अष्टम स्कन्ध

अध्याय 2: ग्राह द्वारा गजेन्द्र का पकड़ा जाना

इति श्रीमद्भागवते महापुराणे पारमहंस्यां संहितायां अष्टमस्कन्धे मन्वन्तरानुवर्णने गजेन्द्रोपाख्याने द्वितीयोऽध्यायः ॥

33 श्लोक · 2 में से 24

इस अध्याय में क्या होता है

ग्राह द्वारा गजेन्द्र का पकड़ा जाना

क्षीरसागर में त्रिकूट पर्वत है, दस हज़ार योजन ऊँचा, जिसके शिखर चाँदी, लोहे और सोने के हैं और ढलानें वृक्षों, झरनों और पक्षियों के कलरव से भरी हैं। उसकी घाटी में वरुण का ऋतुमान उद्यान है, जिसमें कमलों का सरोवर है। वहाँ गर्मी और मद से मतवाला गजराज हथिनियों और बच्चों के झुण्ड के साथ आता है, जल पीता है, गृहस्थ की तरह उन पर जल छिड़कता है और क्रीड़ा करता है। एक बलवान ग्राह उसका पैर पकड़ लेता है। दोनों हज़ार वर्ष तक लड़ते हैं; हाथी थकता जाता है और ग्राह अपने जल में बलवान होता जाता है। परिजन उसे छुड़ा नहीं पाते। थका और असहाय गजेन्द्र समझता है कि परमेश्वर के सिवा कोई नहीं बचा सकता, और उनकी शरण लेने का निश्चय करता है।

श्रीशुक उवाच

2.1

आसीद् गिरिवरो राजन् त्रिकूट इति विश्रुतः ।
क्षीरोदेनावृतः श्रीमान् योजनायुतमुच्छ्रितः

āsīd girivaro rājan trikūṭa iti viśrutaḥ |
kṣīrodenāvṛtaḥ śrīmān yojanāyutamucchritaḥ

2.2

तावता विस्तृतः पर्यक्त्रिभिः श्रृङ्गैः पयोनिधिम् ।
दिशः खं रोचयन्नास्ते रौप्यायसहिरण्मयैः

tāvatā vistṛtaḥ paryaktribhiḥ śrṛṅgaiḥ payonidhim |
diśaḥ khaṃ rocayannāste raupyāyasahiraṇmayaiḥ

2.3

अन्यैश्च ककुभः सर्वा रत्नधातुविचित्रितैः ।
नानाद्रुमलतागुल्मैः निर्घोषैः निर्झराम्भसाम्

anyaiśca kakubhaḥ sarvā ratnadhātuvicitritaiḥ |
nānādrumalatāgulmaiḥ nirghoṣaiḥ nirjharāmbhasām

2.4

स चावनिज्यमानाङ्घ्रिः समन्तात् पयऊर्मिभिः ।
करोति श्यामलां भूमिं हरिन् मरकताश्मभिः

sa cāvanijyamānāṅghriḥ samantāt payaūrmibhiḥ |
karoti śyāmalāṃ bhūmiṃ harin marakatāśmabhiḥ

2.5

सिद्धचारणगन्धर्व विद्याधरमहोरगैः ।
किन्नरैः अप्सरोभिश्च क्रीडद्भिः जुष्टकन्दरः

siddhacāraṇagandharva vidyādharamahoragaiḥ |
kinnaraiḥ apsarobhiśca krīḍadbhiḥ juṣṭakandaraḥ

2.6

यत्र सङ्गीतसन्नादैः नदद्गुहममर्षया ।
अभिगर्जन्ति हरयः श्लाघिनः परशंकया

yatra saṅgītasannādaiḥ nadadguhamamarṣayā |
abhigarjanti harayaḥ ślāghinaḥ paraśaṃkayā

