सा गता स्नातुकामाथ नन्दां पापनिवारिणीम् ।
पप्रच्छ तं गुरुं विप्रं विनयावनता सुधीः
sā gatā snātukāmātha nandāṃ pāpanivāriṇīm |
papraccha taṃ guruṃ vipraṃ vinayāvanatā sudhīḥ
इति श्रीगारुडे महापुराणे उत्त दृ तृ दृ ब्रह्म दृ कन्याकृतनानातीर्थयात्रादिनिरूपणं नाम सप्तविंशोऽध्यायः ॥
40 श्लोक · 27 में से 29
कन्या पापविनाशन नदी पर आती हैं। जैगीषव्य कहते हैं कि जब तक पाप रहते हैं तब तक इसका जल मटमैला दिखता है और उनके मिटते ही निर्मल हो जाता है, और बताते हैं कि यहाँ चन्द्र, बलि और श्रीराम आदि मुक्त हुए। वे वहाँ स्नान कर कुमारी तीर्थ और अन्तर्गङ्गा में स्नान करती हैं, और तुम्बुरु तीर्थ जाती हैं, जहाँ हरि नारद के सामने प्रकट हुए थे। वे स्वामिपुष्करिणी की सीढ़ियों पर दीपमालाएँ जलाती हैं और ऊपर के तीर्थों से होती हुई सप्तर्षि तीर्थ तक चढ़ती हैं। श्रीकृष्ण के अवतार तक तप कर वे योग से देह छोड़ती हैं और जाम्बवान की पुत्री जाम्बवती बनती हैं, जो रुक्मिणी के बाद श्रीकृष्ण की रानी हुईं। वेङ्कटेश का नैवेद्य स्वयं लक्ष्मी बनाती हैं, और उसे खाने वालों का उपहास नहीं करना चाहिए।
श्रीकृष्ण उवाच
सा गता स्नातुकामाथ नन्दां पापनिवारिणीम् ।
पप्रच्छ तं गुरुं विप्रं विनयावनता सुधीः
sā gatā snātukāmātha nandāṃ pāpanivāriṇīm |
papraccha taṃ guruṃ vipraṃ vinayāvanatā sudhīḥ
किन्नामेयं नदी विप्र किं कार्यं चात्र मे वद ।
जैगीषव्यस्त्वेवमुक्तो वाक्यमेतदुवाच ह
kinnāmeyaṃ nadī vipra kiṃ kāryaṃ cātra me vada |
jaigīṣavyastvevamukto vākyametaduvāca ha
जैगीषव्य उवाच
शृणु भद्रे प्रवक्ष्यामि माहात्म्यं पापनाशनम् ।
इयं नदी महाभागे सदा पापविनाशिनी
śṛṇu bhadre pravakṣyāmi māhātmyaṃ pāpanāśanam |
iyaṃ nadī mahābhāge sadā pāpavināśinī
ब्रह्महत्यादिपापौघो यत्र स्नानेन नश्यति ।
प्रत्यक्षं दृश्यते ह्यत्र स्नानं कर्तुं समुद्यतैः
brahmahatyādipāpaugho yatra snānena naśyati |
pratyakṣaṃ dṛśyate hyatra snānaṃ kartuṃ samudyataiḥ
जलं चाशुभ्ररूपेण पापैश्च परिदृश्यते ।
यावच्छुभ्रोदकं देवि तावत्सनानं च कारयेत्
jalaṃ cāśubhrarūpeṇa pāpaiśca paridṛśyate |
yāvacchubhrodakaṃ devi tāvatsanānaṃ ca kārayet
यावच्छुभ्रोदकं नैव तावत्पापं न नश्यति ।
शुद्धोदके समायाते पापं नष्टमिति ध्रुवम्
yāvacchubhrodakaṃ naiva tāvatpāpaṃ na naśyati |
śuddhodake samāyāte pāpaṃ naṣṭamiti dhruvam
कलावित्थं विशालाक्षि महिमा दृश्यते भुवि ।
अत्र स्नानं प्रकर्तव्यं दातव्यं दान मुत्तमम् ।
ततश्च ज्ञानमासाद्य विविष्णुलोकं स गच्छति
