīṃ camūm |
vivyadhuḥ somakāstūrṇaṃ samantāccharavṛṣṭibhiḥ
तत्र द्रोणोऽहरत्प्राणान्क्षत्रियाणां विशाम्पते ।
रश्मिभिर्भास्करो राजंस्तमांसीव समन्ततः
tatra droṇo'haratprāṇānkṣatriyāṇāṃ viśāmpate |
raśmibhirbhāskaro rājaṃstamāṃsīva samantataḥ
द्रोणेन वध्यमानानां पाञ्चालानां विशाम्पते ।
शुश्रुवे तुमुलः शब्दः क्रोशतामितरेतरम्
droṇena vadhyamānānāṃ pāñcālānāṃ viśāmpate |
śuśruve tumulaḥ śabdaḥ krośatāmitaretaram
पुत्रानन्ये पितॄनन्ये भ्रातॄनन्ये च मातुलान् ।
भागिनेयान्वयस्यांश्च तथा सम्बन्धिबान्धवान् ।
उत्सृज्योत्सृज्य गच्छन्ति त्वरिता जीवितेप्सवः
putrānanye pitṝnanye bhrātṝnanye ca mātulān |
bhāgineyānvayasyāṃśca tathā sambandhibāndhavān |
utsṛjyotsṛjya gacchanti tvaritā jīvitepsavaḥ
अपरे मोहिता मोहात्तमेवाभिमुखा ययुः ।
पाण्डवानां रणे योधाः परलोकं गताः परे
apare mohitā mohāttamevābhimukhā yayuḥ |
pāṇḍavānāṃ raṇe yodhāḥ paralokaṃ gatāḥ pare
सा तथा पाण्वी सेना पीड्यमाना महात्मना ।
निशि सम्प्राद्रवद्राजन्नुत्सृज्योल्काः सहस्रशः
sā tathā pāṇvī senā pīḍyamānā mahātmanā |
niśi samprādravadrājannutsṛjyolkāḥ sahasraśaḥ
पश्यतो भीमसेनस्य विजयस्याच्युतस्य च ।
ययमोर्धर्मपुत्रस्य पार्षतस्य च पश्यतः
paśyato bhīmasenasya vijayasyācyutasya ca |
yayamordharmaputrasya pārṣatasya ca paśyataḥ
तमसा संवृते लोके न प्राज्ञायत किञ्चन ।
कौरवाणां प्रकाशेन दृश्यन्ते विद्रुताः परे
tamasā saṃvṛte loke na prājñāyata kiñcana |
kauravāṇāṃ prakāśena dṛśyante vidrutāḥ pare
द्रवमाणं तु तत्सैन्यं द्रोणकर्णौ महारथौ ।
जघ्नतुः पृष्ठतो राजन्किरन्तौ सायकान्बहून्
dravamāṇaṃ tu tatsainyaṃ droṇakarṇau mahārathau |
jaghnatuḥ pṛṣṭhato rājankirantau sāyakānbahūn
पाञ्चालेषु प्रभग्नेषु क्षीयमाणेषु सर्वतः ।
जनार्दनो दीनमानाः प्रत्यभाषत फल्गुनम्
pāñcāleṣu prabhagneṣu kṣīyamāṇeṣu sarvataḥ |
janārdano dīnamānāḥ pratyabhāṣata phalgunam
द्रोणकर्णौ महेष्वासावेतौ पार्षतसात्यकी ।
पाञ्चालांश्चैव सहितौ जघ्नतुः सायकैर्भृशम्
droṇakarṇau maheṣvāsāvetau pārṣatasātyakī |
pāñcālāṃścaiva sahitau jaghnatuḥ sāyakairbhṛśam
एतयोः शरवर्षेण प्रभग्ना नो महारथाः ।
वार्यमाणापि कौन्तेय पृतना नावतिष्ठते
etayoḥ śaravarṣeṇa prabhagnā no mahārathāḥ |
vāryamāṇāpi kaunteya pṛtanā nāvatiṣṭhate
तां तु विद्रवतीं दृष्ट्वा ऊचतुः केशवार्जुनौ ।
मा विद्रवत वित्रस्ता भयं त्यजत पाण्डवाः
tāṃ tu vidravatīṃ dṛṣṭvā ūcatuḥ keśavārjunau |
mā vidravata vitrastā bhayaṃ tyajata pāṇḍavāḥ
तावावां सर्वसैन्यैश्च व्यूहैः सम्यगुदायुधैः ।
द्रोणं च सूतपुत्रं च प्रयतावः प्रबाधितुम्
tāvāvāṃ sarvasainyaiśca vyūhaiḥ samyagudāyudhaiḥ |
droṇaṃ ca sūtaputraṃ ca prayatāvaḥ prabādhitum
एतौ हि बलिनौ शूरौ कृतास्त्रौ जितकाशिनौ ।