2.7

नानारण्यपशुव्रात संकुलद्रोण्यलंकृतः ।
चित्रद्रुमसुरोद्यान कलकण्ठविहंगमः

nānāraṇyapaśuvrāta saṃkuladroṇyalaṃkṛtaḥ |
citradrumasurodyāna kalakaṇṭhavihaṃgamaḥ

2.8

सरित्सरोभिरच्छोदैः पुलिनैः मणिवालुकैः ।
देवस्त्रीमज्जनामोद सौरभाम्ब्वनिलैर्युतः

saritsarobhiracchodaiḥ pulinaiḥ maṇivālukaiḥ |
devastrīmajjanāmoda saurabhāmbvanilairyutaḥ

2.9

तस्य द्रोण्यां भगवतो वरुणस्य महात्मनः ।
उद्यानं ऋतुमन्नाम आक्रीडं सुरयोषिताम्

tasya droṇyāṃ bhagavato varuṇasya mahātmanaḥ |
udyānaṃ ṛtumannāma ākrīḍaṃ surayoṣitām

2.10

सर्वतोऽलंकृतं दिव्यैः नित्यपुष्पफलद्रुमैः ।
मन्दारैः पारिजातैश्च पाटलाशोकचम्पकैः

sarvato'laṃkṛtaṃ divyaiḥ nityapuṣpaphaladrumaiḥ |
mandāraiḥ pārijātaiśca pāṭalāśokacampakaiḥ

2.11

चूतैः पियालैः पनसैः आम्रैः आम्रातकैरपि ।
क्रमुकैर्नारिकेलैश्च खर्जूरैः बीजपूरकैः

cūtaiḥ piyālaiḥ panasaiḥ āmraiḥ āmrātakairapi |
kramukairnārikelaiśca kharjūraiḥ bījapūrakaiḥ

2.12

मधुकैः शालतालैश्च तमालै रसनार्जुनैः ।
अरिष्टोडुम्बरप्लक्षैः वटैः किंशुकचन्दनैः

madhukaiḥ śālatālaiśca tamālai rasanārjunaiḥ |
ariṣṭoḍumbaraplakṣaiḥ vaṭaiḥ kiṃśukacandanaiḥ

2.13

पिचुमर्दैः कोविदारैः सरलैः सुरदारुभिः ।
द्राक्षेक्षु रम्भाजम्बुभिः बदर्यक्षाभयामलैः

picumardaiḥ kovidāraiḥ saralaiḥ suradārubhiḥ |
drākṣekṣu rambhājambubhiḥ badaryakṣābhayāmalaiḥ

2.14

बिल्वैः कपित्थैर्जम्बीरैः वृतो भल्लातकादिभिः ।
तस्मिन्सरः सुविपुलं लसत्काञ्चनपंकजम्

bilvaiḥ kapitthairjambīraiḥ vṛto bhallātakādibhiḥ |
tasminsaraḥ suvipulaṃ lasatkāñcanapaṃkajam

2.15

कुमुदोत्पलकह्लार शतपत्रश्रियोर्जितम् ।
मत्तषट्पदनिर्घुष्टं शकुन्तैश्च कलस्वनैः

kumudotpalakahlāra śatapatraśriyorjitam |
mattaṣaṭpadanirghuṣṭaṃ śakuntaiśca kalasvanaiḥ

2.16

हंसकारण्डवाकीर्णं चक्राह्वैः सारसैरपि ।
जलकुक्कुटकोयष्टि दात्यूहकुलकूजितम्

haṃsakāraṇḍavākīrṇaṃ cakrāhvaiḥ sārasairapi |
jalakukkuṭakoyaṣṭi dātyūhakulakūjitam

2.17

मत्स्यकच्छपसञ्चार चलत्पद्मरजःपयः ।
कदम्बवेतसनल नीपवञ्जुलकैर्वृतम्

matsyakacchapasañcāra calatpadmarajaḥpayaḥ |
kadambavetasanala nīpavañjulakairvṛtam