kalāvitthaṃ viśālākṣi mahimā dṛśyate bhuvi |
atra snānaṃ prakartavyaṃ dātavyaṃ dāna muttamam |
tataśca jñānamāsādya viviṣṇulokaṃ sa gacchati
गुरुस्त्रीगमनाच्चन्द्र अहल्यायां गतो हरिः ।
सुरापानाच्च शुक्रस्तु सुवर्णहरणाद्बलिः
gurustrīgamanāccandra ahalyāyāṃ gato hariḥ |
surāpānācca śukrastu suvarṇaharaṇādbaliḥ
ब्रह्महत्यायाश्च रुद्रो नागो दत्तापहारकः ।
सूतस्य हननाद्रामो निर्मुक्तो ह्यत्र भामिनि
brahmahatyāyāśca rudro nāgo dattāpahārakaḥ |
sūtasya hananādrāmo nirmukto hyatra bhāmini
नानेन सदृशं तीर्थं न भूतं न भविष्यति ।
स्नानं कुरु महाभागे तेन सिद्धिं ह्यवाप्स्यसि
nānena sadṛśaṃ tīrthaṃ na bhūtaṃ na bhaviṣyati |
snānaṃ kuru mahābhāge tena siddhiṃ hyavāpsyasi
जैगीषव्येण मुनिना पित्रा सह च कन्यका ।
स्नानं चकार विधिवदुदतिष्ठच्च भामिनि
jaigīṣavyeṇa muninā pitrā saha ca kanyakā |
snānaṃ cakāra vidhivadudatiṣṭhacca bhāmini
यावच्च पौरुषं सूक्तं तावत्कालं हि तिष्ठति ।
पश्चाज्जप्त्वा महामन्त्रं वेङ्कटेशाभिधं परम्
yāvacca pauruṣaṃ sūktaṃ tāvatkālaṃ hi tiṣṭhati |
paścājjaptvā mahāmantraṃ veṅkaṭeśābhidhaṃ param
द्विजातीन्प्रीणयित्वा सा वस्त्रद्रव्यादिभूषणैः ।
तस्माच्च प्रययौ देवी कमारीतीर्थमुत्तमम्
dvijātīnprīṇayitvā sā vastradravyādibhūṣaṇaiḥ |
tasmācca prayayau devī kamārītīrthamuttamam
कुमारीमहिमानं च श्रुत्वा स्नानं चकार सा ।
पुनरावृत्य सा देवी ह्यन्तरा विरजानदीम्
kumārīmahimānaṃ ca śrutvā snānaṃ cakāra sā |
punarāvṛtya sā devī hyantarā virajānadīm
दृष्ट्वा पप्रच्छ सा देवी जैगीषव्यं गुरुं प्रभुम् ।
किं संज्ञिकेयं विप्रेन्द्र किं कार्यं ह्यत्र मे वद
dṛṣṭvā papraccha sā devī jaigīṣavyaṃ guruṃ prabhum |
kiṃ saṃjñikeyaṃ viprendra kiṃ kāryaṃ hyatra me vada
जैगीषव्यः पृष्ट एव मुवाच करुणानिधिः ।
इयं भागीरथी कन्ये आयाति ह्यन्तरेण तु
jaigīṣavyaḥ pṛṣṭa eva muvāca karuṇānidhiḥ |
iyaṃ bhāgīrathī kanye āyāti hyantareṇa tu
अतः सा प्रोच्यते ह्यन्तर्गङ्गेति परमर्षिभिः ।
कन्ये त्वस्यास्तु सलिलं श्रीनिनिवासप्रियं सदा
ataḥ sā procyate hyantargaṅgeti paramarṣibhiḥ |
kanye tvasyāstu salilaṃ śrīninivāsapriyaṃ sadā
अत्र स्नानं यः करोति स याति परमां गतिम् ।
स्नानं चकार सा कन्या जले परमपावने
atra snānaṃ yaḥ karoti sa yāti paramāṃ gatim |
snānaṃ cakāra sā kanyā jale paramapāvane
दानादिकं तथा ज्ञात्वा जजाप परमं मनुम् ।
श्रीनिवाससमीपं तु पुनरागत्य भामिनी