उपेक्षितौ बलं तूर्णं नाशयेतां निशामिमाम्
etau hi balinau śūrau kṛtāstrau jitakāśinau |
upekṣitau balaṃ tūrṇaṃ nāśayetāṃ niśāmimām
सञ्जय उवाच ।
तयोः संवदतोरेवं भीमकर्मा महाबलः ।
sañjaya uvāca |
tayoḥ saṃvadatorevaṃ bhīmakarmā mahābalaḥ |
आयाद्वृकोदरः शीघ्रं पुनरावर्त्य वाहिनीम् ॥
वृकोदरमथायान्तं दृष्ट्वा तत्र जनार्दनः ।
āyādvṛkodaraḥ śīghraṃ punarāvartya vāhinīm ||
vṛkodaramathāyāntaṃ dṛṣṭvā tatra janārdanaḥ |
पुनरेवाब्रवीद्राजन्हर्षयन्निव पाण्डवम् ॥
एष भीमो रणश्लाघी वृतः सोमकपाण्डवैः ।
punarevābravīdrājanharṣayanniva pāṇḍavam ||
eṣa bhīmo raṇaślāghī vṛtaḥ somakapāṇḍavaiḥ |
अभ्यवर्तत वेगेन द्रोणकर्णौ महारथौ ॥
एतेन सहितो युद्ध्य पाञ्चालैश्च महारथैः ।
abhyavartata vegena droṇakarṇau mahārathau ||
etena sahito yuddhya pāñcālaiśca mahārathaiḥ |
आश्वासनार्थं सैन्यानां सर्वेषां पाण्डुनन्दन ॥
ततस्तौ पुरुषव्याघ्रावुभौ माधवपाण्डवौ ।
āśvāsanārthaṃ sainyānāṃ sarveṣāṃ pāṇḍunandana ||
tatastau puruṣavyāghrāvubhau mādhavapāṇḍavau |
द्रोणकर्णौ समासाद्य धिष्ठितौ रणमूर्धनि
(सञ्जय उवाच)
ततस्तत्पुनरावृत्तं युधिष्ठिरबलं महत् ।
ततो द्रोणश्च कर्णश्च परान्ममृदतुर्युधि
droṇakarṇau samāsādya dhiṣṭhitau raṇamūrdhani
(sañjaya uvāca)
tatastatpunarāvṛttaṃ yudhiṣṭhirabalaṃ mahat |
tato droṇaśca karṇaśca parānmamṛdaturyudhi
स सम्प्रहारस्तुमुलो निशि प्रत्यभवन्महान् ।
यथा सागरयो राजंश्चन्द्रोदयविरुद्धयोः
sa samprahārastumulo niśi pratyabhavanmahān |
yathā sāgarayo rājaṃścandrodayaviruddhayoḥ
तत उत्सृज्य पाणिभ्यां प्रदीपांस्तव वाहिनी ।
युयुधे पाण्डवैः सार्धमुन्मत्तवदसङ्कुला
tata utsṛjya pāṇibhyāṃ pradīpāṃstava vāhinī |
yuyudhe pāṇḍavaiḥ sārdhamunmattavadasaṅkulā
रजसा तमसा चैव संवृते भृशदारुणे ।
केवलं नामगोत्रेण प्रायुध्यन्त जयैषिणः
rajasā tamasā caiva saṃvṛte bhṛśadāruṇe |
kevalaṃ nāmagotreṇa prāyudhyanta jayaiṣiṇaḥ
अश्रूयन्त हि नामानि श्राव्यमाणानि पार्थिवैः ।
प्रहरद्भिर्महाराज स्वयंवर इवाहवे
aśrūyanta hi nāmāni śrāvyamāṇāni pārthivaiḥ |
praharadbhirmahārāja svayaṃvara ivāhave
निःशब्दमासीत्सहसा पुनः शब्दो महानभूत् ।
क्रुद्धानां युध्यमानानां जीयतां जयतामपि
niḥśabdamāsītsahasā punaḥ śabdo mahānabhūt |
kruddhānāṃ yudhyamānānāṃ jīyatāṃ jayatāmapi
यत्रयत्र स्म दृश्यन्ते प्रदीपाः कुरुसत्तम ।
तत्रतत्र स्म शूरास्ते निपतन्ति पतङ्गवत्
yatrayatra sma dṛśyante pradīpāḥ kurusattama |
tatratatra sma śūrāste nipatanti pataṅgavat
तथा संयुध्यमानानां विगाढाऽऽसीन्महानिशा ।
पाण्डवानां च राजेन्द्र कौरवाणां च सर्वशः
tathā saṃyudhyamānānāṃ vigāḍhā''sīnmahāniśā |
pāṇḍavānāṃ ca rājendra kauravāṇāṃ ca sarvaśaḥ
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)