2.18

कुन्दैः कुरुबकाशोकैः शिरीषैः कूटजेङ्गुदैः ।
कुब्जकैः स्वर्णयूथीभिः नागपुन्नाग जातिभिः

kundaiḥ kurubakāśokaiḥ śirīṣaiḥ kūṭajeṅgudaiḥ |
kubjakaiḥ svarṇayūthībhiḥ nāgapunnāga jātibhiḥ

2.19

मल्लिकाशतपत्रैश्च माधवीजालकादिभिः ।
शोभितं तीरजैश्चान्यैः नित्यर्तुभिरलं द्रुमैः

mallikāśatapatraiśca mādhavījālakādibhiḥ |
śobhitaṃ tīrajaiścānyaiḥ nityartubhiralaṃ drumaiḥ

2.20

तत्रैकदा तद्गिरिकाननाश्रयः
करेणुभिर्वारणयूथपश्चरन् ।
सकण्टकं कीचकवेणुवेत्रवद्
विशालगुल्मं प्ररुजन् वनस्पतीन्

tatraikadā tadgirikānanāśrayaḥ
kareṇubhirvāraṇayūthapaścaran |
sakaṇṭakaṃ kīcakaveṇuvetravad
viśālagulmaṃ prarujan vanaspatīn

2.21

यद्गन्धमात्राद्धरयो गजेन्द्रा
व्याघ्रादयो व्यालमृगाः सखड्गाः ।
महोरगाश्चापि भयाद्द्रवन्ति
सगौरकृष्णाः सरभाश्चमर्यः

yadgandhamātrāddharayo gajendrā
vyāghrādayo vyālamṛgāḥ sakhaḍgāḥ |
mahoragāścāpi bhayāddravanti
sagaurakṛṣṇāḥ sarabhāścamaryaḥ

2.22

वृका वराहा महिषर्क्षशल्या
गोपुच्छशालावृकमर्कटाश्च ।
अन्यत्र क्षुद्रा हरिणाः शशादयः
चरन्त्यभीता यदनुग्रहेण

vṛkā varāhā mahiṣarkṣaśalyā
gopucchaśālāvṛkamarkaṭāśca |
anyatra kṣudrā hariṇāḥ śaśādayaḥ
carantyabhītā yadanugraheṇa

2.23

स घर्मतप्तः करिभिः करेणुभिः
वृतो मदच्युत्कलभैरनुद्रुतः ।
गिरिं गरिम्णा परितः प्रकम्पयन्
निषेव्यमाणोऽलिकुलैर्मदाशनैः

sa gharmataptaḥ karibhiḥ kareṇubhiḥ
vṛto madacyutkalabhairanudrutaḥ |
giriṃ garimṇā paritaḥ prakampayan
niṣevyamāṇo'likulairmadāśanaiḥ

2.24

सरोऽनिलं पङ्कजरेणुरूषितं
जिघ्रन् विदूरान् मदविह्वलेक्षणः ।
वृतः स्वयूथेन तृषार्दितेन तत्
सरोवराभ्याशमथागमद् द्रुतम्

saro'nilaṃ paṅkajareṇurūṣitaṃ
jighran vidūrān madavihvalekṣaṇaḥ |
vṛtaḥ svayūthena tṛṣārditena tat
sarovarābhyāśamathāgamad drutam

2.25

विगाह्य तस्मिन् अमृताम्बु निर्मलं
हेमारविन्दोत्पलरेणुवासितम् ।
पपौ निकामं निजपुष्करोद्धृतं
आत्मानमद्भिः स्नपयन्गतक्लमः

vigāhya tasmin amṛtāmbu nirmalaṃ
hemāravindotpalareṇuvāsitam |
papau nikāmaṃ nijapuṣkaroddhṛtaṃ
ātmānamadbhiḥ snapayangataklamaḥ