dānādikaṃ tathā jñātvā jajāpa paramaṃ manum |
śrīnivāsasamīpaṃ tu punarāgatya bhāminī
अङ्गप्रदक्षिणं चक्रे भक्त्या वेङ्कटनायकम् ।
ब्राह्मणादीन्प्रीणयित्वा वस्त्रगन्धादिभूषणैः
aṅgapradakṣiṇaṃ cakre bhaktyā veṅkaṭanāyakam |
brāhmaṇādīnprīṇayitvā vastragandhādibhūṣaṇaiḥ
पुनः परदिने प्रातः स्वामिपुष्करिणीजले ।
स्नानं कृत्वा महाभागा ययौ तुंबुरुसंज्ञिकाम्
punaḥ paradine prātaḥ svāmipuṣkariṇījale |
snānaṃ kṛtvā mahābhāgā yayau tuṃburusaṃjñikām
पप्रच्छ तं गुरुं देवी नाथं किन्नामिका त्वयम् ।
(जैगीषव्य उवाच)
इयं तुंबरुकाभिज्ञा नारी वै वरवर्णिनी
papraccha taṃ guruṃ devī nāthaṃ kinnāmikā tvayam |
(jaigīṣavya uvāca)
iyaṃ tuṃbarukābhijñā nārī vai varavarṇinī
पुरा तुं बुरुणा साकं नारदस्तपसि स्थितः ।
अत्र प्रादुरभूद्विष्णुर्नारदस्य हिताय च
purā tuṃ buruṇā sākaṃ nāradastapasi sthitaḥ |
atra prādurabhūdviṣṇurnāradasya hitāya ca
स्नानं यः कुरुते ह्यत्र स याति परमां गतिम् ।
अत्र स्नानं मनुष्याणां सर्वेषां दुर्लभं कलौ
snānaṃ yaḥ kurute hyatra sa yāti paramāṃ gatim |
atra snānaṃ manuṣyāṇāṃ sarveṣāṃ durlabhaṃ kalau
अत्र स्नानं मनुष्याणां नाल्पस्य तपसः फलम् ।
तत्र स्नात्वा च पीत्वा च दत्त्वा दानान्यकेशः
atra snānaṃ manuṣyāṇāṃ nālpasya tapasaḥ phalam |
tatra snātvā ca pītvā ca dattvā dānānyakeśaḥ
पुनरागत्य सा देवी श्रीनिवासं ननाम ह ।
तस्मिमन्दिने ब्राह्मणांश्च तर्पयामास भमिनि
punarāgatya sā devī śrīnivāsaṃ nanāma ha |
tasmimandine brāhmaṇāṃśca tarpayāmāsa bhamini
स्वामिपुष्करिणीं प्राप्य दीपान्प्राज्वालयत्सती ।
सोपानेषु महाभागा दीपावलिभिरञ्जसा ।
प्रीणयामास देवेशं श्रीनिवासं जगद्गुरुम्
svāmipuṣkariṇīṃ prāpya dīpānprājvālayatsatī |
sopāneṣu mahābhāgā dīpāvalibhirañjasā |
prīṇayāmāsa deveśaṃ śrīnivāsaṃ jagadgurum
पुनः परदिने प्राप्ते शक्रतीर्थमनुत्तमम् ।
कपिलाख्योर्ध्वदेशे तु तत्तीर्थं पावनं स्मृतम्
punaḥ paradine prāpte śakratīrthamanuttamam |
kapilākhyordhvadeśe tu tattīrthaṃ pāvanaṃ smṛtam
तत्र स्नात्वा महाभागा तदूर्ध्वं स्नापयेत्स्वयम् ।
विष्वसेनसरस्तत्र सर्वपापविनाशनम्
tatra snātvā mahābhāgā tadūrdhvaṃ snāpayetsvayam |
viṣvasenasarastatra sarvapāpavināśanam
तत ऊर्ध्वं महाभागा ययौ तत्र ददर्श सा ।
पञ्चायुधानां तीर्थानि तेषु स्नानं चकार सा
tata ūrdhvaṃ mahābhāgā yayau tatra dadarśa sā |
pañcāyudhānāṃ tīrthāni teṣu snānaṃ cakāra sā
तदूर्ध्वं चाग्निकुण्डं स्याद्दुरारोहं ततोग्रतः ।
तस्योपरि ब्रह्मतीर्थं ब्रह्महत्याविमोचनम्
tadūrdhvaṃ cāgnikuṇḍaṃ syāddurārohaṃ tatogrataḥ |
tasyopari brahmatīrthaṃ brahmahatyāvimocanam
सप्तर्षीणां तदूर्ध्वं तु पुण्यतीर्थं च सत्फलम् ।
दशाधिकफलं तेषा तीर्थानामुत्तरोत्तरम्
saptarṣīṇāṃ tadūrdhvaṃ tu puṇyatīrthaṃ ca satphalam |
daśādhikaphalaṃ teṣā tīrthānāmuttarottaram
एतेषां चैव माहात्म्यं को वा वक्तुमिहार्हति ।
ऋषितीर्थेषु सा कन्या चचार तप उत्तमम्
eteṣāṃ caiva māhātmyaṃ ko vā vaktumihārhati |
ṛṣitīrtheṣu sā kanyā cacāra tapa uttamam
ममावतारपर्यन्तं चरित्वा तप उत्तमम् ।
योगधारण या देहं त्यक्त्वा जांबवतो गृहे
mamāvatāraparyantaṃ caritvā tapa uttamam |
yogadhāraṇa yā dehaṃ tyaktvā jāṃbavato gṛhe
जाता जांबवती नाम ववृधे तस्य वेश्मनि ।
तस्याः पिता जांबवान्स समादात्कन्यकां तदा ।
रुक्म्या अनं तरा सैषा मम भार्या खगेश्वर
jātā jāṃbavatī nāma vavṛdhe tasya veśmani |
tasyāḥ pitā jāṃbavānsa samādātkanyakāṃ tadā |
rukmyā anaṃ tarā saiṣā mama bhāryā khageśvara
इदं हि परमाख्यानं वेङ्कटाद्रेर्महागिरेः ।
को वा वर्णयितुं शक्तो मदन्यः पुरुषो भुवि
idaṃ hi paramākhyānaṃ veṅkaṭādrermahāgireḥ |
ko vā varṇayituṃ śakto madanyaḥ puruṣo bhuvi
वेङ्कटेशस्य नैवेद्यं सदा लक्ष्मीः करोति वै ।
ब्रह्मा पूजयते नित्यमेवं शास्त्रस्य निर्णयः
veṅkaṭeśasya naivedyaṃ sadā lakṣmīḥ karoti vai |
brahmā pūjayate nityamevaṃ śāstrasya nirṇayaḥ
नैवेद्यभक्षिणां पुंसामुपहासं न कारयेत् ।
स्वस्य प्राशस्त्यभावे तु नैवेद्यादि गुडादिकम् ।
ग्राह्यमेव न संदेहो अन्यथा नारकी भवेत्
naivedyabhakṣiṇāṃ puṃsāmupahāsaṃ na kārayet |
svasya prāśastyabhāve tu naivedyādi guḍādikam |
grāhyameva na saṃdeho anyathā nārakī bhavet
श्रीनिवासात्परो देवो न भूतो न भविष्यति ।
स्वयं च पाचयित्वात्वं घृतपक्वादिकं तथा ।
श्रीनिवासस्य नैवेद्यं दत्त्वा भोजनमाचरेत्
śrīnivāsātparo devo na bhūto na bhaviṣyati |
svayaṃ ca pācayitvātvaṃ ghṛtapakvādikaṃ tathā |
śrīnivāsasya naivedyaṃ dattvā bhojanamācaret
इदं तु परमं गोप्यं तवोक्तं च खगेश्वर ।
न कस्यापि च वक्तव्यं गोप्यत्वात्खगसत्तम ।
इतः परं प्रवक्ष्यामि तारतम्यं शृणु प्रभो
idaṃ tu paramaṃ gopyaṃ tavoktaṃ ca khageśvara |
na kasyāpi ca vaktavyaṃ gopyatvātkhagasattama |
itaḥ paraṃ pravakṣyāmi tāratamyaṃ śṛṇu prabho
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)