2.26

स पुष्करेणोद्धृतशीकराम्बुभिः
निपाययन् संस्नपयन्यथा गृही ।
घृणी करेणुः करभांश्च दुर्मदो
नाचष्ट कृच्छ्रं कृपणोऽजमायया

sa puṣkareṇoddhṛtaśīkarāmbubhiḥ
nipāyayan saṃsnapayanyathā gṛhī |
ghṛṇī kareṇuḥ karabhāṃśca durmado
nācaṣṭa kṛcchraṃ kṛpaṇo'jamāyayā

2.27

तं तत्र कश्चिन्नृप दैवचोदितो
ग्राहो बलीयांश्चरणे रुषाग्रहीत् ।
यदृच्छयैवं व्यसनं गतो गजो
यथाबलं सोऽतिबलो विचक्रमे

taṃ tatra kaścinnṛpa daivacodito
grāho balīyāṃścaraṇe ruṣāgrahīt |
yadṛcchayaivaṃ vyasanaṃ gato gajo
yathābalaṃ so'tibalo vicakrame

2.28

तथाऽऽतुरं यूथपतिं करेणवो
विकृष्यमाणं तरसा बलीयसा ।
विचुक्रुशुर्दीनधियोऽपरे गजाः
पार्ष्णिग्रहास्तारयितुं न चाशकन्

tathā''turaṃ yūthapatiṃ kareṇavo
vikṛṣyamāṇaṃ tarasā balīyasā |
vicukruśurdīnadhiyo'pare gajāḥ
pārṣṇigrahāstārayituṃ na cāśakan

2.29

नियुध्यतोरेवमिभेन्द्रनक्रयोः
विकर्षतोरन्तरतो बहिर्मिथः ।
समाः सहस्रं व्यगमन् महीपते
सप्राणयोश्चित्रममंसतामराः

niyudhyatorevamibhendranakrayoḥ
vikarṣatorantarato bahirmithaḥ |
samāḥ sahasraṃ vyagaman mahīpate
saprāṇayościtramamaṃsatāmarāḥ

2.30

ततो गजेन्द्रस्य मनोबलौजसां
कालेन दीर्घेण महानभूद् व्ययः ।
विकृष्यमाणस्य जलेऽवसीदतो
विपर्ययोऽभूत् सकलं जलौकसः

tato gajendrasya manobalaujasāṃ
kālena dīrgheṇa mahānabhūd vyayaḥ |
vikṛṣyamāṇasya jale'vasīdato
viparyayo'bhūt sakalaṃ jalaukasaḥ

2.31

इत्थं गजेन्द्रः स यदाप संकटं
प्राणस्य देही विवशो यदृच्छया ।
अपारयन्नात्मविमोक्षणे चिरं
दध्याविमां बुद्धिमथाभ्यपद्यत

itthaṃ gajendraḥ sa yadāpa saṃkaṭaṃ
prāṇasya dehī vivaśo yadṛcchayā |
apārayannātmavimokṣaṇe ciraṃ
dadhyāvimāṃ buddhimathābhyapadyata

2.32

न मामिमे ज्ञातय आतुरं गजाः
कुतः करिण्यः प्रभवन्ति मोचितुम् ।
ग्राहेण पाशेन विधातुरावृतोऽपि
अहं च तं यामि परं परायणम्

na māmime jñātaya āturaṃ gajāḥ
kutaḥ kariṇyaḥ prabhavanti mocitum |
grāheṇa pāśena vidhāturāvṛto'pi
ahaṃ ca taṃ yāmi paraṃ parāyaṇam

2.33

यः कश्चनेशो बलिनोऽन्तकोरगात्
प्रचण्डवेगादभिधावतो भृशम् ।
भीतं प्रपन्नं परिपाति यद्भयात्
मृत्युः प्रधावत्यरणं तमीमहि

yaḥ kaścaneśo balino'ntakoragāt
pracaṇḍavegādabhidhāvato bhṛśam |
bhītaṃ prapannaṃ paripāti yadbhayāt
mṛtyuḥ pradhāvatyaraṇaṃ tamīmahi

पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)